भांगरभूंय | प्रतिनिधी
आमकां भांगर मेळटलें, हें आयकुन भुरगीं बरींच खोशयेन भरलीं. घरा कडेन पावताच सगळ्यांनी बायुलाची बावली आमकां भांगर दितली म्हूण सांगलें. हें आयकुन फकाणां करता तुमचीं, बावली, अशें म्हूण तांकां मम्मा पापान समजायलीं. पूण कोणच आयकून घेवंक तयार जालो ना. बावले म्हऱ्यात पावतांच सगल्यानीच एकच प्रस्न विचारलो.
“तूं खरेंच आमकां भांगर दितली?”.
“हय, दितलें”. सगळीं नाचलीं. पूण बावलेन तांकां विचारलें, “तुमकां भांगराचें कितें करपाचें आसा तें आदीं सांगात.”
“म्हाका शेत रोवपाचें आसा” रेवान म्हणलें.
“म्हाका भाजी पिकोवपाक जाय”. रमान म्हणलें.
“म्हाका माड माडयो लावपाक जाय. आमकां सगळ्यांक सैम सांबाळपाक जाय” रायन, प्रणव उमेश आनी हेर सगळींच आड्डलीं. भुरगीं इतली शाणीं मनशांक फाटीं वडयतलीं. हे पळोवन बावली आनंदीत जाली.
“व्वा! भुरग्यांनो तुमी खरेंच भांगराची”. पूण आतां तुमी शेतात कामां कशी करतली? तुमी ल्हान आसात. काय वर्सांनी हें करपाक तुमकां जमतलें. बावलेन भुरग्यांक समजायलें. शाणीं भुरगीं रोखडींच समजलीं. हें आतां आमी करुंक शकनात. हाजेर उपाय किते?
भुरग्यांच्या तकलेंत प्रस्न घालुन बावली मजा पळयताली. मुखार आपणें कितें करचें? कितें शिकचें? कसलें काम करचें, हे प्रस्न तिणें ताकांच सोडोवंक लायले. शिकप जाय मुळावें, पूण ते उपरांत कितें? कसलो वेवसाय करपाचो? काय शिकत रावपाचें? बावली आपलें शाणेपण वारुन वेगवेगळे वाटेन चलपाक भुरग्यांक शिकोवंक लागली.
अभ्यास करतना म्हाका कितें आवडटा, तें व्हड जातकच म्हाका जमतलें काय ना!!? हो विचारुय करपाक शिकपाक लागलीं. बावलेन म्हणलें, “भांगर हांव दितलेंच, पूण आतां तुमी तांचें कितें करतली? सांगात आनी व्हरात. बावलेन समजायली. भुरगीं उडटें पाखां बरोबर विचार करपाक लागलीं. दुसरे फावट येतना विचार करुन सांगात.
“तुमकां वेळ दितां घरा वचुन इल्ली मजा करात. खेळटां खेळटा एकामेकांक विचारात. घरांतल्या जाणट्याक विचारात. बरें खूब शिकपाक मेळटा. एकामेकां कडेन उलोवपाक जाय. हातुंतल्यान शिकप जाता. सगलीं तुमकां कशें कितें, केन्ना करपाक जातलें तेंय हांव सांगतलें,” बावली भोव मोगान उलयली. प्रणव, रायन, रेवा, नेहा, रमा, रॉयक बरें दिसलें. आज जणु तांकां सुटी मेळ्ळी बेगीन धांवत वच्चेंशें दिसलें.
“आमी कितें शिकप आमी थारावप”.
“आमकां कितें करपाक जाय तें जाणट्या कडेन विचारुंन घेवप”. चिंतप करीत भुरगीं घरा वचपाक भायर सरलीं .
इतल्यांत गडगड आनी पावस सुरु जालो. हो खंयच्याय वेळार येता. कुपां जावन उडत रावता. हाची मजाच मजा. भुरगीं बडबडत रावलीं. मात्सो पावस वता काय म्हूण वाट पळोवंक लागलीं. मातसो थांबताच सगळ्यांक वचपाक मेकळीक मेळ्ळी.. धांवत लागलीं वचपाक घरा……
पावसा पावसा, बेगीन यो
आमगेर मजा करपाक यो
वाट तुजी पळयत रावतां
बियो, सांठ खांवपाक यो
वेळान आयल्यार फटवतलो पळय
गडगड कुपां पळोवन भियेतलो….
हां….. हां……हां…. करीत भुरगीं हांसत गेलीं.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
