आमी मोनजात, पूण मोनी न्हय !!

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

ते आनी तुमचे व्हडां दबाज्यान जावपी उत्सव, उत्सवांत आमकांय लीन, तल्लीन जावपाक आवडटा, पूण तुमी ती भक्ती भंग करपाक जे माराण आनी फटाके लायतात ते तुमचे मजेक आमकां लजेक घालून एक दोन तरी आमच्या भाव – भयणांचो बळी घेतात तुमी!

मनशा,
अाऊं… आऊं… आवय गेssss आयजूय आमचेर फातर मारलो मरे तुवें?
कसलो बसलो म्हूण सांगू? आनी मारलो कित्याक तर थंय पोटा खातीर म्हजे दोळे तूं पाव खाता ते दिकेन लावन बशिल्ले म्हूण… हांवें भोकूंक लेगीत नासले तुका पूण आतां सांगतलें कितें? सदचीच गत जावन पडला. तुमचेर भोकले जाल्यार खातले तरी कितें हांव? अशें दर खीण अन्ना खातीर, आलाशिऱ्या खातीरचे तळमळे कोणा मांडयेर रडून सांगतलें?
आवय आशिल्ली तिवूय म्हजे खातीर खावड सोदूंक गेली ती कितलो वेळ आयलीच ना… मागीर जेन्ना हांव ती गेल्ली त्या रस्त्या दिकेन धांवलें तेन्ना ती रस्त्या मदीं बेशुद्ध पडिल्ली दिसली… रगताची धार व्हांवताली, ती रक्तान थपथपून पडिल्ली निर्जीव!
थंयच्याच कांय मनशांचें उलोवणें म्हज्या कानार पडलें, “त्या सुण्याक वेगाssन येवपी गाडयेन कसलो धपको दिलो रे? उसळून पडले बाबडे…”
“अरे रेऽऽ”
तुमी लोक फक्त थंय चुरचुरे करताले मात म्हजे आवयच्या आदाराक कोण पावले ना, ना म्हूण त्या फातरां मनाच्या मनशान गाडी थांबोवन फाटल्यान वळून पयले ना, तशीच गाडी मारून पळ काडली तांणी… म्हाका मात अनाथ करून गेलो आनी म्हजे मायेची उब साणयली
त्या दिसा सावन हांगा-थंय हेडत आसां हांव.
थोडे तुमी मोव काळजाचे मनीस म्हाका पोशेतात, थोडे कितें खावंकय हाडटात… खूब खूब मोग ओततात तुमी, सामकी आपली ओड लायतात तेच परी तुमकांय हांव शेंपडीं हालोवन येवकारतां, तुमचे उबेंत म्हाका आपलेपण भोगता आनी तुमीच धर्तरे वयले दैवत अशे दिसूंक लागता… पूण म्हाका कोण आपल्या घरा घेवन वचनात… म्हज्या भावांचें मात बरें जालें, आई आसतनाच तांकां कोण कोण घेवन गेले आनी आई कडेन फक्त हांव उरलें, तिचे कडल्यान पयस म्हाकाय वचपाचें नासलें, पूण तीच जेन्ना पयसावली तेन्ना मात म्हाकाय कोणी व्हेल्यार पुरो जाले, तरीय कोणें व्हेले ना… पयली म्हाका कित्याक कोण व्हरना? हें म्हज्या खातीर कुवाडेंच आशिल्लें पूण हांव तर चली हें म्हाका मागीर होलमलें…
चली (कोलूक) म्हणून तुमकां नाका न्ही हांव? हो तुमच्या मनशां मदलो लिंगभेद मोनजातिकूय लावंक लागलें रे तुमी? म्हजो भोंव-भोंव (आवाज) पेट्या (चलो) परस वेगळो रे मनश्यां? म्हजी कात आनी ताची एक समानूच. मागीर रंग वेगळे जावं पूण रगत आमचेंय तांबडें!!
हायब्रीड पेट्यांक – सुण्यांक वा धर, सगळ्या वयल्या जातीचे मोनजातीक मात तुमी थोडे लिंग न्हय तर पयशे पळोवन घेतात. तेन्ना मात तुमचो डिमांड चली कोलग्यां खातीर चड आसता, फुडें तुमच्यांतले थोडे मनीस तांचो धंदो करता, तांचीं पेटकां (भुरगीं) विकतात, आनी तांचे हाल करून वडयतात. अरे आमकां जावपी यातना तुमकां कशी रे कळना? मोनजात पूण मोनी न्ही आमी, फरक इतलोच कांय भांगरा सारक्या मनशां कानार आमचो हो आवाज पावता जाल्यार कांय क्रूर मनशां कडेन हो आवाज पावल्यार लेगीत ते कानार केंस काडटात.
ते आनी तुमचे व्हडां दबाज्यान जावपी उत्सव, उत्सवांत आमकांय लीन, तल्लीन जावपाक आवडटा, पूण तुमी ती भक्ती भंग करपाक जे माराण आनी फटाके लायतात ते तुमचे मजेक आमकां लजेक घालून एक दोन तरी आमच्या भाव – भयणांचो बळी घेतात तुमी!
हांव तुमकां माराणा लायनाकात अशें निखालस म्हणना पूण मुद्दाम तें आमच्या फुड्यांत लावन वा मजे खातीर म्हूण आमच्या आंगार मुद्दाम उडोवन, आमचे शेंपडेक माराण बांदून आमकां फांसाक लायनाकात आमी मोनजात आकांतान आड्डल्यार लेगीत तुमकां तो आवाज मोनो जाता
हे प्रस्न, यातना, खंत, संघर्श फक्त म्हजेच न्हय ही दर माजरांची, गायची मागीर ती पाळीव मोनजात जावं वा रानांतले हरण, हत्ती जावं तांचे प्रतिनिधित्व म्हणून हो म्हजो उलो तुमकां. जरी आमकां मोनजात म्हणली तरी तुमी भेड्डी जायनाकात!! ह्या मोन्याजिवांक आपलोच एक खाशेलो आवाज आसा आमी मोनी न्हय! हें तुमी विसरनाकात.
नाका नाका म्हजेर खोंट मारूं नाकात.
आवय गेऽऽऽऽ!! (आरड)
निश्पाप,
मोनजात

देविता ईश्वर खुळे
9765978075