भांगरभूंय | प्रतिनिधी
आंतरराष्ट्रीय दादलो दिसाच्या
निमतान विशेश…
लैंगीक असमानताय म्हणलें म्हणटकच हो विशय फकत बायलांक लागू जाता अशें आमी समजतात. घडये शेंकड्यांनी वर्सां सावन तें आयज मेरेन तिचेर जावपी आगळीक, तिच्या वांट्याक आयिल्ली अन्यायकारक जीण हें ताचें कारण जावं येता. ज्या समाजान बायलांची जीण एके चौकटेंत बंदिस्त करून दवरल्या, तोच समाज दादल्यांक तांची जीण दादलेपणाचे एके मर्यादीत फास्केंत जगपाक भाग पाडटा. घरांत चलो आनी चली हांकां ल्हानाचें व्हड करतना घरच्यां कडल्यान भेदभाव जाता. चल्यांक सवलतीची जीण जगपाची संवय जाल्ल्यान तांचे मानसीकतेचेर कशे तरेन नकारात्मक परिणाम जाता आनी फुडाराची वाटचाल करतना ताका तडजोड करूंक कशें नाका पुरो जाता हें ताचें ताकाच खबर.
चलो भुरगो जल्माक येत सावन घरच्यांची ताचे कडल्यान खूब अपेक्षा आसता. चलो वंशाचो दिवो, फुडाराची काठी, जाणटेपणाचो आदार म्हणटकच ताच्या पालन पोशणाचेर आवय खास भर दिता. पुतान आंगा पांगान लांब, रुंद, घटमूट, आडदंड जावचें ही दादलेपणाची कुरू आत्मसात करून ताका वाडोवपाक पालक प्रयत्न करतात. ताचें खाण-जेवण, ताणें कसले खेळ खेळचे, ताचे छंद, शिक्षण कसलें आसचें हाकाय मर्यादा आसा. होच भुरगो जर आंगकाठेन बारीक, नाजूक जावं हळव्या मनाचो आसत वा ताची आवड निवड समाजान थारायल्ले चौकटे भायर आसत जाल्यार मात ह्या सामाजीक दबावाक लागून ताचे मदीं न्यूनगंड तयार जाता.
जशें दादल्यान शरिरान घटमूट जावचें पडटा तशेंच सभावान कठोर, रागीट आसप हें ताचे कडल्यान अपेक्षीत आसता. ताचें उठप बसप, हांसप, चलप, वागप जावं उलोवपाची तरा हातून दादलेपणाची लकब आसची पडटा. मोग, माया, सोंशीकपणा, संवेदनशीलता, हळवेपण, उगतेपणान व्यक्त करप हीं बायलांचीं लक्षणां. असले मनीसपणाचे गूण ताचे मदीं आसले तरीय मागीर ते ताका चिड्डून दवरचे पडटात. ताणें कठोरपणाचो मुखवटो चडोवन घरच्यांचेर आपलो शेक गाजोवंक जाय, वेळाप्रसंगार आवाज वाडोवन, तापोवन बडोवन आपली सत्ता गाजोवंक जाय.
दादल्यान आपल्या भावनांचेर संयम दवरूंक जाय. कितलेंय दुख्ख जालें तरीय ताणें रडूंक फावना. रडपी दादल्यांक ‘कितें बायलांवरी रडटा’ म्हूण समाज हिणसायता. चड हांसल्यार ‘बायलां वरी किटकिट्टा’ म्हूण फकांडां मारतात. हांसप, रडप, लजप, मोग, माया, सूख, दूख व्यक्त करप ह्यो सैमीक भावना. मनशाच्यो गरजो, त्यो दाबून दवरून दादल्यांक फातराच्या काळजाचो करपाचो समाजा कडल्यान सातत्यान यत्न जाता. हाचो परिणाम मागीर ताच्या शारिरीक आनी मानसीक भलायकेचेर जाता. त्या खातिरूच बायलां परस दादल्यांच्या बेगीन मरणाचो आंकडो, हार्ट अटॅक, डिप्रेशन, आत्महत्येच्या आंकड्याची सरासरी चड आसा.
खरें म्हणल्यार चलो जावं वा चली, तांकां ल्हानाचें व्हड करतना पालकांनी तांकां आत्मनिर्भर करपाचेर भर दिवप हें खूब म्हत्वाचें. भुरग्यांनी आपलें काम आपणें करप, घरकामांत हातभार लावप हाची पयलीं सावन तांकां संवय लावंक जाय. जे तरेन कांय सतर्क पालक भुरग्यांक नाच, गाणे, पेंवप, सायकल, गाडी चलोवंक शिकप जावं क्रिकेट, चॅस सारकिल्ल्या खेळांचें प्रशिक्षण दिवंक वेगवेगळ्या वर्गांत घालतात तेच तरेन तांणी भुरग्यांक रांदप, धुवप पुसप, आपले कपडे उमळप, तांकां फेर्र मारप हीं सगळीं आपलीं कामां करपाक शिकोवंक जाय. पूण हीं कामां चलयांचीं अशें मानून आवयो चलयांक तयार करतात. चले आनी रांदप? चल्यांक रांदपाक जमना असो आमचो व्हड गैरसमज आसा. संवसारांतल्यान बऱ्यांतल्या बऱ्या शेफांची (रांदप्यांची) वळेरी काडल्यार आमकां दादल्यांची संख्या खूब व्हड आसा हें होलमतलें. हालीसराक आमचीं कितलीशींच भुरगीं शिक्षण, नोकरे निमतान परराज्यांत, परदेसांत वतात तेन्ना हें सगळें कसब तांकां उपकारा पडटलें हें आमी विसरूंक फावना.
जे तरेन चल्याचेर दादलेपणाचे गूण आत्मसात करपाक घरच्यांचो प्रयत्न आसता तेच तरेन ताच्या वांगड्यांचोय दबाव आसता. चलो तरणे पिरायेचो जालो म्हणटकच हेंच दादलेपणाचें भूत ताका नडटा. सवंगड्यांनी आपल्याक आपल्या पंगडांत आसपावन घेवंक हे दादलेपणाचे गूण ताचे मदीं आसचे पडटात. ‘ही मॅनाची’ इमेज तयार करपाक मागीर दादागिरी करप, वाटेवेल्या चलयांचीं फकांडां मारप, गाळयांनी उलोवप, सिगार ओडप, सोरो पिवप असलीं दादलेपणाचीं आभुशणां ताका चडोवची पडटात. त्या भायर गाडी, स्कुटर, मोटर सायकल स्पिडीन चलोवप, रेस लावप असले जिवघेणे प्रकारय तो करता. आनी जांकां हें जमना तांकां पंगडांत ‘लेडीज’ म्हणून ठपको पडटा.
चलो भुरगो वयार आयलो, लग्नाचो जालो म्हणटकच जे तरेन आमी चलयांची मानसीक तयारी करतात तशी चल्याची करना. सत्तर- अंयशींच्या दसकांत हें चलतालें. त्या काळार घरांत शिकिल्ली नवी सून आयली जाल्यार मांय मांव ठणकावन सांगतालीं, “हें पळय सूनबाय, तुका घर संवसार सांबाळून नोकरी करूंक जाता जाल्यारूच तुवें नोकरी करपाची.” तेन्नाची ही नवशिक्षीत पिळगी मागीर आपलें अर्थीक स्वातंत्र्य तिगून दवरपा खातीर तारेवेली कसरत करीत नोकरी करतनाच घर, संवसार, भुरगीं बाळांचो सांबाळ करतालीं. पूण आयज काळ बदल्ला. चलयांचो आपले जिणे कडेन पळोवपाचो दृश्टीकोन बदल्ला. ही उच्च शिक्षीत अशी आयची चलयांची पिळगी खूब महत्वकांक्षी जाल्या. शिक्षणाच्या मळार पालकूय चलो जावं चलयांक तितलेंच म्हत्व दिवन, तांची कुवत, आवड निवड वळखून तांचें ध्येय साकारूंक तांकां प्रोत्साहन दितात. म्हूणच चलयो आपआपल्या वेवसायांत वेगवेगळ्या मळार परजळटना दिसतात. तांच्या खातीर तांचें जिणेचें प्राधान्य बदल्लां. आपलें करियर, करियरांतली वाड, आपले छंद जोपासप, प्रवास करप हें तांचे खातीर म्हत्वाचें जालां. ती आपल्या आदर्श गृहणीचे भुमिकेंत पळयना. तिका फुडाराचो वांगडी जाय तो सांगातान चलपी, तांचेर शेक गाजोवपी न्हय. घर संवसारांत जबाबदारेचो वांटो आपल्याय भुजार घेवपी. च्याची ट्रे हातान घेवन न्हवरो निवडपाचे दीस फाटी पडल्यात. हालींसराक तर शारां भितर तरणे पिळगेन लग्न संस्थेन बंदिस्त जावचे पयलीं एकमेकांक बरे तरेन समजून घेवंक ‘लीव इन रिलेशन’ चो पर्याय सोदून काडला. इतलेंच न्हय तर पाश्चात्य देशांत ‘हावज हजबंड’ ही संकल्पना तडीक लागल्या. हो बदल घडये आमकां रुच्चो ना, पच्चो ना पूण हेंच फुडाराचें वास्तव. त्या खातीर चल्यांनी आपली मानसीकताय बदलची पडटली.
पालकांकूय भुरग्यांक वाडयतना आपलो दृश्टीकोन बदलचो पडटलो. कांय तरणाट्यांक हें पटूंक लागलां म्हूण जायतीं जोडपी कामा निमतान भायर स्थायीक जाल्यांत थंय खांदाक खांदो लावन घर संवसार सांबाळटात. पूण हेच चले गांव घरा आयले म्हणटकच चल्यांची वागणूक बदलता तेन्ना तांच्या जोडिदारांक तें खटकता. जो भुरगो परकी गांवांत योग्य तरेन वागतालो तो आपल्या गांवांत असो कित्याक वागता? एके तरेन लोक लजेक लागून ल्हानपणा सावन आवय बापायन, बायले वेल्यान मारिल्ले ठोमणे. “आतां तूं आमचें काम करिना, फाल्यां बायलेचें सगळें करतलो.” हे अशे तरेचे डायलॉग आयकून तो व्हड जाता. अशाच एका परिसंवादांक एके अस्तुरेन सांगिल्लो आपलो अणभव. ती रावतात थंय बँगलोराक कांय दीस तिची सासूमांय, मांव रावपाक आयिल्लो. आपलो पूत बायले बरोबर फांतोडेर उठ्ठा, घरकाम करता तें पळोवन तिच्या कपलाक मिरयो पडल्यो. एक दीस तर पूत आपल्या कपड्यां वांगडा बायलेच्या ब्लावजाक फेर्र मारता तें पळोवन तिचें चाळवलें. तिणें पुताक धारेर धरलो आनी सोसूं नजो जावन रोखडीच गोंयांत परतली. हांगा येवन आपले जावांक, भावंडांक सगळ्यांक हळद वाटली. तिचें हें वागणुकेन सून बेजार जाली. थंय सुनेचें पुताचें पेटलें. प्रकरण हाता भायर वचपाचें निमाणें मनसल्लागारा कडेन वचून मिटलें. सांगपाचो उद्देश इतलोच, आयची तरणी पिळगी परिस्थिती कडेन तोंड दिवंक धडपडटा, मार्ग काडटा, तडजोड करता तेन्ना जाणटेल्यांनी तांकां ती मेकळीक दिवंक जाय. तांचे मदीं ढवळा ढवळ केल्यार संघर्श वाडटलो. ह्याच कारणाक लागून समाजांत घटस्फोटाचें प्रमाण वाडत आसा. त्या खातीर काळाचीं पावलां वळखून समाजांतल्या दर घटकान वागूंक जाय.
रत्नमाला दिवकार
7875227761
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
