भांगरभूंय | प्रतिनिधी
पत्रकार हो लोकांचो प्रतिनिधी. सत्ताधाऱ्यांक वा हेर कोणाकूय प्रस्न विचारप हें ताचें कर्तव्य.
——————————–
सगल्याच धर्माच्या भाविकांची श्रद्धा आसा, अशा सां फ्रान्सीस झेवियरा विशीं मनाक खटकुपी मत मांडपी फुडारी गौतम खट्टरान वतां वतां गोंयच्या पत्रकारांक बौद्धीक (?) दिलें. कसलें तर गोंयच्या पत्रकारांनी नितीमुल्यां, आचार, शिस्त पाळची!! हें सांगतना आपूण पत्रकारितेची पदव्युत्तर पदवी घेतिल्ल्याचेंय उक्तें केलें. कांय दिसां पयलीं जे उद्गार काडले, तें खंयच्या नितीमुल्यांनी, शिस्तींत बसतात, तांचो तांणी आतां उत्तराखंडाचे थंड हवेंत बसून विचार करचो. देव, संत सोडात, पूण साद्या मनशाचे बाबतींत पसून अशें उलोवप मनीसपणा भायलें. प्रभू श्रीरामान रावणाक मारतकच, ‘तो गेलो, दुस्मानकाय सोंपली’ अशे उद्गार काडिल्ले. बिभिषणाक निमणे विधी करपाक तयार कर, हें लक्ष्मणाक सांगतना श्रीराम जें कितें उलयल्यात, ताचे वयल्यान ते कितले म्हान, तें कळटा. सीयावर रामचंद्र आदलो इतिहास उस्तीत बसले नात! आनी आयज आमी मनीस कोणाक तरी बरें दिसचें म्हूण नेमके कितें करतात, ताचें दरेकल्यान सिंहावलोकन करचें. खट्टराच्या विधानाचो पत्रकारां सयत भोवतेकांनी निशेध केलाच.
पत्रकारिते विशीं जायत्या जाणांनी खूब कितें बरोवन दवरलां. पत्रकारितेचें पयलें कर्तव्य सत्याक आवाज दिवप, सत्तेक न्हय (जाॅर्ज आॅर्वेल), स्वतंत्र पत्रकारिता ही लोकशायेची श्वासवाहिनी (वाॅल्टर क्राॅनकायट), जेन्ना पत्रकार सत्तेक भियेवपाक लागता, तेन्ना लोकशाय दुबळी जावपाक लागता (रिस्झार्ड कापुस्किनस्की)….!! पत्रकारितेंतली नितीमुल्यां म्हणल्यार अडचणींत उडोवपी प्रस्न सत्तेक वा कोणाकूच विचारप ना, अशें बी खट्टराक दिसता काय? पत्रकार हो लोकांचो प्रतिनिधी. सत्ताधाऱ्यांक प्रस्न विचारप हें ताचें कर्तव्य. लोक आनी सरकार हांचे मदीं संपर्काचें काम करपी अधिकारी आसलो तरी तो कोणाचो जनसंपर्क अधिकारी न्हय. ‘गोआ का मानकुराद आम खाया? कैसे खाया?… ‘ असले गोड प्रस्न विचारले काय पत्रकारितेक गोडेंमूत जाता. मागीर पथ्यां पाळचीं पडटात आनी ती नकळटां प्रचारयंत्रणा जाता.
पत्रकारितेंतलीं नितीमुल्यां म्हणल्यार, बातमी सत्य जाय. सत्य खबर ना जाल्यार दोनूय बाजूंचें म्हणणें दिवचें. वावडी, दुस्वास पातळावपाक जायना. कोणाचीच मुद्दाम बदनामी करूंक जायना. जालीच जाल्यार माफी मागपा इतलें मन व्हड जाय, धर्म, जातीर वादग्रस्त थारुं येता असली पत्रकारिता चुकूनय करपाक जायना. पूण अडचणींत हाडपी प्रस्न विचारू नाकात, हें नितीमुल्यांत येना. विदेशांतले पत्रकार राष्ट्राध्यक्ष, प्रधानमंत्र्यांच्या न्हेसणाकूच हात घालपी प्रस्न विचारतात. गोंयांतूय कांय बायल फुडाऱ्यांक हालींच असले प्रस्न कांय पत्रकारांनी विचारिल्ले. वाद जालो तरी ही लोकशायेची खूण. आमचें गोंय ल्हान, सगले वळखीचे. सोयरेय. कांय माध्यमांची अर्थीक शक्त मर्यादीत. तरीय हांगाची पत्रकारिता अजून तगल्या. आंतरराष्ट्रीय, राष्ट्रीय पत्रकारितेचे तुळेन सौम्य प्रस्न विचारप जाता, अशें कोणाक दिसता जाल्यार तें तांचें मत. ताचो आदर राखपाक जाय, पूण भायल्यान येवन, थळावे पत्रकारितेचो अभ्यास करीनासतना बेधडक नितीमुल्यां, शिस्तीचो उपदेश दिवप हें खटकलेंच!
पत्रकार केन्नाय फुडाऱ्याक चलपाकूय दिनात, तो खंयूय दिसलो काय ताचे फाटल्यान धांवतात ही गजाल खरी. पूण तें करचेंच पडटा. कश्ट केले नात जाल्यार बातमी कशी मेळटली? खट्टरान गोंयचे पत्रकारितेक जें बौद्धीक दिलें तें राष्ट्रीय पत्रकारितेकूय जमल्यार दिवचें. खास करून खबरां चॅनलांक, जांचो ‘गोदी (मांडयेर बशिल्ली) मिडिया’ म्हूण उल्लेख जाता!!
सध्या गरज शिक्षण, रोजगार, एकचाराची. जगात आनी जगूंक दियात, हें खरें नितीमुल्य…. आनी तें पाळप ही खरी शिस्त. भुरग्यांक मनीसपणाचे, परोपकाराचे, निसुवार्थाचे संस्कार दिवपाचो हो वेळ. पत्रकारिता म्हणजे व्हडा व्हडान आड्डप न्हय, हेंय तांकां सांगुया.
लोकशाय बळिश्ट करपाक पत्रकारांनी नितीमुल्यां, शिस्त पाळूंक जायच आनी वांगडाच सत्तेक धाडसी प्रस्नूय विचारूंक जाय. खरें मूं?
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
