वाचपघरां गिन्यान केंद्रां जावचीं

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

वाचपघरां म्हणल्यार फक्त पुस्तकां दवरपाची सुवात जायनासतना तीं गिन्यानाचीं केंद्रां जावचीं.

अायज 23 एप्रील. संवसारीक पुस्तक आनी काॅपिरायट दीस. वाचनाक उर्बा दिवपाक आनी लेखकांच्या अधिकारांची राखण करपाक युनेस्कोन 1995 त हो दीस थारायिल्लो. नाट्यसम्राट सर विलियम शेक्सपियर हांची आयज जयंती आनी पुण्यतीथ. हो दीस आमकां संवसारांतल्यो संस्कृतायो पुस्तकाच्या माध्यमांतल्यान समजून घेवपाची संद दिता. आमचें गिन्यान, व्यक्तीमत्व गिरेस्त करता. गोंय सरकारान वाचपघर धोरणाक मान्यताय दिल्या. सगल्या वाचपघरांचो दर्जो वाडटलोच, पूण तातूंतलीं 90 ई- वाचपघरांत रुपांतरीत जातलीं. (सद्यां 10 जाल्यांत.) पंचायत, तालुकोच न्हय, तर विद्यालयां, म्हाविद्यालयांतल्याय ग्रंथालयांचो दर्जो वाडयतले. संगणकाची सुविधा दितले. अभ्यासाचीं आनी स्पर्धात्मक परिक्षांचींय पुस्तकां मेळटलीं. धोरणाक मान्यताय मेळ्ळ्या. म्हणटकच 2027 च्या पुस्तक दिसा मेरेन तातूंतल्यो 50 टक्के तरी तरतुदी चालीक लागच्यो!
1990 च्या पयलीं लोकांक वाचनाचें पिशेंच आशिल्लें. मात उपरांत टिव्ही, संगणक घराघरांनी पावलो आनी वाचनाची आवड आटली. सोशल मिडियाच्या काळांत तर ती सामकीच बावल्या. सारें, उदक घाले बगर ती परत फुलची ना. वाचन हें विचारांचें अन्न. बुद्धीक आनी मनाक तें प्रगल्भ करता. वाचनान जंय तुमचे पांय केन्नाच पावूंक नात, अश्या संवसाराची भोंवडी करपाक मेळटा. जगा कडेन पळोवपाचो वेगळो दिश्टीकोन मेळटा. पुस्तक म्हणल्यार इश्ट. ताची तुळा 100 इश्टां कडेन पसून जावंची ना. देखून, अ, आ… वाचपाक शिकतनाच भुरग्यांक वाचनाची गोडी लावंक जाय. घरांतल्या जाण्ट्यांनी वरभर तरी वाचन केलें, भुरग्यांक काणयो सांगल्यो, पुस्तकां हाडून दिलीं जाल्यार तांकां वाचनाचें पिशें लागतलेंच. यत्ता पयले सावन चित्रांची पुस्तकां भुरग्यांक दिवंक जाय. फुडल्या यत्तां खातीर साहित्याचो (खेळ, एनसीसी… भशेन) विशय तयार करून विद्यार्थ्यांक 5 वा 10 गूण दिवं येतात. ते निमतान वाचक, साहित्यकार मेळटले. म्हत्वाचें म्हणल्यार वाचन संस्कृतायेक बळगें मेळटलें.
फक्त वाचून उपकारचें ना. ताचेर भासाभास जाय, विचारांचें दिवप- घेवप जाय. घोळटीं वाचपघरां सुरू जावचीं. जंय वाचपघरां नात, थंय पुस्तकांनी भरिल्ली ती गाडी वच्ची. एका थारावीक वाराक, वेळार. साहित्याच्या पुस्तकांच्या वाचना खातीर शाळांनी खास वेळ राखून दवरप गरजेचें. थळावे लेखक, वाचकां कडेन संवाद घडोवन हाडचे. हळदकुकूम, वाडदिसाक, इनाम म्हणून पुस्तकां दिवपाची प्रथा सुरू करपाक जाय. वाचन क्लब सुरू करून लोकांनी वा विद्यार्थ्यांनी एखाद्या पुस्तकाचेर चर्चा करूं येता. ई- वाचपघरांक लागून खंय खंयचें पुस्तक आसा, तें आॅनलायन पळोवंक मेळटलें. पुस्तकांची डिजिटल काॅपी आसतली. पुस्तकाचें दिवप, घेवप आॅनलायन आसतलें. हेर राज्यांतल्या व्हडल्या वाचपघरांतल्या साहित्याक थळाव्या ग्रंथालयांत प्रवेश मेळटलो. ई – वाचपघर एसी आसचें, थंय व्हाय- फाय आसचें. गोंयच्या इतिहासाच्या आनी वेंचीक कोंकणी पुस्तकांचें डिजिटायझेशन जावचें. आसा जाल्यार तें वाचप्याक मेळचें. दिव्यांग, ज्येश्ठ नागरिकां खातीर सुविधा आसच्यो. ब्रेल लिपयेंतलेंय साहित्य आसचें. अनुवादीत पुस्तकांचो आंकडो वाडचो. वाचपघरां म्हणल्यार फक्त पुस्तकां दवरपाची सुवात जायनासतना तीं गिन्यानाचीं केंद्रां जावचीं. कांय काॅलेजींनी पुस्तकां आॅनलायन वाचपाक मेळटात. ताचो विद्यार्थ्यांनी वापर करपाक जाय. विशेश म्हणल्यार तीं संवसारभरांतल्या वाचकांक मेळचीं.
वाचपघरांनी तरणाट्या वाचकांक ओतो आयलो जाल्यार तें समाजाचे उदरगतीचें लक्षण समजुचें. ती एके वैचारीक क्रांतीची सुरवात आसतली. वाचक वाडल्यार ताचो भाशेकूय फायदो जातलो. ती फुलतली, तिचो परमळ धाय दिकांनी फांकतलो. मानसीक आनी शारिरीक भलायके खातिरूय वाचन फायद्याचें थारतलें, कारण तरणाटी पिळगी रिल्सां पसून कांय वेळ तरी पयस रावतलीं. वाचनाक लागून समाजांतली संकुचीत वृत्ती उणी जावन संवादाची संस्कृताय वाडटली, हें आमी मतींत घेवंक जाय.