वेवस्थापन फाट्यांतलो शाबा गांवस

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

त्या  तरणाट्याक तें चित्र पळोवन त्रास जावपाक लागलो. तें चित्र म्हणल्यार वण्टी वयलें न्हय, तर कांय तरणाटे सिगरेटी ओडटाले, बुरश्यो गाळी संवताले, संविधानाची फकांडां करताले. तो तरणाटो तांकां मारपाक शकचो नाशिल्लो, ताणें त्याच वेळार निर्णय घेतलो आनी सकयल चलपी जेसी क्लबांत आपलें नांव घालें. तो म्हणटा, त्या निर्णयाचो म्हाका खूब फायदो जालो.
म्हाका वेवस्थापक म्हूण नोकरी मेळ्ळी. म्हज्यांतले नेतृत्व गूण वळखूपाक आनी चार लोकांक कळोवपाक जेसी क्लबान खूब मजत केली, अशें म्हणल्यार अतिताय थारची ना.
हांव गांवान न्हावेलीचो, पूण चडश्या वेव्हारा खातीर आमकां सांखळे लागीं. तो आमच्या मानादीक मुख्यमंत्री सायबांचो गाव, न्हय शार आसा. थंय खंयचीच वस्त तुमकां मेळना अशें ना. सुरवातीक हांवें पदवी मेळ्ळे उपारंत अभियांत्रिकीचो डिप्लोमा केलो. रोखडीच म्हाका एके कंपनींत नोकरी लेगीत मेळ्ळी. प्रशिक्षणार्थी म्हूण. मागीर म्हजें काम पळोवन म्हाका बऱ्याच कंपनींनी कामाक आपयलो. सध्या हांव वेर्णा एके कंपनींत वेवस्थापक म्हूण काम करतां.
हें सांगतालो, न्हावेलेचो शाबा सुभाष गांवस. ताणें सांखळे जेसी खातीर मना सावन काम केलें. आयज तो समाधानी आसा. हें सगलें जेसीक लागून अशें तो सांगता. ‘तुमी मुद्दाम जेसी क्लबांत येयात, तुमचें व्यक्तीमत्व सुदारात. आयज जगाक हाची गरज आसा, तुमचे भितर जो लीडर आसा, नेतृत्वाचे गूण आसात, ते विंगड विंगड कार्यावळींनी वळखूंक येतात. हांव तर केन्नाच ह्यो कार्यावळी चुकय नासलो. रजा पसून पडल्यार जाता, पूण जेसीचे कार्यावळींत हांव वांटेकार जातालो. म्हूण तर जेसी म्हजी तोखणाय करता. पुरस्कारुय भेटयला.’ अशें म्हणटात, भायल्या राष्ट्रांनी हें सगलें तुमकां शाळांनी शिकयतात. नव्या शिक्षणीक धोरणांत तें आसा, ही खूब बरी गजाल. म्हजे सारको वेवस्थापन फांट्याचो उमेदवार जावं शकता. पूण ताणें जर एमबीए करीत कायद्याचें शिक्षण घेत तर ताची भिरांत सगल्यांत लागूं शकता. म्हजो अणभव आसा, नवे पिळगेचो. ते वरिश्ठांक अजिबात मानीनात. तांचें सुटयो, रजा, कामाचो वेळ हांचेरुच लक्ष आसता. वेवस्थापकाचें काम तांचे कडल्यान काम करून घेवपाचें. मागीर बाबा- पुता करून तें करून घेवचें पडटा. कायदे सगल्यांक जरी खबर आसले तरी हांव कायद्याच्यो
गजाली उण्यो करता, म्हूण म्हजीं कामां जातात. खूब जाण म्हजे बाबतींत हें म्हणटात, तेन्ना बरें दिसता, अशें शाबा गांवस सांगतात.
जेसी क्लब 1949 वर्सा देशांत सुरु जालो. ताची पयलीं 1944 वर्सा ताची स्थापना जाली. गोयांत पयलीं फोंड्यां सुरू जाली. मुरगांव, हडफड्यां हालींच क्लब सुरू केला. ना फायदो ना लुकसाण ह्या तत्वाचेर ही संस्था सुरू जाली. 18 ते 40 वर्सां पिरायेच्या तरणाट्यां खातीर ही संस्था काम करता. नेतृत्व उदरगत, नेतृत्व गूण तरणाट्यां भितर रुजपाक ही संस्था काम करता. हीच पिराय कितें तरी घडोवन हाडपाची आसता. ती तशी आपसेवी संस्था. बोटभर काम आनी हातभर प्रसिद्धी अशें जेसीचें ना. ते जें कितें करतात, तें मना सावन करप. मागीर रक्तदान आसूं, वैजकी शिबीर वा प्लास्टिकाचो उणो वापर, कापडी पोतयांचो प्रसार अशे जायतीं कामां, संदेश जेसी दित आयल्या. आमी कामां करतात, तीं समाजा खातीर, ताकाच आमी प्राधान्य दितात. शाळा काॅलेजींनी, वाठारांतल्यो मुखेल संस्था, मनीस हांकां मेळून आमी हें कार्य फुडें व्हरतात. तांकां ज्यो समस्या येतात, त्योच समस्या योगायोगान आमकां येतात. शेवरजाक समाज एकूच न्हय? देखून आमी शाळेच्या, काॅलेजीच्या संपर्कांत आसता. आमी तांच्या पालक- शिक्षक संघटनां कडेन वचून आमचें सादरीकरण करतात. हालींच आमी पेडणें, पिळगांवां करियर मार्गदर्शनाचो कार्यक्रम घेतलो. ताका बरो प्रतिसाद मेळ्ळो. मोबायलाक पर्याय कितें, अश्यो साबार कार्यावळी घेवपाचे आसात. तकलेंत खूब कल्पना आसात. रहदारीचो प्रस्न आमकां सतायता. प्रस्न खूब आसात. आमी सगल्याच प्रस्नाक वेंग मारूंक शकनात. पूण जें जाता, तें जरूर करतले. बरय सारकें खूब आसलें पूण तो मोह टाळ्ळो.

डाॅ. रामदास केळकार
9822583275