भांगरभूंय | प्रतिनिधी
गोंयकारांनी वेवसाय वाडोवपाक जायच, वांगडाच दुसऱ्या गोंयकाराचोय वाडोवपाक उर्बा दिवंक जाय!
समाजांत आयजूय नोकरेक प्रतिश्ठा दितात. सरकारी नोकरी, एसी केबीन आसप म्हणल्यार यश. बापूय- आवय म्हणटा, ‘इतलें शिकून दुकान चलयतलो?’ वेवसायांत लुकसाण, अपेसाचें भंय आसता. वेवसाय कसो करचो हाचें शिक्षण शाळेंत दिनात. ताका लागून आत्मविस्वास कमी आसता. कश्ट घेवपाची तयारी नासता. मात, आतां हें चित्र बदलपाक लागलां. बरेच तरणाटे तरातरांचे आॅनलायन वेवसाय करतात. नोकरी पगार दिता, पूण वेवसाय वळख, संद, दुसऱ्यांक रोजगार दिता. आमचे विचार ल्हान, व्हड आसतात, मात कसलेंच काम ल्हान वा व्हड नासता. शिक्षण म्हणजे नोकरी न्हय, तर सुशिक्षीत जावप, स्वताच्या पांयांचेर उबें रावप. कालूच मुख्यमंत्र्यान सांगलें, ‘गोंयकारांचे सुसेगाद वृत्तीक लागून परंपरीक वेवसाय भायल्यांनी हातांत घेतल्यात.’ तांणी घरच्यांक आपोवन तांणी राज्यांत संबंदीत वेवसायाची सांखळ निर्माण केल्या. म्हालाचो दर्जो बरो आसूं वा बाबत, तांकां भरपूर गिरायकूय जाता.
मुख्यमंत्री उलयले ते खरें. फळां, फुलां, फर्निचर, प्लंबिंग, टायल्स, रिपेरिंग, सरकारी काॅण्ट्रेक्ट…. बऱ्याच वेवसायांत चडशे भायलेच दिसतात. थोडे गोंयकारूय आसात. तांणी घरच्यांक मुखार काडचेच, पूण एखाद्या हुशार तरणाट्याक तो वेवसाय शिकोवचो. शक्य आसल्यार भांडवलूय दिवचें. तश्यो सरकारी येवजण्यो आसात. त्यो ताका मेळोवन दिवपाचें कर्तव्य पंच, नगरसेवकाचें. गोंयकारांची लोकसंख्या नेटान उणीं जायत आसा. लोकमेजणी जातकच नीज गोंयकार कितले तें स्पश्ट जातलें. तो आंकडो 10 लाखां सकयल येना जाल्यार पुरो! वेवसाय- उद्देग मळा वयले गोंयकार कमी जावपाचें हेंय एक कारण! गोंयांत फाटल्या 15 वर्सांत सुरू जाल्ल्या उद्देग, वेवसायांची वळेरी काडात. देखीक कॅसिनो, कारखाने, कंपनी…. आनी हेर ल्हान- व्हड वेवसाय. कितले गोंयकार तांचे धनी आसात? आमी फक्त पात्रांव म्हूण मिरोवपाकूच सोंपले! गोंयकारांनी वेवसाय वाडोवपाक जायच, वांगडाच दुसऱ्या गोंयकाराचोय वाडोवपाक उर्बा दिवंक जाय! ‘सर तूं फुडें, हांव आसा फाटल्यान’ इतलें पसून म्हणीत जाल्यार खूब जालें. प्रधानमंत्री रोजगार निर्मिती कार्यावळींतल्यान 1320 लघुउद्देगांक 100 कोटींचें रीण आनी 34 कोटींचें अनुदान दिलां. कितले गोंयकार आसात भितर?
परंपरीक वेवसायाचें आधुनिकीकरण वेगान जावंक जाय. ते डिजिटल माचयेर येवंक जाय. थीर उत्पन्न मेळचें ना. येणावळ वयर- सकयल जातलीच. जिद्द, जोखीम (रिस्क) घेवपाची तयारी जाय. आनी रातदीस काम करपाची! तोंड बरें जाय, तिडकिचेरुय नियंत्रण जाय. नाजाल्यार गिरायक आनी कामगारांचेर परिणाम जातलो. भायले हाताक धरून आपल्या मनशांक उबे करतात आनी आमी आमच्याच मनशांचे पांय ओडून तांकां आडवे घालतात. पर्यटन मळाचेर भायले घुसल्यात. आमी जमनी विकून घरांत पांय वण्टीक लावन आड पडल्यात. जांचे घरचे धंदे, कारागिरी, वेवसाय आशिल्ले तांणीय ते बंद केल्यात, हाचें वायट दिसता. वेवसायाक गरजेचें तें शिकोवपी एक विशय आठवे यत्ते सावन लावंक मेळचो ना?
आयटीआयंनी कुशळटाय अभ्यासक्रम आसात. उद्देग संस्थांनीय मुफत वेवसाय प्रशिक्षण, सरकारी येवजण्यांची म्हायती दिवची. सरकारान रीण, अनुदान, परवाने, आवट सोर्स, कंत्राट दितना गोंयकारांकूच प्राधान्य दिवचें. होमस्टे, थळावे जिनस, उदका खेळ, गायड, हाॅटेलांक भाजी, फळां, धान्यां, जिनस, नुस्त्याची पुरवण असले पर्यटना कडेन संबंदीत वेवसाय करूं येतात. जांचे आसात, तांणी ते वाडोवचे. भेळ पुरी, रस्सा आम्लेटा सारके गोंयचे परंपरीक जिनस गाड्यार विकूं येतात. वेवसाय करतना दर्जो मात सांबाळचो.
भायले आयले म्हूण आमी फाटीं पडले, हें पूर्ण सत्य न्हय. बाजार, तंत्रज्ञान, गिरायक बदल्लें. आमचे वेवसाय मात बदलूंक नात आनी आमचे मदले कांय जाण! आतां नेटान मुखार वचुया, सगलेच ‘कश्ट करपी’ पात्रांव जावया.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
