कपडे बदल्ले, वृत्तीचें कितें ?

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

तातूंत बऱ्याच कर्मचारी, अधिकाऱ्यांक काम ही नोकरी दिसता, सेवा न्हय. म्हणटकच ते…

घराघरांत मातयेच्योच चुली. हें सरकारी कर्मचाऱ्यांक लागू जाता. सगले कडेन ते सादारण एकेच तरेचे आसतात. तांचे विशीं सगल्याच राज्यांनी कागाळी आयकूंक मेळटात. तातूंतली एक म्हणल्यार भ्रश्टाचार, शिस्त. कार्यालयांत उसरां येवपी आनी बेगीन वचपी हजारांनी कर्मचारी आसात. ज्या कामाचो पगार मेळटा, तें करपाक लोकां कडल्यान पयशे घेवपी आसात. कसल्याय कामाक आदेसभर काडपी कर्मचारी आसात. वळखीच्यांचीं कामां फटाफट करून दिवपी आसात. मंत्र्यांचो वशिलो लावन एकाच जाग्यार बदली जायनासतना वर्साचीं वर्सां रावपी आसात. तांकां शिस्त लागची म्हूण हिमाचल प्रदेश सरकारान ड्रेस कोड लागू केला. कचेरेंत जिन्स, टीशर्ट घालपाक बंदी घाल्या. मात असो भेस बदलून वा थारावीक कपड्यांचेर बंदी घालून शिस्त लागतलीच हाची खात्री कितें? 2017 तूय असलीच अधिसुचोवणी जारी केल्ली, पूण कोणे ती पाळूंक ना. म्हणून आतां ही नवी अधिसुचोवणी.
कार्यालयांत आसतना वा न्यायालयीन कामकाजा वेळार सादे कपडे घालप सक्तीचे केलां. दादल्यांक शर्ट- पॅण्ट वा काॅलर आशिल्लो शर्ट, तर बायलांक साडी, फाॅर्मल सूट, सलवार कमीज, चुडीदार, दुपट्टा आशिल्लो कुर्ता सक्तीचो केला. भौशीक सेवेंत शिस्त, सभ्यताय, प्रतिश्ठा तिगोवन दवरपाच्या हेतान हो निर्णय घेतला, खंय. कर्मचाऱ्यांच्या सोशल मिडिया वयले वागणुकेचेर नियंत्रण दवरपाचेय निर्देश दिल्यात. (हें चड गरजेचें) आतां ह्या कपड्यां मदीं थारावीक रंगाचे कपडे बी घालपाचे म्हूण सांगलां जाल्यार खबर ना. कारण मनशां प्रमाण, रंगाकूय जात, धर्मांत वांटपाची मानसिकताय आमचे मदीं निर्माण जाल्या! वयलेचाराक शिस्त हे संकल्पने कडेन हो ड्रेसकोड जोडिल्लो दिसता, तरीय फक्त कपड्यां लागून शिस्त येता? जाप ना, अशीच आसा. सादे कपडे घाले म्हूण मूळ सभाव बदलना, लिपूनय उरना. ह्या निर्णयाक लागून फक्त कर्मचाऱ्यां मदीं एकसमानताय येतली. वेवसायिकताय दिसतली. (ती खरें म्हणल्यार कामांत दिसपाक जाय.) तांकां शिस्त लागल्या, असो नागरिकांक संदेश वतलो. पूण ही फक्त ‘काॅस्मेटिक डिसिप्लीन’ जाली, मूळ समस्या थंयच उरतली.
ड्रेसकोड वा युनिफाॅर्मा बदला कर्मचारी कार्यक्षमतेन काम करतले, हे खातीर उपाय जाय. जल्मदाखलो एका वरा भितर दिवपाची तजवीज करपाक जाय. जेवले उपरांत वरभर च्यावेक वतात, विणकाम करतात, चिटकेची भाजी मोडटात तांचेर कारवाय जावंक जाय. भ्रश्टाचार करप्यांचे इन्क्रिमेंट, भत्ते आडावपाक जाय. कपडे बदलून पळोवपाक बरें दिसतलें. पूण दिसता तशें आसताच अशें ना. कामां वेळांत जावपाक उपाय घेवंक जाय. फायली मुखार वचनात, पूण ती जापसालदारकी कोणाची तें निश्चीत जायना. कामां सुटसुटीत करपाची गरज आसा. साद्या कामा खातीर हो दाखलो, तो दाखलो, नोटरी, हें कार्यालय, मागीर तें कार्यालय असले प्रकार जातात. ताका लागून कर्मचारी आनी कामाक आयिल्लो मनीसूय बेजारता. च्यावे खातीर कितें तरी जाय, ही मानसिकताय सगले कडेन आसा. ड्रेसकोड करून ती बदलतली? तातूंत कर्मचारी, अधिकाऱ्यांक काम ही नोकरी दिसता, सेवा न्हय. म्हणटकच ते फक्त पगारा खातीर काम करतात. सेवा हे नदरेन ते पळयनात. थोड्यंक कामां विशीं अभिमानूय नासता.
सरकारी कर्मचाऱ्यांक कामाची मोलावणी करून बडटी दिवपाक जाय. थारावीक वेळांत काम करूंक ना जाल्यार दंड दिवप बरें. फायलीचें आॅनलायन ट्रेकिंग जावंचें. जंय लोकांचो चड संबंद येता, तीं कामां आॅनलायन जावंची. लोकां कडल्यान फीडबॅक घेवपाक जाय. ड्रेस कोड हो भायलो बदल. खरी गरज आसा ती कामांत बदल जावपाची. शिस्त, गती, पारदर्शकताय येतली तेन्ना लोकांच्या दोळ्यांक उदक लावपाक ड्रेसकोड करपाचो वेळ येवचो ना.