भांगरभूंय | प्रतिनिधी
झाडार चडपी मानायाक घडये बरोवंक कळचें ना, तशेंच एखाद्या प्रोफेसराक, इंजिनियराक माडार चडूंक कळचें ना. म्हूण तांचें म्हत्व उणें जायना.
हाजी हाजी, लेमे लेमे करपाक लेगीत एक मर्यादा आसता. सामकेंच गलगल्याक येवंक फावना. फाटीचो कणो नाशिल्ले वरी वागूंक जायना. अन्याय सोंसपाकूय म्हूण एक अंत आसता. सोंशीकसाणेचो कोणेच अंत पळोवंक जायना. ताचो उद्रेक कसो जायत सांगूक येना. मागीर
कोण तरी पोटतिडकीन बोंबलेच्या देंठा पसून देवांक उखलासून गाराणें घालता, आनी मागता आमचेर अन्याय करतल्यांच्या घरादाराचें निसंतान कर, भुरग्यांबाळांचो सत्यनाश कर. घट्टण कर. असले धा जाणांचे वायट शब्द कोणे घेवचे न्हय. बादतात ते.
मनशान सदांच बरो वागपाक जाय. बरो समाधानान जगपाक जाय. लोकांचे शाप घेवन जगूंक जायना. जण एकल्यान स्वाभिमानान आनी आपणाली खेरीत वळख घेवन जगपाक जाय. लाचारगिरी करप्यांक स्वताचें अस्तित्व आसना. स्वताचें अस्तित्व नाशिल्लो मनीस म्हळ्यार दुसऱ्याचो गुलाम. कोणेच कोणाचो गुलाम जावंक जायना.
जेन्ना मनशाच्या स्वतंत्र अस्तित्वाचेर घालो येता तेन्ना मनशान बंड हें करचें आसता म्हणपाचें भान मनशाक आसपाक जाय. पयश्यांचेर आनी बडटीचेर दोळो दवरून कोणे नोकरी करची न्हय. काम हें मना पसून प्रामाणीकपणान करचें आसता. सुवार्थ नदरे मुखार दवरून, दिखावो करपा खातीर वा आपल्या बॉसाचें बरेंपण घेवपा खातीर काम आसना.
मनांतल्यान तळमळ जाय. आपल्या सुवार्थाक लागून दाखय लिपय करूंक जायना. मनांत एक आनी जनांत एक, असो मनशान वागचो न्हय. सरळ उजू मार्गान वागचो. चुकलो म्हूण कोण कोणाक सुळार मारिनात. फटींगपणां करूंक जायना.
कांय जाण आपले काम जायसर बरेंपण दवरून वागतात. काम जातकच तुजे मार भिस्क्यार व्हरून. जांचे खातीर तूं वावुरलो ते मनीस तुजेर परततात. असल्या आपसुवार्थी लोकांक कोण कितें करतलो? तांची देवान झडटी घेवपाची.
आयच्या जमान्यांत प्रामणीकपणान काम करता ताका लोक किमंत दिना. ना दिवं. लोकांनी बरो म्हणूं वा वायट म्हणूं, म्हाका आनी म्हज्या कामाक कांयच फरक पडना, आनी पडचो न्हय. लोकांचीं तोंडां आमच्यांनी धरूं नजं. लोक ओगीच कोणा मनशाक दुशण दिवपाक लोकांक पिसाविल्लो सुणो चाबूंक ना. जशी मनशाची करणी आसा ते प्रमाण लोक तुका सर्टिफिकेट दिता.
कितें आसता, आयज चडसो लोक भितरले बुद्धीचो आसात. चारचौगांत वावुरतना कोणाच्या मनांत कितें आनी कसले विचार घोळटात म्हणपाचें कोणूच सांगूक शकना. आनी हाकाच लागून मनीस मनशाचेर विस्वास दवरूंक फाटीं फुडें जाता. कारण चाडयो करपी खूब जाण आसात. तूं जाका तुज्या गळ्यातलो ताईत समजता तोच मनीस तुजो घात मारता. हाका केंसान गळो कापप म्हणटात. थोड्यांची दाखय लिपय वृत्ती सट्ट करून लक्षांत येना. कारण ते छक्के पंजे करपाक माहीर आसतात. तांचेर कोणूच दुबाव घेवचो ना अशे तरेन ते भासयतात. आनी तेवूय स्वताक व्हडले बुदवंत समजून लोकांच्या कानांत घालपाचो दर खेपे यत्न करतात. सदांच पचता अशें ना. कोण तरी वस्ताद मेळटातूच. कोणेच लोकांक गृहीत धरूंक फावना. एक दीस आंगलट येता. लोक फक्त उलयनात. लोकांक वेठीक धरून कोणेच आपली पोळी भाजून घेवंक फावना. संवसारांत आपूण एकलोच बुदवंत बाकीचे किकोंत ही वृत्ती बरी न्हय.
दर एक मनीस हो वेगळो. ताचेय कडेन आपली अशी खासीयत आसता. कोणाचीच कोणा कडेन तुळा करून एकामेकाक कमी लेखपाचो यत्न जावंक जायना. प्रत्येक जाण आपआपल्या क्षेत्रांत हुशार आनी तरबेज आसता. झाडार चडपी मानायाक घडये बरोवंक कळचें ना, तशेंच एखाद्या प्रोफेसराक, इंजिनियराक माडार चडूंक कळचें ना. म्हूण तांचें म्हत्व उणें जायना. देव माश्यांची ताकद उदकांत आनी शिंवाची ताकद जमनीर. दोगूय राजाच. पूण आपआपले सुवातेर. दुसऱ्याक कमी लेखून स्वताक कोणे हुशार समजूंक जायना. वायट वृत्ती ही.
मनीस केदोय व्हड आसूं पयश्यांनी आनी बुद्धिनूय. पूण ताका जर दुसऱ्या मनशाक रेस्पेद दिवंक कळना जाल्यार ताच्या शिक्षणाक वालोर ना आनी पयश्यांकूय किम्मत ना. मनशान मनशाक मनीसपणाची वागणूक दिवंक जाय. घरांत आपोवन कोणा मनशाक अपमानीत करूंक जायना. दुश्टबुध्दी ही. असल्या मनशांक जल दिवंक जायना. जल दिवपी शकुनी तितलेच जबाबदार आसता. हे शकुनीच चड वाट लायतात.
आपले परस व्हड मनशाक मान दिवंक आमकां आमच्या आवय- बापायन संस्कार दिल्ले आसात. आमी मुर्वत बाळगुनूच आयजवेर जगत आयल्यात. लोकांचे भशेन आमी जाणट्यां मनशांक तोंडार पाडिना. हरशीं गरज आसता फटे दिवपाची पूण आमी पासियेंस काडटात. पूण अधर्मान, अनैस्ती तुजे वाटेक कोणूय वचत जाल्यार ताका ताची सुवात दाखोवपाकूच जाय. समाजाचे निती नेम पाळून. समाजांतलो दर एक घटक आपले परीन जगता. ओगीच कोणाक त्रास दिवंक जायना. पूण समाजांत इतलें पाडे, दुश्ट बुध्दीचे लोक आसात म्हूण सांगू. तांकां दुसऱ्यांचें बरें जाल्लें कशेंच पळोवं नजं. माडा वेल्यान पडिल्ल्यांक पिराड्यान बडोवपी, बांयंत पडिल्ल्याचेर वयरसून फातर घालपी अशे वृत्तीचेय लोक आसतात. सामकें खोट्या कास्ताचे. पूण असल्याकूच लोक माथ्यार घेतात.
लोक फक्त पयश्यांक संवकला. देखून ताणें कमराचें सोडून माथ्याक बांदला. पडलो तरी नाक वयर. आठवी, णवी फेल जाल्ले, वा शिरीची गाठ चिरूंक येनाशिल्ले लोक गांवचे प्रथम नागरीक जावपाची सपनां पळयतात. वा गांव चलोवंक सोदतात. आनी शिकिल्लो सवरिल्लो भौस तांचे फाटल्यान लेमे लेमे करीत वडत वता. तुज्या शिक्षणाक कितें किम्मत आसा कांय ना? ब्रूत मनशाचें नेतृत्व स्विकारचे परस स्वाभिमानान तांचे आड बंड करप. समाजांत पातळपी अराजकतेक पोसवण दिवंक उपकारना. समाजांत सर्वगूणसंपन्न असो मनीस मेळप कुस्तार. प्रत्येका कडेन कितें ना कितें तरी अवगूण आसतलोच.
कांय जणांक दिसता आपूण एकलोच बरो आनी खरो. हो तांचो भ्रम आसता. प्रत्येक मनीस एकामेकाचे धुतले बगर मुखारूच सरना. तोंडार सगलें एकामेकाक बरे हटकितले, फाट जातकच ताचे धुतले. सत्यान म्हणटात ते कोणूच जगना. सगले एकामेकांक तोंडार हांसो हाडून हटकिता खरे पूण भितरल्यान तांच्या मनांत वेगळेंच विचार घोळटात.
जण एकलो भितरले गांठीचो, एकमेकाक गुठलावपी आनी एकामेकाच्या कानांत घालपी. आयच्या जमान्यांत भरवंसो दवरपा सारखी वस्त म्हणल्यार स्वताचें मन. जें तुज्या अंर्तमना कडेन सत उलयता, जें तुकाच खबर आसता तूं कसो आनी कितें तो?
काशिनाथ नायक
9158345844
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
