नागरिकत्व सोडपी वाडटात

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

आमचो भारत सगल्यांत व्हडलो लोकशाय देश. हांगा आचार, विचार स्वातंत्र्य आसा. दुसऱ्या देशाचें नागरिकत्व स्विकारपाचो अधिकार पसून भारत दिता. कोणाकूय खंयच्याय देशाचो नागरीक जावपाक मेळटा. मात संविधानाच्या कलम 9 प्रमाण दोट्टी नागरिकत्वाक परवानगी ना. पुर्तुगाल, अमेरिका, युके, जर्मनी सारक्या थोड्या देशांनी दोट्टी नागरिकत्व चलता. मात भारता सयत चीन, जपान, सिंगापूर, कुवेट, सावदी, कटार हांगा दोन नागरिकत्वां घेवपाक मेळना. घेतल्यार मूळ नागरिकत्व सोडचें पडटा. भारतांत ओसीआय म्हणल्यार ओव्हरसीज सिटीझन आॅफ इंडिया ही येवजण आसा. ती घेवप्याक भारतांत व्हिसा बगर येवपाक मेळटा. मालमत्ता घेवपाक, जाय तितले दीस रावपाक मेळटा. मात सरकारी नोकरी, मतदान, वेंचणूक लढोवपाक मेळना. कांय लोक विकसीत देशांत स्थायीक जातात. हातूंतले कांय जाण देशाचें नागरिकत्व सोडटात.
फाटल्या पांच वर्सांत 8425 गोंयकारांनी भारतीय पासपोर्ट परतून दिवन नागरिकत्व सोडलां. म्हणल्यार दिसाक चारां परस चड जाले. विधानसभेंतल्या लेखी जापेंत ही म्हायती दिल्या. 2021 त 954 गोंयकार परकी जाल्ले. 2023 त 2094 तर 2024 त 2295 गोंयकारांनी नागरिकत्व सोडलें. पोरूं मात हो आंकडो 1797 इतलो उणो जाल्लो. ह्या पांच वर्सांत 8370 जाणांनी पुर्तुगेज नागरिकत्व घेतलां. 18 जाण युके, तर 12 जाण कॅनडाचे नागरीक जाल्यात. 1 जानेवारी 2014 ते 31 मार्च 2024 ह्या 10 वर्सांच्या काळांत 26 हजार गोंयकारांनी नागरिकत्व सोडलां. 1961 पयलीं जल्मल्ले आनी तांच्यो दोन पिळग्यो पुर्तुगालाचे नागरीक जावपाक शकतात. युरोपाक कामा निमतान ते वतात. देशांत दरवर्सा दोन लाखां वयर भारतीय नागरिकत्व सोडटात. 2011 ते 2024 मेरेन 20 लाखां परस चड भारतीयांनी तें सोडलां. सध्या संवसारांत 3 कोटी 43 लाखां वयर भारतीय आनी भारतीय वंशाचे लोक रावतात. हेर लोकां परस हो आंकडो चड. अमेरिका, कॅनडा, ब्रिटनांत तर ते आसातूच, पूण युएई, सावदींत पसून कायमचे रावपी हजारांनी भारतीय आसात.
चडशे लोक बरी नोकरी, भरपूर पगारा खातीर विदेशांत वतात. उच्च शिक्षणा खातीर वचून मागीर लग्न बी जावन थंयच रावपीय आसात. थंयचें राहणिमान उच्च दर्जाचें. देखून युरोप, अमेरिका, कॅनडाचें चडश्यांक आकर्शण. थोड्यांच्यो हांगाचे राजकी पक्ष, प्रशासकी वेवस्था, साधनसुविधां विशीं कागाळी आसतात. देखून ते विदेशांत स्थलांतरीत जातात. थोड्यांक मनांत नासतना पोटा खातीर वच्चें पडटा. पूण ते ओसीआय कार्ड घेवन भारता कडेन संबंद दवरतात. घरच्यांक पयशेय धाडटात. विदेशांतले भारतीय वर्साक सादारण 1 लाख कोटी रुपयां परस चड पयशे धाडटात. ताचो भारतीय अर्थवेवस्थेक फायदो जाता, हें आमी विसरूंक फावना. देखून केंद्र सरकार तांकां साॅफ्ट पाॅवर मानता. निवृत्त जातकच तातूंतले थोडेच येतात, चडशे थंयच स्थायीक जातात. हो जमानो डिजिटल. म्हणटकच तांकां भारता विशींचो मोग दाखोवंक मेळटा. मात, तांचे योगदान पयशे धाडपा पुरतेंच. आपलो मेंदू, कला, कुशळटाय ते दुसरो देश वयर काडपाक वापरतात.
स्थलांतर हो संवसाराचो एक वांटो जाला. तरीय देशांतूच रावन नागरिकांक संदी मेळच्यो हे खातीर उपाय घेवंक जाय. बऱ्या पगाराची सुरक्षीत नोकरी, उद्देग, तंत्रज्ञान, पर्यटन, सेवा मळाचेर रोजगार तयार करप, संवसारीक पांवड्याचीं विद्यापिठां सुरू करप, शिक्षण, संशोधनाची गुणवत्ता वाडोवप गरजेचें. कायदो, येरादारी, भलायकी, नितळसाण, रोजगार, उद्देग अश्यो सुविधा सुदारल्यार लोक
देशांतूच रावतले. विदेशांत गेल्ल्या तज्ञांक परत हाडपाचेय यत्न जावंक जाय. राज्यांतल्यो बुन्यादी सुविधा सुदारूंक जाय. हांगाच बऱ्यो संदी, शिक्षण, सुविधा, राहणिमान मेळ्ळ्यार लोक कित्याक नागरिकत्व सोडटले?