नियोजन एक कला

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

द रेकल्यान आपली कार्यावळ वेळार सुरू जावची, तिका खूब लोक येवचे अशें दिसता. कांय जाणांक लायट वच्ची न्हय अशें दिसता. ते खातीर तुमी उपाय पसून घेतले तरी ऐन वेळार कितें जायत तें सांगपाक जायना. पूण सगल्यांकूच कार्यावळी विघ्ना बगर बेसबरी जावची अशें दिसता. पोरूं हडफड्यां कार्यावळ चालू आसतना दुर्घटना जाली आनी 25 जाण मेले. तें कारण वेगळें आसलें तरी कांय नेम पाळचेच पडटात. नेम हे सतावणूक करपाक न्हय, तर बऱ्या खातीरुच आसतात. ताचेर भासाभास जावंक जाय. पयलीं आमी पाकिटमाराचेर लक्ष दवरतालें, आता सायबर चोर तयार जाल्यात. हाची म्हायती पुलिसांनी दिवपाक जाय. ते दिनात जाल्यार दरेकल्यान ती घेवपाक जाय. हाकाच अपडेट जावप म्हणटात. करियर करप्याक तर तें गरजेचें. तशेंच तुमचे, आमचे खातीरुय गरजेचें. सुदैवान गोंयचें काय वाठार सोडल्यार भोवतेक जाण साक्षर आसात. तरीय जनजागृती करपाक जाय.
नामनेचे आयोजक शशिकांत अर्जुनराव सरदेसाय हाचें चडशें शिकप मुंबय जालें. त्या काळार तांकां बरे शिक्षक मेळ्ळे. 12 फेब्रुवारी 1946 क तांचो जल्म जालो. ते सांगतात, मुळावें शिक्षण पालिकेचे शाळेंत जालें. थंय वर्गशिक्षक चव्हाण म्हूण मेळ्ळे. फुडें तांकां वसंत ठाकूर आनी बाबा ठाकूर, कवी वसंत बापट मेळ्ळे. तेन्नाच काळ आशिल्लो झुजाचो. एक गीत गाजतालें, माणुसकीच्या शत्रू संगे युद्ध अमुचे सुरू… तें म्हणीत हांव म्हज्या इश्टां वांगडा प्रभात फेरी काडटाले. हांव शिवमोगीय आशिल्लों. 1965 त हांव गोंयांत पावलों. रोखडोच सरकारी नोकरेंत रुजू जालों. पूण जेन्ना हांव निवृत्त जालों तेन्ना ज्येश्ठ नागरिकांक घेवन हांव भोंवडेक वचपाक लागलों. थंय त्या वाठाराचें वर्णन करपाक लागलों. तें पेपरांनी छापतालों. जे दीस भौशीक सुटी आसा ते दीस कार्यावळी जाताल्यो. आयज ती नासल्यार उसरां कार्यावळ दवरची पडटा. कारण लोक जावपाक जाय. तशेंच कांय वाठारांची आमकां म्हायती आसतालीच अशें ना. देखीक, आयज पर्वरे हायवेचें काम चालू आसा. अदीं मदीं ट्रॅफिक जाम जाता आनी बस पणजे पावपाक 15 ते 35 मिनटां उशीर जाताच. कार्यावळीच्या आयोजकान हें मतींत दवरपाक जाय.
लायट वचूं शकता अश्या पावसाच्या दिसांनी लायट वतकच जनरेटर सोदप हें बऱ्या आयोजकाचें लक्षण न्हय. तर जो पयलींच ताची वेवस्था करता तो खरो आयोजक. आदल्या तेंपार पॅट्रोमॅक्स दवरचेच पडटाले. सरदेसाय सांगतात, हावं निवृत्त जातकच सगल्या निवृत्त लोकांक घेवन अंदमान सारक्या इतिहासीक जाग्याचेर वतालो. जंय म्हान स्वातंत्र्यसेनानी स्वातंत्र्यवीर सावरकर हांकां ब्रिटीश सरकारान कैद करून दवरिल्ली. ती सुवात तांकां दाखयतालो. ताचेर हांवें एक पुस्तिकाय बरयिल्ली. आतां हांव मनोरंजनाच्यो कार्यावळी दवरतां. हाचे फाटलें कारण म्हणल्यार कांय लोकां भितर कलागुण आसतात, ते लोकांक कळचे म्हूण.
सरदेसाय सांगतात, आयोजन कशें करप हें तुमकां अभ्यासक्रमांत येवचें ना. आतां तुमकां इव्हेंट मॅनेजमेंट शिकूंक मेळटा. आमच्या वेळार असलें कांय नासलें. आमी पळोवन पळोवन, अणभव घेवन शिकले. म्हाका प्रतिसाद मेळटा तो बरो आसता. हाचें कारण वेळार सुरू करप आनी वेळार सोंपोवप. ह्या कामांत अणभव जाय. आतां तुमकां मार्गदर्शन जाय तर सोशल मिडियाचीं दारां उक्तीं आसात. पूण आदल्या वेळार शिक्षकूच आमचीं मार्गदर्शक दारां आशिल्लीं. तांणी जें सांगलें तें आमी आमचे जिणेंत हाडलें. नियोजनान हाडलें. गोंयांत आयज जायते कोर्स आसात. आतां तुमकां भायर वच्चें पडना.
जर तुमकां इव्हेंट मॅनॅजमेण्ट कोर्स करपाचो आसा, कार्यावळी आयोजीत, नियोजीत करपाची इत्सा आसा जाल्यार शाळेंतल्या कार्यावळींनी वांटेका जावपाक विसरूं नाकातक. थंय तुमचे शिक्षक तुमकां मार्गदर्शन करतले. नाटक, संगीत शिक्षकाची वेवस्था पसून शाळांनी आसा. ताचोय लाव घेवचो.
नियोजन, आयोजन ही एक कला. सगल्यांनी ती शिकची. फक्त भायरुच न्हय, वेवसायीक पांवड्याचेरुच न्हय, तर घरगुती कार्यावळी आयोजीत करतनाय ती उपेगी पडटा.

डाॅ. रामदास केळकार
9822583275