योगायोग?? आसतूय बी….

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

मतदारसंघांतल्या एकूण अर्जांची संख्या, पात्र उमेदवारांचो आंकडो कळ्ळ्यार हाचेर चड उजवाड पडुंये.

कर्मचारी भरती आयोगान हालींच एलडीसी, शिक्षक आनी हेर कांय पदां खातीर 1117 कर्मचारी वेंचून काडिल्ले. तातूंत 607 उत्तर गोंय तर 510 दक्षीण गोंयचे आसात. सगल्या मतदारसंघांतल्या उमेदवारांक नोकरी मेळ्ळ्या. पूण, सत्ताधारी आमदारांच्या मतदारसंघांत चड नोकऱ्यो मेळ्ळ्यात, तर विरोधकांच्या उण्यो. फोंड्यां सगल्यांत चड 63 जाणांक नोकरी मेळ्ळ्या. तर प्रियोळ 60, सांखळे 54, मडकय 51, पर्वरी 50, काणकोण 48, केप्यां 45, पर्यें 34 आनी वाळपय 30 जाण नशिबवान थारल्यात. केपें हो विरोधी एल्टन डिकाॅस्ता हांचो मतदारसंघ सोडल्यार हेर सगले सत्ताधारी आमदारांचे! बाणावले फक्त 3 तर कळंगुटे (भाजपा) 5 अश्या सात मतदारसंघांत आंकडो 10 सकयल आसा. आतां हो योगायोग काय आनीक कितें, तें प्रत्येकान थारावचें. सोशल मिडियाचेर ह्या विशयाचेर निकतीच ‘धुळवड’ सुरू जाल्या.
कर्मचारी भरती आयोग स्थापन जाल्लो तेन्ना ‘पूर्ण पारदर्शकताय’, ‘शून्य वशिलेबाजी’ अशें वक्तव्य जाल्लें. मात, आंकडेवारी पळयतकच सत्ताधारी आमदारांच्या मतदारसंघातले उमेदवार चड दिसतात. घडये हो योगायोगूय आसपाक शकता! त्या मतदारसंघांतल्यान चड अर्ज आयल्या आसतले, थंय शिक्षण, गुणवत्ता, जागरुकताय चड आसतली, पात्रताय आशिल्ले उमेदवार त्या वाठारांत चड आसतले. मतदारसंघांतल्या एकूण अर्जांची संख्या, पात्र उमेदवारांचो आंकडो कळ्ळ्यार हाचेर चड उजवाड पडुंये. नाजाल्यार ओगीच निश्कर्श काडप, शिता पयलीं मीठ खाल्ल्या सारकें जातलें! मात थोडे उमेदवार म्हणटात, ‘आपणाक 49 गूण मेळिल्ले, तर ताका 45. पूण ताका घेतलो.’ दुसरो म्हणटा, ‘एकल्याक अमूक परिक्षेंत सामके उणें गूण मेळिल्ले, पूण तमूक परिक्षेंत तो टाॅप आयलो.’ आरोप जाले तरी ते सिद्ध करप तशें कठीणूच आनी कांय समाजवावुरपी सोडल्यार चडशे गोंयकार कोणाचें वायटपण घेवपाक वचनात. उरफाटे फायदो आशिल्ल्या मनशाक कांय जाण देव मानतात !!
जंय वशिलेबाजी आसता, थंय न्यायाचो गळो अंदपाचे प्रकार जातात. राज्य, देशाच्या प्रशासनाचो दर्जो वाडयतलो जाल्यार थंय गुणवत्ते प्रमाणूच सद मेळपाक जाय. वळखीन न्हय. नोकरी दिवप ही फुडाराच्या जैता खातीरची गुंतवणूक आसपाक जायना. वशिलो हो वेवस्थेचेर दाखयिल्लो अविस्वास. बरेच जाण सरकारी नोकरे फाटल्यान धांवतात. अर्थांत ताचे फाटलीं कारणां वेगळीं, पूण सरकारी नोकरी ही कृपा न्हय, तर तो हक्क…. आनी तो फक्त पात्रतायेचेरुच मेळपाक जाय! सातत्यान एखाद्या वाठाराक चड संद मेळटा, जाल्यार दुसरो वाठार वंचीत उरता. हो समाजीक अन्याय न्हय? मंत्री हो पुराय राज्याचो आसता, हेंच सगले विसरून गेल्यात. दर म्हयन्याक अर्थीक मजत, नोकरी, संकश्टाच्या काळार (कायद्याचें प्रकरण) आदार, धर्मीक- समाजीक संस्थांक फाटबळ हे खात्रेन वेंचून येवपाचे आयचे उपाय. ‘तेरी मेहरबानियाँ’ (उपकार, कृपा) आसतकच कोण ‘कई ज़िंदगानियाँ’ ताचेर कुर्बान करचो ना?
सरकारी खात्या वतीन चलपी संस्था, म्हामंडळाचेर राज्याचो अधिकार आसता. थंय सगल्यांक समान हक्क आसपाक नाका? व्हडलो विस्वण कापतना मानां पांच पोस्तां मांडटा आनी मागीर ताचेर एकेक पोस्त उडयत वता. नोकऱ्यो म्हणल्यार वांटे नासले तरी त्यो जाहीर जातकच, ‘गुणवत्ते’च्या आदारान चाळीसूय मतदारसंघांनी समप्रमाणांत वांटून घालपाक जाय. थंय कोण उमेदवार मेळूंक नात, जाल्यारुच तो जागो दुसऱ्याक दिवं येता. कोटा पद्दती प्रमाण नोकऱ्यो दिल्यार संस्थेंत वा म्हामंडळांत एकाच मतदारसंघांतले उमेदवार कामाक लागचे नात. कोणाक नोकरी दिता, ती हुशारी, गुणवत्तेचेर आदारूनच दिल्यार समाजीक उत्कर्शाक बऱ्याक पडटलें. पांच वर्सां त्या उमेदवारांक पारखून बरें आसात, तांकां कायम करचें. वायट आसा तितलें सोडचें आनी जें- जें बरें तें स्विकारचें, अशें ‘मनाचे श्लोकां’तूय सांगलां.