खुशाल जिविताक यश गरजेचें

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

समाजाचेर निंबून रावल्यार जशी आपणाली प्रगती जायना तशेंच दुसऱ्याचेर निंबून रावल्यार स्वताक यश मेळना. आपली मोख आपणेंच थारावन यश मेळोवप आसता.

एक नेटाची धांवडी यशाची तेंगशी मेळोवन दिता. एक सुविचार मनशाक घडयता. एक भेट पिडेस्ताक थाकाय दिता. एक भेटवस्त मनशाचे संबंद वाडयता. एक दिवो दुसऱ्याची वाट तयार करता. एक राजा प्रजेची राखण करता. हें सगलें घडटा थंय देव कितें करता? देव मनीस घडयता, मनशाक आकार दिता, ताका राखता आनी सांबाळटा. पूण हाचें आमकां भान येना जे मेरेन आमी पिडेंत पडनात वा आकांताक सांपडनात. नशिबाचो खेळ म्हणिल्लें आमी जायते फावटी आयकतात, खरें म्हणल्यार हो देवाचो खेळ आसता. मनशाचें यश आनी अपयश ताच्याच हातांत आसता, फक्त आमी वावर करूंक जाय.
एक घडणी
एक दीस एक साधू देवाचो झपकरीत एका गांवांतल्यान चलत वतालो. वतां-वतां ताका एक हिरवोच मळो दिसलो. तो दिकेन फुडें गेलो, पळेत जाल्यार तें भांगराळ्या कणसांनी भरिल्लें शेत आशिल्लें. पळेवन ताका आनंद जालो आनी तो शेताक लागीं गेलो. एक शेतकार थंय काम करतालो. साधून शेतकाराक विचारलें, “देवान तुका ह्या सुंदर शेताचें वरदान दिलां. हे खातीर तूं देवाचो उपकारी आसूंक जाय.” साधवाच्या ह्या उतरांचेर शेतकारान खीणभर विचार केलो. तसो तो शिक्षीत न्हय पूण सैमा वरवीं हुशार जाल्लो. ताणें साधूक जाप दिली, “खरेंच, देवान म्हाका ह्या सुंदर शेताचें वरदान दिलां आनी ते खातीर हांव देवाचो उपकारी आसूंक जाय. पूण तूं जाणा चार म्हयन्या आदीं ह्या जाग्याची अवस्था कितें आशिल्ली ती? तेन्नाय तें देवाच्याच ताब्यांत आशिल्लें. तें शेत तुमी पळोवंक जाय आशिल्लें.” शेतकाराची जाप आयकून साधू अजाप जालो पूण ताणें चार म्हयन्या आदल्या शेताची खबर कित्याक सांगली हें आयकून साधवाचें मन घुस्पलें, तरी तो आनीक संवाद करिनासतना फुडें गेलो. हे घडणेचें तात्पर्य, चार म्हयने आदीं हें शेत पडींग आशिल्लें, शेतकाराच्या कश्टांनी तांतूंत भांगराळीं कणसां उत्पन्न जाल्लीं.
जिविताचो संदर्भ
मनीस आपल्या जिवितांत सदांच जैतां अपेक्षिता. भुरगेपणार शिक्षणांत, तरणाटेपणार मन थिरावणी (तांतूंत मोगा प्रकरणूय येता) आनी लग्न संस्कारांत बरो सांगाती, मदले पिरायेंत कुटुंबाचो सांबाळ आनी समाजीक मळार हुद्दे, नोकरेचेर बडटी, आदी आनी जाण्टे पिरायेर कोणाचो तरी सांगात. हें सगलें मेळोवप शक्य नासता पूण थोडे हासील करपी आसतात. जे परीं एका पिडेस्ताक हस्पिटलांत व्हरतकच नर्स येवन वेळावेळार वखदां दिता, तशी आपल्या जिविताची मांडावळ करून कांय मनीस फावो तशें यश मेळयतात.
येशस्वी जावपा खातीर मुखेल घटक म्हळ्यार रणनिती नियोजन, लवचीकपण आनी वैयक्तीक शिस्त हांचो मेळ. हें साध्य करूंक स्पश्टताय, कृती करूंक येवपी ध्येयाची थारावणी, मानसिकतायेची वाड किल्लावणी आनी आव्हानां मुखा वेली जिद्द हातासणी हांचो आस्पाव आसा. मनशाचें जिवीत जायत्या घटकांचेर निंबून आसता, तांतूंतल्या मुखेल घटकांत चड करून घटमूट फुडारपण, प्रभावी संवाद, अनुकूलताय आनी सतत शिकप हांकां घेवन फुडें गेल्यार जैत लागीं येता. जिविताच्यो चाली आनी आवडी, समर्पण आनी सकारात्मक संबंद उबारल्यारूय कोणाक कोण यशा पसून पयस व्हरूंक शकना.
यश म्हळ्यार कितें?
यश ही खोल वैयक्तीक आनी व्यक्तिनिश्ठ संकल्पना आसा. यश खंय मेळटा? सादारणपणान एखाद्या व्यक्ती खातीर अर्थपूर्ण आशिल्लीं ध्येयां साध्य करप, मागीर ती करियरांत, नातीं-संबंदांत वा व्यक्तीक विकासात आसूं, हांतूंत यश मेळटा. फक्त पयशे वा नामना सारकिल्ल्या भायल्या घटकां परस अभिमान, समाधान, पूर्णताय आनी प्रगतीची भावना आसता, तें यश. यश म्हळ्यार स्वताच्या मुल्यां प्रमाण जगप आनी जिवीत-प्रवासाची मजा घेवप अशी गजाल. शेवटाक, यश दर एक मनीस निश्चीत करता आनी वेळा बराबर हें यश बदलुंकूय शकता. यश जिवितांत समाधान, सूख-शांती आनी जिणेंत उद्देशाची भावना साध्य करपाचेर लक्ष केंद्रीत करता. समाजाचेर निंबून रावल्यार जशी आपणाली प्रगती जायना तशेंच दुसऱ्याचेर निंबून रावल्यार स्वताक यश मेळना. आपली मोख आपणेंच थारावन यश मेळोवप आसता.
अणभवाचो अभाव
यशा बाबतींत कोण एकल्यान स्वताक पळोवप आनी दुसऱ्याक पळोवप ह्यो दोन गजाली. यश आनी अपयश ह्या विशयाचेर जायतेंच विचार-मंथन जाल्लें आमी पळयतात. जिवितांत फाटीं कितें घडलें, कितले फावटी हारलो, कितले फावटी जिखलो, कितें मेळयलें, कितें व्हगडायलें, ह्यो खरें म्हळ्यार बोध घेवपाच्यो गजाली. पूण आमी जेन्ना ह्या गजालींक सर करूंक लागतात आनी तांचेर यशाचो पांवडो सोदूंक फुडें सरतात तेन्ना सोरोप आनी निसण ह्या खेळाची याद जाता. गडगड्याचो आंकडो पडत-पडत वयर-वयर पावता आनी णव्वद पार करतकच खेळाची मजा सुरू जाता. ताचे उपरांत चडपाच्यो निसणी नात, पूण सकयल उडोवन परत यशाच्या कश्टांक लावपी सगले सोरोपूच वाट पळेवन आसतात. जिवितांतल्यो घडण्यो अणभव सांगतात, तांचेर नियाळ जायच पूण तांचो हिशोब धरून चल्ल्यार यश हाताक लागना.
सोंपयतना…
अमेरिकेंतले जॉन्स हॉपकिन्स विद्यापिठाचो अध्यक्ष स्टिवन मुलर म्हणटात, “सध्याचीं विद्यापिठां अतिकुशळ पूण असंस्कृत तरणाट्यांचे तंबू उभारतात, कारण थंय तरणाट्यां मुखार जिवनमुल्यांची चवकट दवरिनात. खरें म्हणल्यार ते अशा आदाराचो सोद घेत आसतात.” हे गजालीची फोडणी करूंक म्हणटां, एक अशिक्षीत चोर म्हालगाडयेंतलें सामान चोरून व्हरतलो पूण सुशिक्षीत चोर घडये संपूर्ण रेलमार्गूच हडप करून व्हरतलो. यश खंय लिपून आसा तें सोदून काडूंक समजणेची गरज आसा. अपयश मनांतूच हाडचें न्हय, यशाचेर भर दिवया आनी जिवीत खुशाल करुया.

विन्सी क्वाद्रूस
9822587498