भांगरभूंय | प्रतिनिधी
ब्रह्मचर्यांत ह्या सगळ्या गजालींचो विचार आसा. हांवें कितें खावचें, कितें आयकुचें, कितें पळोवचें, कितें वाच्चें, कशें न्हिदचें, कशें बसचें, केन्ना उठचें ह्या सगळ्या गजालींचो बारीकसाणीन निश्चेव करपाक जाय. हांवें जीब नाका तशी सैल सोडली, उत्तेजक पदार्थ खाल्ले, शारिरीक कश्ट न करता भजीं – कांदे हांचो भरपूर आहार घेतलो तर म्हजें ब्रह्मचर्य उरचें ना. मसाले खावंक जायना, तिखट खावंक जायना. शास्त्र म्हणल्यार फकांडां न्ही. ब्रह्मचर्याचें एक शास्त्र आसा. तें जर जाय जाल्यार शास्त्रान रावंक जाय. ह्या खातीर महात्माजी सदांच सांगतात, “ब्रह्मचर्य म्हणल्यार एकाच इंद्रियांचेर बंधन न्ही. ब्रह्मचर्य म्हणल्यार जिणेचेर बंधन. ब्रह्मचर्य पालन तेन्नाच जातलें जेन्ना कान, दोळे, जीब ह्या सगळ्यांचेर बंधन आसतलें. दोळ्यांनी शिंगार चित्रां पळोवचोना, बायलां कडेन बारीकसाणेन पळोवचों ना, शिंगरीक कथांचें वाचन करचोना. मसालेदार आनी उत्तेजक पदार्थ खावचो ना, मोव – मोव गादयांचेर न्हिदचो ना. अशें सगळें केलें जाल्यार ब्रह्मचर्य शक्य आसा.”
लोकमान्य टिळक दुसर्यांच्यो बायलो दिसतकर मान सकयल घालताले. एके बायलेचो एकदां तीन वरां अर्ज बरोवन दितना तांणी एकदांय त्या बायले कडेन पळयलें ना. लोकमान्याच्या दोळ्यांत जशें तेज आसा तशें तेज आपणे खंयच्याय म्हापुरसाचे नदरेंत पळयलें ना अशें व्हिन्सन म्हणटालो. महात्माजींचे नदरेंत अशें तेज आसा. आश्रमांतले लोक सांगतात महात्माजीन मातसो दोळो वांकडो करून पळयल्यार मरपाक पुरो जाता. तांच्या दोळ्यांत भंय दिसता, ते दोळे मुखार आशिल्ल्या मनशाच्या काळजाचो थाव घेतात. ते नदरेंतल्यान तुमी लिपपाक शकना, तीं खर किरणां भितर घुसल्या बगर रावना.
बंगालांत आशुतोष मुखर्जी हांच्या दोळ्यांत अशेंच तेज आशिल्लें. कलकत्या विद्यापिठाचे एके बसकेक डाक्का कॉलेजचे प्रिन्सिपल टर्नरसायबान आपले यादींत बरयलां, “त्या काळ्या कुळकुळीत मनशाक म्हजे कडेन धारधार नदरेन पळयतगीर हांव सामको खुर्चेंत बसलों.” इतिहास संशोधक राजवाडे सदांच कांबळीर न्हिदताले. तांची बायल पंचविसाव्या वर्सा मेली तेन्नाच्यान ते ब्रह्मचारी रावले. ह्या खातीर तांच्या बुद्धीची तांक वाडली. तांची बुद्धी जाय त्या मळांनी चलताली. अशेच स्वामी विवेकानंद. तांचे एकाग्रतेचें कवतूक करपाचें. ते एकदांच वाचताले पूण तांची याद जबरदस्त आशिल्ली. तांकां खंयचे शास्त्र समजना अशें नाशिल्लें. अशेच स्वामी रामतीर्थ. ब्रह्मचर्याचे ताकदीचेर तांकां सगळ्यो गजाली साध्य करून घेवपाक मेळटा अशें म्हणटाले.
अशें हें ब्रह्मचर्याचें तेज आसा. हें तेज सगळ्या आंगाक पावता, दोळ्यांत दिसता, उतरांत दिसता, तोंडार फुलता. विवेकानंदान पळयतगीर दोळे दिपकावताले. रामतीर्थांक पळयतगीर प्रसन्न दिसतालें. ब्रह्मचर्याचें व्हडपण खुबच व्हड आसा. जाका आपले जिणेचें सार्थक करपाक जाय ताका ब्रह्मचर्या बगर उपाय ना. महात्माजी अठरा अठरा वरां पुरो जाल्या बगर काम करतात. खंयच्यान आयली ही तांक? इत्साशक्तीचें हें फळ आसा. म्हापुरसा कडेन व्हडली इत्साशक्त आसा. पूण ही इत्सा शक्त खंयच्यान येता? वासनेचेर विजय मेळयले उपरांतच व्हडली इत्सा शक्य येता. ब्रह्मचर्य हें यत्नांतल्यान मेळोवपाचें आसता. तें सामकें रोकडें कशें मेळटलें? ताच्या फाटल्यान लागपाक जाय. परत व्रत सोडूं, परत व्रत करूं, चड नेटान फुडें वचूं. एकदां तें ध्येय मात थारपाक जाय. आपणाक हें जमचें ना अशें म्हणल्यार तें केन्नाच मेळना.
(फुडें चालू…)
मूळ लेखकः साने गुरुजी,
अणकारः पांडुरंग नाडकर्णी
पांडुरंग नाडकर्णी
9326139252
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
