सैमकवी ना. धों. महानोर संवसाराक अंतरले
भांगरभूंय | प्रतिनिधी
भांगरभूंय । खबरां संस्था
पुणे ः ज्येश्ठ साहित्यिक, सैमकवी आनी गीतकार नामदेव धोंडो उर्फ ना. धों. महानोर (81) आयज सकाळीं संवसाराक अंतरले. पुण्यांतल्या रुबी हॉल हॉस्पिटलांत तांचेर उपचार सुरू आशिल्ले. आपल्या काव्याच्या बळग्यार कविता मोगी आनी मराठी वाचप्यांच्या मनांत तांणी आपली वेगळी सुवात मेळयल्ली. महानोर हांणी काव्यसंग्रहां वांगडाच जायत्या चित्रपटांनी गीतां बरयलीं.
तांचे जायते काव्यसंग्रह वाचप्यांचे खाशेले आवडीचे जाले. तातूंत ‘अजिंठा’ ह्या काव्यसंग्रहाचो मुखेल आस्पाव आसा. त्याच बरोबर गंगा वाहू दे निर्मळ, जगाला प्रेम अर्पावे, दिवेलागणीची वेळ, पावसाचेर कविता, रानटी कविता आदी कविता संग्रह लोकप्रिय जाले. हाचे सयत गपसप, गांवांतली कथा सारकिल्ले कथा संग्रहय वाचप्यांक आवडले. 16 सप्टेंबर 1942 दिसा जल्मल्ले ना.धों. महानोर हांणी आपल्या साहित्यांत कांय वेळार बोलीं भाशांचोय उपेग केला. महानोराच्या कवितांनी बालकवी आनी बहिणाबाईंन गिरेस्त केल्लें दायज आनीक समृद्ध केलें.
हाचे वांगडाच तांणी मराठी फिल्मां खातीरय पदां बरयलीं. १९९५ वर्सा तांणी मराठी सिनेमां ‘अबोली’ खातीर बरयल्लीं गितां खासा लोकप्रिय जालीं. एक होता विदूषक (१९९२), जैत रे जैत (१९७७), दोघी (१९९५), मुक्ता (१९९४), सर्जा (१९८७), उरुस (२००८), मालक (२०१५), अजिंठा (२०११) आनी यशवंतराव चव्हाण ( २०१२) सारकिल्ल्या कांय सिनेमां खातीर बरयिल्लीं तांची गितां गाजल्यांत.
साहित्य मळा वांगडाच महानोर हांणी राजकीय मळारय काम केल्ले. १९७८ वर्सा महानोर हांची महाराष्ट्र विधीमंडळाचे आमदार म्हूण नेमणूक जाली. तांका पद्मश्री किताबूय फावो जाला.
तांचीं कांय गितां
असं एखादं पाखरू वेल्हाळ, मी रात टाकली, राजसा जवळी जरा बसा, लिंगोबाचा डोंगूर आभाळी, आज उदास उदास दूर, आम्ही ठाकर ठाकर, किती जिवाला राखायाचं, कोण्या राजानं राजानं, गडद जांभळं भरलं आभाळ, घन ओथंबून येती, चांद केवड्याच्या रात, चिंब पावसानं रान झालं, जांभुळ पिकल्या झाडाखाली, डोंगरकाठाडी ठाकरवाडी, दूरच्या रानात केळीच्या, नभ उतरू आलं, पीक करपलं, बाळगू कशाला व्यर्थ कुणाची…
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
