भांगरभूंय | प्रतिनिधी
गांवांत एक 85 वर्सां पिरायेचो जाण्टो मनीस मेल्लो, ताची खबर म्हाका बाजारांत आशिल्ल्या श्रीकांतान दिली. हांवें दर्शन करपाचें थारायलें. मरणाच्या जाग्यार हांव केन्नाच सहजपणान पावना. पूण, त्या दिसा…
मरण ही एक सामकी दुर्दैवी आनी अचकीत घडपी घडणूक. पूण निमाणें सत्य. म्हज्या गांवांतल्या एका जाण्ट्या मनशाक मरण आयलें. निमाणे संस्कार करपाक वतना हांव वाट चुकलों, मेल्ल्या मनशाच्या घरा मुखार जायते जाण बशिल्ले, तातूंत म्हजे लागींचे इश्ट आशिल्ले. मुखार एक देवूळ आशिल्लें. ते म्हाका हांसताले, जाल्यार कांय जाण उलो करताले. खरें तर हांव निमाणें दर्शन करपाक गेल्लों. पूण वाट चुकून गेल्ल्यान म्हजो गोंदळ जालो. कारण हांव सुमार 30 वर्सां उपरांत त्या वाठारांत गेल्लो. गांवांतल्या लोकां मदीं अयोग्य फकांडां (उपहास) जालीं. ही एक गंभीर विनोदी चूक. तरी लेगीत कांय जाणांक लज नासता. तें तांचें तें खरे…
गांवांत एक 85 वर्सां पिरायेचो जाण्टो मनीस भायर पडलो. ताची खबर म्हाका बाजारांत आशिल्ल्या श्रीकांतान दिली. हांवें निमणें दर्शन घेवपाचें थारायलें. मरणाच्या जाग्यार हांव केन्नाच सहजपणान पावना. पूण, त्या दिसा हांव गेलों. लोकांक आनी इश्टांक दिसतालें की हो मनीस केन्नाच कोणाच्या मरणाक वचना, आयज तो हांगां कसो पावलो? सगळे म्हजे कडेन पळयत आशिल्ले. जायते जाण फकांडां करून हांसताले. कारण हांव वाट चुकून गेल्लो न्हय? मेल्ल्याच्या घरा वच्चे बदला हांव दुसरे वटेन गेलो. पूण कोणेंच मार्गदर्शन केलें ना, इतलेंच, न्हय फकत फकांडां केलीं. म्हजे इश्ट बरे. पूण वेळ सारको नासलो. देवळा मुखार आशिल्ले बायलेक विचारपाक परत गेलो. हांवें विचारलें, “मेल्ल्या मनशाचें घर खंय आसा?” तिणें म्हाका बरोबर सांगलें. खरें म्हणल्यार हांव त्याच घरां फूडसून आयलां. पूण कोणेंच म्हाका दिका दिवंक ना. म्हज्या हातांत धूप काडयेचें पॅकेट आशिल्लें. पूण, म्हजे इश्ट म्हजी फकांडां करपी थारलें. कितेंय जावं. काळ तो. मान्य करपाचो.
जिणेंत सदांच फकांडां/ गोंदळ आसतात. ह्या विनोदी मार्गान वचपाक लागून लोकांनी अज्ञानांतल्यान म्हजी फकांडां केलीं. हांव भायलो मनीस जालों. अश्यो जायत्यो घडणुको म्हजे जिणेंत घडल्यात. पत्रकार आसतना लेगीत 15 वर्सां आदीं सोडर हॉटेलाच्या टॅक्सी चालकांनी म्हाका धांवडावन घालो. हांव तांच्याच बऱ्या खातीर गेल्लों .
अश्यो घडणुको चड करून जायत्या वांठारांनी गडबडींत घडटात, जाका लागून उपरांत लोकांची भावना दुखूंक शकता, हाचो कोणूच विचार करिना. लोकांनी म्हजी फकांडां केलीं. जाका रगत दिलें तो म्हज्या चुकीक लागून हांसलो. हांवें कायदेशीर सल्लो दिल्ल्यान म्हजी फकांडां केलीं. वळखीचे लोक खूब आशिल्ले, पूण मेल्ल्या मनशाचें घर सामकें लागीं आशिल्ल्यान कोणेंच तें दाखोवंक ना. कारण ती म्हजी “गंमत ” आशिल्ली. गांवांत कोण “धा जाण ” समितींत ना जाल्यार ताचेर बहिश्कार करतात. ताची फकांडां करतात.
ताका आदर ना. ताचें घर सोडून दिल्लें आसा. हें बरोबर. ताच्या घरा कोणूच भेट दिना. उत्सवांक कोणूच वचना. अचूक. मान्य जालें. म्हज्या आज्यान जायत्या जाणांक मजत केली . आदलो सरपंच म्हणून न्हय. ताका पारंपरीक वेवसाय दिवन. त्याच धा जाणांनी म्हज्या आज्याक देवळांतल्यान भायर उडयलो. त्या दिसा सावन हांव स्वताच पयस रावलों. पूण, भौशीक सेवा विसरलो ना. तशें म्हणल्यार अभिमान जातलो, माफी आसची. म्हजेच लोक म्हाका हांसतले त्या दीस. तें लेगीत कोणाच्या मरणार…
पूण, म्हजे खातीर हो संवसार शाश्वत, कसलोच फरक नाशिल्लो. म्हजे खातीर जिवीत ही संवयीची गजाल. जायत्या जाणांनी म्हजेर थुकलां, पूण ते म्हजे कडेन कामाक आयिल्ले म्हणून हांवें तांचेर केन्नाच प्रस्नचिन्न उबें करूंक ना. कारण आमी पांच घटकां भशेन वागपाचो यत्न करपाक जाय. सैम हो आमचो सगळ्यांत व्हडलो गुरू. देखून सैम अमर आसा. सैमाची फकांडां कोण करपाक शकता? घडये, कांय वाचप्यांक हो प्रस्न मजेशीर दिसतलो. विनोद हो जिणेचो एक भाग, न्हय? पूण, मरणाचेर कोणाची फकांडां करचीं न्हय…
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
