भांगरभूंय | प्रतिनिधी
उदक आनी उज्या कडेन खेळूं नाकात, अशें जाण्टेल्यांनी सांगून दवरलां, मात तें कोण काना मनार घेनात. थोडे मस्ती करतात, तर थोड्यांक उदक खोल आसा, बुडटले हाची जाणविकाय नासता. उमेदीच्या भरांत ते उदकांत उडकी मारतात आनी दुर्घटना घडटा. सगल्यांचोच हातूंत दोश नासता, पूण तांचो जीव वता आनी घरांतलीं मानसीक नदरेन हुमटून पडटा. तेन्ना उदक, उजो, लायट, विखारी जीव, वाहन हांचे कडेन कोणेंच शाणेंपणां करपाक जायनात. उदक शांत दिसलें तरी ताका खूब शक्त आसता. सादूर रावप हीच खरी सुरक्षा. एका खिणाची खबरदारी जीण वांचयता, मात एक चुकीचो निर्णय ती सोंपयता. सुरक्षीत रावप ही संवयूच केल्यार अपघात, दुर्घटना उण्यो जावं येतात. गिमाळ्यांत कालोर जावचो न्हय, म्हूण सगल्यांनीच उपाय घेवपाक जाय ही गजाल खरी, पूण जतनायूय जाय. फाटल्यान उरिल्ल्यांक कितें भोगचें पडटा, ताचेंय भान जाय.
भाटपाला भुरगे बुडले ते सामके ल्हान. ते हाचे पयलीं न्हंयेंत न्हाल्यात आसतले. मात, ते दीस उदक वाडलां, हें तांकां बाबड्यांक कळूंक नासतलें. बांदाच्यो प्लेटी काडिल्ल्यान उदकाचो प्रवाह वाडिल्लो. त्यो काडप्यांनी सगल्यांक शिटकावणी दिवंक जाय आशिल्ली. बुडिल्लो एक भुरगो सुटयेंत मावशेगेर आयिल्लो. तिसरो धडेर रावलो, तो वांचलो. पूण, एकूणच ही दुर्घटना पुराय गोंयाक हालोवन गेली. कांय दीस पयलीं बुडपी भावाक वांचोवपाक गेल्ली भयण बुडिल्ली. एकाच घरांतलीं दोगां ना जाल्लीं. फुडलो म्हयनोभर लोक न्हांवपाक वतले. मुखार जुलय सोंप मेरेन घसघश्यांचेर मजा करपाक वतले. तेन्ना थंय जीवरक्षक वा पुलीस जाय. तसो वेळ आयला. कारण एका एप्रीलांतूच 11 घडणुकांनी 13 जाणांक मरण आयलां. माणकुल्या गोंया खातीर ही तशी व्हडली गजाल!
बुडपाच्यो घडणुको जातात त्यो फक्त दुर्घटना नासतात, तर वेवस्थापन, जागृकताय आनी वैयक्तीक निश्काळजीपण मेळून तयार जाल्लो तो एक प्रस्न आसता. देशांत वर्साक 40 हजारांच्या आसपास लोक बुडून मरतात. चडशे 5 ते 14 वर्सां पिराय गटांतले. राष्ट्रीय गुन्यांव नोंदणी विभागाचो हो अहवाल. संवसारीक भलायकी संघटनेच्या मतान, बुडपाची भिरांत चड आसा, अश्या देशां मदलो भारतूय एक. म्हणल्यार आमीच खंय तरी चुकतात. धरणाचीं दारां, बांदाच्यो प्लेटी अचकीत उक्त्यो करप, न्हंयेंत शेळो आयिल्लीं खडपां, फोंडकुलां, कोंड आसप, दर्याचे भरती, सुकतेचो वा उदकाचो अदमास नासप, जीवरक्षक नासतना उदकांत देंवप, कांय जायना, अश्या गैरसमजांत रावप, आपले सारको पेंवपी कोण ना, हाचो झेत मारप, सोरो पियेवन मस्ती करप, सेल्फी घेतना विचार करप ना, पेंवतना थकपाक जावप साबार कारणां आसात बुडपाचीं.
धरणाचें उदक सोडचे पयलीं सायरन, एसएमएस, सोशल मिडिया संदेश धाडप गरजेचें. निदान थळाव्या पंचायती, नगरपालिकांक ही म्हायती दिवंक जाय. व्हाॅट्सअॅपाच्या जमान्यात संदेश, शिटकावणी पावोवप सामकें सोंपें. दुदसागर, म्होंवाचो गुणो वा हेर कडेन मनीस बुडून मरपाचे थारावीक जागे आसात. थंय कोणाक वचपाक दिवंक जायना. पेंवपाचे खास जागे न्हंयेंत तयार करप शक्य ना? न्हांवप, पेंवप तितल्याच कुडक्यांत. ताचे भायर वचप ना. चड लोक येतात, थंय जीवरक्षक, बोट, लायफजॅकेट जायच. चवथे, पांचवे यत्ते सावन भुरग्यांक उदक, उजो, लायट, येरादारी, बेवारशी सुणीं, गोरवां, सोरोप… म्हणल्यार धोक्या विशीं सावध करपाक जाय. आपल्या मार्गदर्शना खाला तांकां पेंवपाक शिकोवंक जाय. पालक आनी शिक्षकांनी फुडाकार घेवंचो.
बुडप ही तशी टाळपा सारकी गजाल. पूण, ते खातीर जाय जागृताय, शिस्त आनी वेवस्थापन. थंय बेशिस्त, मस्ती अजिबात उपकारना.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
