प्रवास म्हत्वाचो

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

एकदा एक मनीस एका व्हड संता कडेन गेलो आनी म्हणपाक लागलो, “म्हाका तुमचो शिश्य जावपाची इत्सा आसा. म्हाका तुमचे कडल्यान सगल्यो विद्या शिकपाक जाय. कितलीं वर्सां लागतलीं?” संतान म्हणलें, “पांच वर्सां.” तेन्ना तो मनीस म्हणपाक लागलो, “इतलो वेळ? तशें जाल्यार हांव हांगाच रावतां. दीस-रात शिकतां. मागीर कितलीं लागतलीं?” संतान जाप दिली, “धा वर्सां.” तो मनीस गडबडलो. ताणें विचारलें, “अशें कशें?” तेन्ना संतान
ताका जाप दिली, “जेन्ना मनशाचो एक दोळो नियोजीत स्थानाचेर आसता, तेन्ना थंय पावपाचो प्रवास एकाच दोळ्यान करचो पडटा. देखून पावपाक वेळ लागता.”
ही काणी आमकां जिवितांतलें एक व्हड सत्य सांगता. नियोजीत स्थान जितलें म्हत्वाचें, प्रवासूय तितलोच म्हत्वाचो. जेन्ना मनीस एकाच गजालीक झोकून दिता तेन्ना बाकीच्या गजालींचेर दुर्लक्ष जाता. जिविताचें संतुलन इबाडटा. फकत पुस्तकी शिक्षण घेतलें म्हणून जायना, भुरग्यांक बाकीचेंय जाय आसता. देखून तांकां पी.टी., चित्रकला, नृत्य अशें जायते
विशय आसतात. तशें जिवितांतूय
सगले रंग जाय. एकूच गजाल म्हत्वाची आसना.
मनशाचें जिवीत एक सारकें, उबगणें जाता. तशें जाल्यार मनशाक पूर्णताय मेळना. खूब गजालीचो अणभव मेळटकच जिवीत समृद्ध जाता. हो समृद्ध करपी प्रवास म्हत्वाचो.

संपदा कुंकळकार
9850149319