भांगरभूंय | प्रतिनिधी
विचारसरणी खंयचीय बाळगूं, पूण तिका लागून गोंयकारपणाक, मनीसपणाक…
भगवान परशुराम जयंतीच्या निमतान पणजे, वास्को दोगांनी तोंडांतल्यान जें कितें भायर रकयलें, तें एकचार, भावपणाचें प्रतीक आशिल्ल्या गोंयाक बुरशें करून गेलें. हें नकळटां जावंक ना आसतलें! कारण, दोनूय कडेन नेमकी सां फ्रान्सीस झेवियर, गांधी, नेहरू, काँग्रेस हांचेर टिका जाल्या. खास करून सां फ्रान्सीस झेवियरा विशीं वास्को जीं कितें मुक्ताफळां शिंवरलीं, तीं मनीसपणा भायलीं आशिल्लीं. दुसऱ्या धर्माच्या संताचें, राजाचें नांव दुसऱ्यान कोणें घेतिल्लें जाल्यार कितें जावपाचें ताची फक्त कल्पना करची. संविधानान (कलम 25 ते 28) खंयचोय धर्म पाळपाचो अधिकार लोकांक दिला. म्हणटकच दुसऱ्या धर्माचेर टिका करप योग्य न्हय, हें न्हिदेचें सवंग घेतिल्ल्या शिक्षीत मनशांक कोण सांगतलो? निदान माणकुल्या गोंयांत सगले मायेमोगान रावतात, हें तांणी उलोवचे पयलीं समजून घेवपाचें. वास्को वादग्रस्त उलयिल्लो हिंदू रक्षा आघाडीचो गौतम (हें बुद्धाचें नांव) खट्टर हाचे आड पुलीस कागाळ जाल्या. ताका अटक करपाक पुलीस पंगड गेला. कायद्याक बेगीन कारवाय करुंदी.
गढे मुर्दे उखाडना, अशें म्हणटात. विसरायेर पडिल्लीं पोरणीं, मिटिल्लीं, चड करून वादग्रस्त प्रकरणां परतून खणून काडप, असो ताचो अर्थ. एखादो मुद्दो काळाचे धांवतेर शांत जाल्लो आसतना, तो परत चर्चेंत हाडून समाजांत तेढ, कोडसाण निर्माण करपाचो कोण यत्न करता, तेन्ना हो वाक्प्रचार वापरतात. पूण सगलें पळोवन समाज पांगरुण तकलेर ओडटा आनी न्हिदेचें सवंग घेता, ताचें कितें? राहत इंदौरीचो एक शेर आसा. ‘लगेगी आग तो आएँगे घर कई ज़द में, यहाँ पे सिर्फ़ हमारा मकान थोड़ी है।’ दुस्वासाचो उजो लागलो जाल्यार जायत्या जाणांचीं घरां लासून गोबोर जातलीं. फक्त म्हजेंच घर धोक्यांत आसा, अशें ना. सभाग्यांनो, पुराय समाज हुलपतलो. ‘नफरतों के बाज़ार में क्या रखा है दोस्त, गड़े मुर्दे उखाड़ने के बजाय, मुस्तकबिल (भविश्य) की बात करो।’ दुस्वासाच्या बाजारांत कांयच सादचें ना, पोरणें उस्पुचें परस फुडाराचो विचार कर, असो हाचो अर्थ. पणजी, वास्को सारकीं वक्तव्यां करतकच समाज अस्वस्थ जाता, चाळवता आनी ताचो फटको भलत्यांकूच बसता. जाणकारांच्या मतान, समाजाचें दोन गटांत विभाजन करून संघटणा बळिश्ट करप, मतपेटी घट करप हो हाचे फाटलो एक उद्देश. दुसऱ्यांचो दुस्वास, तिरस्कार, स्वताचे अस्मिताये विशीं अहंकार हेंय एक कारण. बेकारी, शिक्षणा सारक्या मुळाव्या प्रस्नां वयल्यान लोकांचें लक्ष दुसरे कडेन व्हरपाकूय असले प्रकार घडयतात. लोकांक अशे अस्मिताय, पोरण्यां इतिहासांत घुस्पावन दवरले काय तांचो जाय तसो वापर करपाक मेळटा.
इतिहास हो धडो घेवपाक आसता, परत तींच झुजां लढपा खातीर न्हय, हें तरणाट्यांनी समजून घेवचें. समृद्ध गोंयां खातीर हें असलें करपाक जायना वा करपाक दिवंक जायना. साने गुरुजी म्हणटात, तेंच खरें. संवसाराक मोग ओंपप होच एकसुरो धर्म, आमी सगलीं एकाच देवाचीं भुरगीं. हिंद देश के निवासी सभी जन एक हैं, रंग- रूप, वेश- भाषा चाहे अनेक हैं… अशें एक गीत आसा. पूण ते प्रमाण आमी वागतात व्हय? आदलें मोग, मोयपासाचें गोंय निर्माण करपाक प्रत्येकान वावरुंक जाय. कोणूय सांगता, म्हूण खरें मानपाक वा तें करपाक आमी घणसा बैल, गोरवां न्हय! विचारसरणी खंयचीय बाळगूं, पूण तिका लागून गोंयकारपणाक, मनीसपणाक खत लागचें न्हय.
गोंय हें आघाडेचें पर्यटन राज्य. म्हणटकच हांगा शांतिकाय सामकी गरजेची, हें आमी सांगपाक नाका. संयम दवरून, सगल्या धर्मांचो आदर करीत, गोंयकारपण, मनीसपण तिगोवया. चलात, ‘विविधतायेंत एकता’, ह्या मंंत्राचो जप करुया. दुस्वासा परस संवाद म्हत्वाचो.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
