भांगरभूंय | प्रतिनिधी
कसलोय पुरस्कार मेळटकच संबंदीत मनशाक मना पसून खोस जाता. आपणें जें कितें केलें, कश्ट काडले ताचें सार्थक जालें, अशें ताका दिसता. बरींच वर्सां एखाद्या मळाचेर काम करून ताचें चीज जालेंना, कोणेंच ताची दखल घेतली ना, जाल्यार मनीस निर्शेता, सैरभैर जाता, दुसऱ्यांचो दोश काडपाक लागता, तापार जाता, सगलो संवसार, खास करून आपले मनीस (घरचे न्हय) ताका दुस्मान कशे दिसपाक लागतात. देखून प्रत्येकाक हो पुरस्कार मेळपाक जाय. अर्थांत तो फावता त्या मनशाक. कांय वेळार संबंदीत व्यक्ती हेरां परस सादारण आसूनही तिका पुरस्कार मेळटा, तेन्ना तिचे परस उजव्या आशिल्ल्यांक वायट दिसता. ते शीण काडटात. ओगी रावपी थोडेच. खंयचेंच मळ ताका आडवाद ना. पुरस्कार म्हणल्यार टाॅनिक कशें. फाटीर कोणे तरी शाबासकी दितकच त्या मनशाक आपल्या मळाचेर आनीक बरें काम करपाची उर्बा येता.
अशें एक मळ आसा, जंय वशिल्यान निवड जावं येता, पुण संबंदितांक कर्तृत्व, कामगिरी दाखोवचीच पडटा. नाजाल्यार शेणपाक, तळाक पावपाक वेळ लागना. हांगां सदांच जैतिवंत जावचो पडटा. हें मळ म्हणल्यार खेळाचें!! क्रिकेट पंगडांत वशिल्यान कोणूय रिगपाक शकता, पूण ताणें खेळ दाखयलो ना, जाल्यार फक्त वशिल्याच्या नेटार तो पंगडांक उरपाक शकना. सध्या क्रिकेट, फुटबाॅल, बॅडमिंटन, कुस्ती अशे कांय खेळ सोडले जाल्यार उरिल्ले गरीब खेळ. थंय पयसो ना. ह्या खेळगड्यांक पुरस्कार, हेर मजत केल्यारुच खेळा वांगडाच ते खेळगडेय वयर सरतले. कांय खेळांच्या प्रशिक्षणा खातीर बरोच पयशो खर्च करचो पडटा. त्या खेळगड्यांक सरकारा वतीन मजत दिवंक जाय. हालींच जर्मनींत विशेश भुरग्यांची आॅलिंपिक सर्त जाली. तातूंत भारतीय पंगड वांटेकार जाल्लो. भितर गोंयचीं कांय भुरगीं आशिल्लीं. तांकां प्रोत्साहन दिवपाक सरकारान खास इनामां जाहीर केल्यांत. ही एकदम बरी गजाल. भांगरा पदक जोडिल्ल्यांक सरकारी नोकरी दिवपाचेंय थारलां.
आॅलिंपिक, आशियाई, राष्ट्रकूल सर्तींनी पदकां हाडपी खेळगड्यांक सरकारी नोकऱ्यो मेळ्ळ्यात. मात कांय खेळगडे अजून उपेक्षीत आसात. पदकां विकून पोट भरपाचीय पाळी कांय जाणांचेर आयल्या. थोडे भाजी, फळां, खाणां विकतात. केंद्र आनी राज्य सरकारांनी अशे खेळगडे सोदून तांकां अर्थीक मजत दिवची. नोकरी दिल्यार चड बरें. पदक हाडलें वा पंगड जिखलो काय राज्य, केंद्र सरकारां आनी कांय संस्थां मदीं 1 कोटी, 2 कोटी….. अशे पुरस्कार जाहीर करपाची सर्तूच सुरू जाता. ते पुरस्कार मेळटाच अशें नात. हें खुद्द खेळगड्यांचें मत. अशें जर जाता, तर तें चुकीचें. आमच्या गोंयची धांवराणी सर्गेस्त प्रतिमा गांवकार हाका आशियाई ज्युनियर सर्तींत रुप्यां पदक मेळिल्लें. ताकाय मजत, पुरस्कार जाहीर जाल्ले. पूण तातूंतले कांय अजून मेळूंक नात खंय. हें एकूच उदाहरण पुरो.
विशेश भुरग्यांक खेळ आनी हेर मळांचेर समाजांतल्या विवीध संघटनांनी मुखार हाडपाक जाय. सरकार यत्न करताच, पूण ताका समाजाचोय हातभार लागूंक नाका? सगल्यांनी मेळून हो गोवर्धन पर्वत उखलपाची गरज आसा. साता समुद्रा पलतडीं वचून तांणी भारता वतीन पदकां जिखलीं, ही देशा खातीर अभिमानाची गजाल. गोंयांत पोरूं पर्पल फेस्त जाल्लें. थंयूय गोंयच्या भुरग्यांनी बरी कामगिरी केल्ली. चडांत चड विशेश भुरगीं खेळां मळाचेर येवचीं हे खातीर समाज कल्याण खात्यान खेळां खात्याच्या हातांत हात घालून यत्न करचे. फक्त विशेश शाळांनीच न्हय, तर गांवांतल्या हेर शाळांनीय तांचे खातीर सर्ती घेवं येतात. सगल्यांत म्हत्वाचें म्हणल्यार, ह्या भुरग्यांक मैदान जाय, खेळां सुविधा जाय. हेर सर्वसामान्य भुरग्यांनीय तांकां आपले मदीं आसपावन घेवंक जाय. विशेश भुरगीं हीं खऱ्यांनीच विशेश आसतात. आपल्या कर्तृत्वान तांणी हें दाखोवन दिलां. पदक जिखिल्ल्या आनी जिखूंक नाशिल्ल्याय सगल्या भुरग्यांक परबीं. खेळा सर्तींत वांटो घेवप हेंय जिखपा
इतलेंच म्हत्वाचें!
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
