देव इतलो क्रूर कित्याक ?

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

देव इतलो म्हूण कसो क्रूर जावंक शकता ? त्या पोरांच्या पदरांत इतलें दुख्ख कित्याक? कितें वायट केल्लें तांणी?

म्हजी लागींची इश्टीण गीता हरवळकार ल्हानपणा सावनूच शांत आनी निर्मळ सभावाचें. चुकून लेगीत दुसऱ्याचे वायट चिंतचें ना. स्वता कडल्यान कोणाकच दुख्ख पावचें ना हाची काळजी घेत आसता. शिकपाक हुशार. पांचवी ते धावी मेरेन तें पयल्या- दुसऱ्या नंबरान पास जातालें. आमी सरकारी उच्च माध्यमीक शाळा नगरगांव हांगा शिकल्यांत. ताचे घरची परिस्थिती तशी बरी नासली. घरांतलीं सगलीं कामां करून तें शाळेंत येतालें. आवय- बापूय दिसावड्याच्या कामाक वतालीं. तीन भयणी फाटलो एक भाव. आवय- बापायन व्हडलें भयणीचें लग्न करून दिल्लें. काका काकी, आजी आजो अशी करून एकाच घरांत एकठांय कुटुंबांत रावतालीं. आपलें स्वाताचें घर आसचें अशें बापायक दिसतालें. पदरांत पयसो नासलो आनी मातसो सोरो पिवपाची संवय. आवय मात एकदम काश्टाऴू कशी. बापायन एकदाचें कशें बशें घर उबें केलें. पूण त्या घरांत रावपी आवयक सूख मेळूंक ना. आवय ह्या माणकुल्यां भुरग्यांक सोडून गेली.
बापायचें नांव गुणू हरवळकार. गुणूक बायल ना जाली. सूख येवपी वाटे वयल्यान परतून गेलें. आवय बगर ह्या तीन भुरग्यांक कठीण जावपाक लागलें. सगली जबाबदारी गीताचेर आसली. बापूय तकलेक पिकासांव करून चडूच पिवपाक लागलो. भुरग्यां कडेन ताणें दुर्लक्ष केलें. रातीं उसरां घरांत येवप. अन्नाचो एक कण पोटांत घेनासलो. गीता आपलें शिक्षण सोडून कमाक वचपाक लागलें. ताणें कशी बशी करून बारावी पुराय केल्ली, आनी दिसावड्याच्या कमाक वचपाक लागलें. तें दोगूय भयण-भावाक शिकयतालें. आवय वचून एक वर्स जावंक नासलें. एक दीस बापायन आपलें तोंड दडयले. तिगांय भुरगीं पोरकीं जालीं. तांचेर दुख्खाचो दोंगर कोसाळ्ळो. बापूय जरी काम करिनासलो, तरी सोरो पियोन घरांत दिश्टी पडटालो. एक आदार गीता आनी ताच्या भयण- भावाक दिसतालो. दोळ्यांची दुकां पुसून गीता परतून उबे रावलें. दोगांय भावंडांक सावरीत धीर दीत पावलां मुखार मारली. धाकलो भाव 9वी शिकतालो आनी मदली भयण आतां 12वी पास जाल्लें. भयणीचें नांव दिक्षा. भावाचें नांव दिप्तेश.
दिक्षा आतां कपड्याच्या दुकानार कामाक वचपाक लागलें. जणू आतां गीताच्या माथ्या वयलो भार कमी जाय. धाकलो भाव दिप्तेश लेगीत आपल्या काका वांगडा शाळा सुटली की आवारार रावा. काकाचें नांव संतोष, तांणी ह्या पोराक केन्नाच परकी कशी करूंक ना. तेजोच आदार आसलो तेंकां. संतोष बरे पैकीं रांदपी आसलो आनी ताची आवय आनी बापूय गावठी वखदां करून लोकांक दितालीं. लक्ष्मी हरवळकार एक गोंयची लोककलाकार. खूबशे लोक तिका वळखतात. संतोषाक तिनय चेडवां आसलीं. तेका सोरो पिवपाची संवय पयलीं पसून आसली, ताणी खूबश्या लोकांक कामीणीचे गांवठी वखादां दिवन बरे केल्ले. पूण स्वता त्या दुयेंसाचो शिकार जालो. बापायच्या हरद्या वयारच सगल्यांक सोडून गेलो. 3 म्हयन्याचें तिसरें चेडू जल्माक घातलें तांणी.
आतां गीताचो आदार आशिल्लो काकाय तांकां सोडून गेल्लो. सगल्या दुख्खांक वळणी घालून गीता पावलां फुडे मारी. दोगांय भाव-भयणांक तेणी आवय- बापायचो मोग दिलो. दिप्तेश आतां 10वी जावन दिसवड्याच्या कामाक वचपाक लागलो. गीता ताका फुडे शीक म्हूण फाटीक लागिल्लें, पूण ताणें आयकूं ना. बाबड्याक दिसतालें, आपल्यो भयणी आतां व्हडल्यो जाल्यात, तेंची लग्नां जावपाक जाय. आतां तिगांय उठून खंय ना खंय तरी कामाक वचपाक लागलीं. घरांत जायत्यो गजाली हाडल्यो. आतां गीता 28 – 29 वर्साचें जालें . आपूण लग्न जातलें. म्हूण थोड्यो थोड्यो वस्ती करून दवरी. आतांच खंय तरी दुख्खाच्या खळखळपी समुद्राक एक शांत धार मेळ्ळी. सगलें वेवस्थीत चलतालें. तिगांनीय मेळून एक दुचाकी गाडी घेतिल्ली. थोडे रांदून थोडे खावन, सादे कपडे घालून गीता आपल्या भावंडां वांगडा सूख सोदी. देव कृर तो कृर. शांत जाल्ल्या सुमद्रान आपले अग्नी रुप दाखयलें. निकतेच भरिल्ल्या घराक अचकीत उज्यान पेट घेतलो. पोरांच्या नशिबांत कितें बरयिल्लें देवाकच खबर. ते रातीं मदली भयण जात्रेच्या निमतान सोयऱ्यागेर रावपाक गेल्लें. गीता तिणसांचो दिवो लावन, घरांत दोगांकय रावपाक भंय दिसता म्हूण देगांय काकागेर गेल्ली न्हिदपाक. कितें तरी शॉर्ट सरकीट जावन अख्ख्या घराचो जाळून गोबर जालो. उज्यान पेट घेतिल्लें घर रातचें 10क सुमार पोरांच्या दोळ्या मुखार जळटालें. उबो केल्लो संवसार जळूक गोबर जालो. तांचें पयशे, कपडे, सामान, वस्ती, सगलें सगलें जळून गेलें. दुख्खाचो समुद्र आतां एकदम कोसळून पडलो.
देव इतलो म्हूण कसो क्रूर जावंक शकता ? त्या पोरांच्या पदरांत इतलें दुख्ख कित्याक? कितें वायट केल्लें तांणी? म्हजो एकच प्रश्न देवाक, देवा तुका काळीज बी आसा की ना रे? तूं मनीस आसपाक जाय आसलो….

आदित्य अंकूश बोट्टरकार
7498874216