भांगरभूंय | प्रतिनिधी
आमचो जल्म जगपा खातीर. हे आमकां खबर आसा. जल्म घेतलो की जल्माचे सार्थ जावपाक जाय. जिवित हें दोन खिणाचें आसता अशें म्हणटात. कित्याक तें कळपाक जाय आसता. जगा सारकें जगप हें आमकां आवडना, जगा सारकें वागले ना जाल्यार जगाक त्रास जाता.
जग कितेंय उलयता. जग तूं सत आसल्यारूय फातर शेंवटिता आनी वांकडे आसत जाल्यारुय फातर शेंवटिता.
सगळेंच जग सांगता तशें जायना. कांय गजाली ह्यो मनशांक आपल्या मनातलें करता तांतूंतल्यांन एक खोस भोगता आनी ती खोस आपणें कसल्या मार्गान वचून तोंडार फुलयल्या हाचें बी चिंतन जाय. वायट मार्ग तुज्या जिविताची हानी करता तर बरो मार्ग तुजें बरें करता. जितकें तूं बरें करता तितकें तुजे बरे मार्ग तुका एक नांव दिता. वायट करणी बी नांव दिता. जग उलयता.
आतां हेंच पळयात, जे सॅक्स स्कँडल ह्या दिसांनी बोवाळ घालता. ही बुद्द खंयच्यान येता. भुरगे जल्मले की कोणूय आवय बापूय वायट बुद्धीचे धडे दिनात. आपले भुरगे सुसंस्कृत जातले हाचेर मोठो भर आसता. पूण ही अशी दुर्बुद्धी खंयची? आयज बदलते जग हें करता? कशें? जी उदरगत आमी करता ती बरें जावंचें म्हूण आसता. पूण राकेस वृत्ती घेवन जाचो जल्म जाता ताका कितलेंय बरें शिकय वा कितलेय संस्कार दी, तो ती वायट कर्मां करता. दोश कोणाचो? हातूंत आयची भुरगीं भरकटतात काय? आयची जिणेशैली ही धांवपळीचें म्हणून घडटा काय? ह्या धांवपळीच्या जगांत धन, श्रीमंत जावपाक पयशां फाटल्यान धांवताना आपलीं भुरगीं कितें करता हें पळोवक वेळ ना? मागीर कितेंय जालें की कुजबूज सुरू जाता .
भुरगीं वायट संगतींत वता हें बारीकसाणेन पळयत रावप हें पालकांचे काम आसता. खरें, पूण कांय वेळार असल्या तसल्या कामांच्या नेटात आसता तेन्ना भुरगीं कितें करता तें घडये विसरतात. पालक ल्हान पणासावन आपल्या भुरग्यांक वळखूंक लागतात. भुरग्यांचें वागप कळटा तेन्नाच सारकें समज दियत जाल्यार सुदारता. पूण कांय पालक आडनदर करतात. ल्हान आसा म्हणटात. परिणाम दोळ्यां मुखार नाचता.
जगाची कुजबुज ही कशी चलता हें कोण सांगतलो? तोच जो कुजबूज करता. ज्यो, त्यो रचनाच तश्यो ज्यो रचनाकार रचून हांगां धाडटा. उजो व्हड पेट घेता तेन्ना उज्याचे कीट उसळटा. जग उजोय पेटयता. तो मूर्ख आसता की नासता हें वेळ थारायता. पूण जो दुसरो सांगता म्हणून करता तो मुर्ख आसता. जांकां स्वताचो असो स्वता कितें बरें करतलो हाचो धीर नासता, तो अशीं कर्मा करूंक वता जंय ताचो परिणाम कितें? हो प्रस्न ताका पडना. तो मजा घेता. आपल्या फाटल्यांन कोण आसा हाचो हो एक भाग आसूं येता. धैर्य खंय करप हाचें शिक्षण थोडें कमी आसूं येता.
चली जावं चलो, दादलो जावं बायल… कोणायच्या बाबतींत जें घडटा तें घडटा. मागीर जग जें उलयता तें कितलें सत्य आसा काय ना हे बी पळय नासताना वारें कशें हुबता. अर्दें खरे अर्दें फट जाता. जग तें उलयता. कोणा कोणाचीं तोंडा बंद करतले? पूण सत्य वाटेन आशिल्याक न्याय जाय आनी असत्य आसा ताका बुद्द शिकोवंक जाय हेंच खरें चित्र आसता. तशें जाता तेन्नाच समाजांत घडपी वायट चाली बंद जावं येतात.
कांय गजाली समजूंक उशीर जाता. मागीर त्यो बऱ्या वायटाच्यॊ कश्यो? हें मागीर जातकच कळटा ती खबर वाऱ्यार हुबता. हुबूंक लागली की ती बदनामी जावपा इतपत गेल्ली आसता. ह्या वेळार जग पिडिताक सांगात दिता. ही बरी गजाल आसता. पूण परत तगडो भारी ती वाट तर घट्ट जायना न्हय हो प्रस्न. अशें जाता. जग दोन बाजू घेवन चलताना. एक आवाज करता आनी एक मोनी जाता. जे उलयता तांची परिस्थिती कोण जाणतात? ना तेच जाणा ते कितें करता आनी कितें जाता. शेवटाक म्हणचें पडटा जग उलयता. बरें आसूं वायट आसूं पूण जग उलयता. उलोवंकूच जाय .
सोनाली सु. पेडणेंकार
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
