भांगरभूंय | प्रतिनिधी
तांची मागणी राजभास कायद्यांत मराठीक कोंकणी वरीच मान दियात. आतां हो मान दिल्यार कितें जातलें हें आमी सांगूक जाय?
हय आमी तशे अजिबूच. कोणेय कितेंय म्हणूं पूण आमच्यांत जें कितें आसा तें हेर कडेन मेळचें ना. हय, आमचे कडेन एक वेगळेंपण आसा. आमच्या रगतांतूच आसा तें. आनी तें म्हणल्यार वाद. आमकां वाद घालूंक खूब आवडटात. वादा बगर आमचें जायच ना. कसल्याय गजालीचेर वाद करूंक आमी तयार. वाद घालूंक आमचो हात कोणूच धरूंक शकना. तशे वाद तयार करपीय लोक आसात आं आमचे कडेन. ते बेठोच अऽस्सो फातर उडयतात आनी आमी वाद घालीत बसतात. विशय खंयचोय आनी कसलोय आसूं आमी वाद घालूंक सामके तयार. मागीर गोंय स्वतंत्र जावचें काय ना हाचे वेल्यान जशे आमचे जाणटेले वाद घालताले आनी गोंय स्वतंत्र जातकूच ताचें कितें करचें? तें वेगळें दवरचें काय परत एकदां गुलामगिरी पत्करची हाचेर वाद जाताले थंयच्यान गोंयची भास ही भास काय बोली हाचेरूय आमचे वाद जाले. वाद म्हणजेच गोंयकारपण अशें म्हणल्यार अतिताय जावं नजो.
आतां गोंयचे हे प्रस्न सोंपले काय दिशिल्लें. गोंय वेगळें उरलें, गोंयचें घटकराज जालें. गोंयची वेगळी भास थारली. हांगाय राजभास खंयची हाचेरूय वाद आसलोच तरी थारली निमाणें राजभास. सगळें जाग्यार पडून जायतीं वर्सां गेलीं आनी आतां कांय लोकांचो माय तापूंक लागला म्हणचें पडटलें. जाणटेपणार रामनामाचो जप करीत बसचें सोडून कांय विघ्नसंतोशी लोक भाशेचें राजकारण करूंक मुखार सरल्यात. तांकां राजभास कायद्यांत बदल जाल्लो जाय. कित्याक तर तांकां सद्याक कोणूच खायनात. जे संस्थे खातीर तांणी जिवीत सारयलें तांणीच भेणार खोंट मारून तांकां भायर धांवडायले. कितें करतले बाबडे? वाट पळे पळे पळेली आनी कोणूच विचारना म्हणटकूच मराठीचो बावटो उबारून वाटेक लागले. संस्कृती, हिंदूत्व बी म्हणटकूच गोंयकार इल्ले भावनीक जातात. देवळांतली भास, भजनां, आरती हांची जोड दितकूच तर सांगुकूच नाका. मागीर तांकां घेवन हे लोक दिंड्यो काडटात. आयज हांगां जाल्यार फाल्यां थंय.
ह्या लोकांक पळेतकूच एक गजाल लक्षांत येता ती म्हणल्यार हांतले चडशे लोक रिटायर लोक. पेन्शनाचेर जगपी. म्हणटकूच हांचे कडेन भरपूर वेळ आसा. आतां तो वेळ कसो सारप तर अश्यो दिंड्यो काडून. पूण हें करतना हे जाणटेले एके गजालीचो विचार करिनात की आपूण आपणाल्या भुरग्यांच्या फुडाराक विरोध करता. आयज गोंयांत बेकारी सगल्यांत चड आसा म्हणपाचें हालींच जाहीर जालां. आनी गोंयभरच्या आस्थापनांनी नदर मारून पळेल्यार गोंयांतले भुरगे बेकार कित्याक उरतात तें कळटा. हातूंत कोणाक दोश दिवंक जावचो ना. कारण कोणूय धंद्यांत आपलो फायदोच पळेतलो. आपणाक सवाय आनी बरें पडटा तेंच करतलो. म्हणटकूच गोंयची बेकारी वाडपाक गोंयचे तरणाटेय तितलेच जापसालदार म्हणचे पडटले.
खूबश्या आस्थापनांनी आमकां मराठी भाशीक दिसून येतात. तेय आपलें पोट भरूंक हांगा येतात. देशभरांतल्या खंयच्याय मनशाक देशांत खंयूय वचून काम करपाचो अधिकार आसा. तातूंत आमच्या भुरग्यांक खाजगी आस्थापनांनी कामाक वचूंक नाका. ते फक्त सरकारी नोकऱ्यो सोदतात. पूण सरकारी नोकऱ्यो आसतल्यो कितल्यो आनी त्यो कोणाक पावतल्यो? तरी आसतना कांय लोकांक त्यो मेळटात. गोंयचें सरकारूय सरकारी नोकऱ्यो गोंयकारांकूच मेळच्यो म्हणून कायदे करता. कोंकणी गरजेची हो एक तेच खातीर केल्लो नेम. पूण ह्या जाणटेल्यांक तेंच नाकसुरें वता. तांकां थंयूय मराठी घुसोवंक जाय. अशी मागणी करून आपूण गोंयकार भुरग्यांचें केदें लुकसाण करता हाचें भानूच ते दवरनात.
तांची मागणी राजभास कायद्यांत मराठीक कोंकणी वरीच मान दियात. आतां हो मान दिल्यार कितें जातलें हें आमी सांगूक जाय? सद्याक गोंयच्या पोस्ट ऑफिसांनी वचून पळेल्यार कळटलें. आमच्या मानादीक खासदारान हालींच गोंया खातीर वेगळें सर्कल करात म्हणपाची केंद्रा कडेन मागणी केल्या. कित्याक करची पडली ताका ही मागणी? गोंयकार भुरग्यां खातीर. तेवटेन सरकार गोंयचे भुरगे कामाक लागचे, बेकारी उणी जावची म्हणून आपले तरेन येत्न करीत आसात आनी हे सभागे आपल्याच हातांनी गोंयच्या भुरग्यांचो फुडार काळखांत उडोवंक सोदतात. आनी ते खातीर जाता तितले कोंकणीचेर वीख ओंकीत आसतात. हालींच एक अतिशाण्या बापायचो पूत आपून इतिहासकार जाल्ले वरी कोंकणींत कांयच ना म्हूण सांगतालो. कोंकणीक व्याकरण ना, कोंकणीक लिपी ना अशेंच कितें तरी बडबडलो. मदींच रोमी लिपीचेर उलयतालो. आपूण क्रिस्तांव भावां वांगडाच वाडलां आनी आपणाक रोमी खूब बरी कळटा म्हणपाचेंय सांगतालो. एके वटेन आपणाचे क्रिस्तांव हिंदू परस चड इश्ट आसात म्हणटनाच हो तांकां देश भश्टेय म्हणटना आयकलां. सगलींच पिशेपणां शीं. एके वटेन कोंकणी जायच, ती आमच्या काळजाची भास म्हणप आनी दुसरे वटेन मराठी गोंयचीच कशी आनी तिका राजभास कित्याक करूंक जाय हाची आदोगासी करप. हांकां कोण लागीं करतलो, सांगात पळोवया?
हांची संस्कृतीचीं तत्वज्ञानां आयकतकूच हिंदू फक्त महाराष्ट्रांतूच आसात काय असो दुबाब येता. जर मराठीक लागून संस्कृती आनी हिंदुत्व उरलें जाल्यार देशांतल्या हेर राज्यांनी हिंदू आनी तांची संस्कृती कशी उरली? हाचीय तांणी जाप दिवप गरजेचें अशें दिसना? हांकां कांय ना बेकारपणाचे खेळ खेळून आपणाली खुंटी घट करून घेवपाची आसा. हांकां आतां गोंयच्या तरणाट्यांनीच शिटकावणी दिवंक जाय. आमच्या फुडारा कडेन खेळश्यात तर सांबाळून म्हणपाचो धेंगसो हांचेर पडना तो मेरेन हे जाग्यार येवचे नात. तरणाट्यांनी मुखार सरचेंच पडटलें.
अभयकुमार वेलींगकार
9423884687
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
