बळगें

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

केदोय व्हड प्रसंग आयलो जाल्यार मनशाची सालस बुद्द शेणपाक फावना. वाटेवेल्यान वतना हजार आडखळी, फातर, फातुल्ल्यो, बारीक कांटेय आसतात, पूण मनशान अपंगुळ जावन जगपाक फावना.

वळेसर

नलिनीन आपल्या दोगुय भुरग्यांक तशे पोटाक चिमटे काडुन बी ल्हानाचीं  व्हड  करुंक  नाशिल्लीं. पूण  कितल्या वर्सांनी आज तिका मनांतल्यान आपणें आपलें कर्तव्य पार पाडिल्ल्याचें समादान जाल्लें. दोगांय बरीं शिकुन सवरुंन सेटल जाली म्हणटकच आमी मेकळीं. नलिनी आपले व्हडले चलयेचें, नंदाचें लग्न बेगीन करुंक सोदतालें. भुरगीं ल्हान आसा अशें म्हणटां म्हणटां केन्ना गर्रर्र करुन व्हड जातात कळना. आनी मागीर बरो भुरगो मेळप म्हणल्यार नशीब.

नंदाक दोन मागण्यो आयिल्यो. तें तशें डान्स क्लबांनी बी वचपी न्हय. पूण वता थंय ताच्या शांत सभावाची खूब तुस्त जाताली. नंदिनी आपले पुराय घराब्या सामकार तकली वयर करुन वावुरतना पळोवन कितल्याश्याच जाणांक मात्शे त्रासुय जाताले.

दुसऱ्याची अशी अपुरबाय, तुस्त कोणाक वायट कित्याक दिसची? पूण अशें घडटा तें पळोवन मात तें सादुर जाल्लें. अशी वांकडी, पाडी नदर म्हजे भुरग्यांक केन्नाच लागची ना. हांवें केन्ना कोणाचे वायट चिंतुंक ना. पूण आयली ती संद सोडची न्हय म्हूण  तें सडसडीत तयारेक लागलें. 

“मम्मा  तुमी सांगता त्या चल्याकडेन हांव लग्न जातलें. तुमी म्हजो हुस्को करुं नाकात.”

“जाणां आमी तूं आमच्या उतरा भायर केन्ना ना” माॅम, डॅडाक खोशी पळोवन  नंदा आनंदीत जाल्लें.

“व्हडल्याचें लग्न जुळ्ळें आनी दुसऱ्याचें कितें? आतां ताचेय बेगीन कर”.

सोयऱ्याचें उलोवप, सांगप  सुरु जाल्लें. नंदिनीक दिसलें खरेंच सायलीचेंय लग्न  जुळुन येवंक जाय आशिल्लें ……. म्हणटना तें मातशें दचकलें.

सायलीक खरेंच लग्न जावचें आसा ? वावड्यांचें पीक ताच्या फाटल्यांन लागिल्लें. काय  लग्न कार्यांनी लजेक बी घाली ना मूं? अशें डॅडीन एक फावट  म्हणिल्लें. 

“हॅलो! हाय! बाय!  बेबस बेबस! हाय! हाय! कर पूण शेम शेम म्हणपाची गेम मात खेळपाक वचुं नाका. 

“नो डॅडी, नो”

नंदाच्या लग्नाच्या गडबडीत सगळीं रमलीं. मोट्या दबाज्यान नंदाचें लग्न, रिसेपशन, गेट टु गेदर आनी रोखडीच तीं भोंवपाक स्वीत्झरलँड पावलीं. नंदाचे फोटो डावनलोड जाले. ताच्या तिसऱ्या दिसा सायलीचे  भलतेच फोटो  फेसबुकार आयले आनी डॅडीक एकदम मनस्ताप जालो. पूण करतलो कितें?!

अशें केन्ना घडपाचें ना अशें सायलीन उतर दिल्लें. घे सायलीक फोनार फोन, तेच बरोबर डॅडी आनी मम्माक.

“वॉट नॉनसेंन्स “

“आमचें सायली असलें न्हय. “

म्हणटा म्हणसर कोणे खंय खंय पावयलें. “बाबडें सायली !!! सरळ मनांचें. ताची गची आंवुळ्ळी.

“डॅडी, आय रियली डॉन्ट नो एनी  थींग “. 

सायलीन डॅडाक पटोवन दिवपाचे खूब यत्न केले. पूण हेर कोणुच कानां मनांर घेवंक तयार नाशिल्लो. 

“डॅडा, हांव सांगतां कोणेय पूण मुद्दामुच केलां हें. डॅड आज काल असलें खूब चल्लां. तुमकां  खबर आसा. स्टील यु बिलीव्ह ? हांव न्हय रे तें “. सायलीन जाता ते भाशेन बापायक समजायलो.

सायलीच्या जिवीताक बशिल्ले कडेन भलतोच वळसो पडलो.

“आजकाल अशें चल्ला आनी चलत रावतलें”

“असल्या अफवाचेर व्हडलें लक्ष दिवपाक फावना”

“ह्या अशा फेक गजालीक आमी म्हत्व दित रावलीं जाल्यार फुडें कितें जातलें?”.

सायलीच्या इश्टांनी, सोयऱ्यानी सायलीक जायतें समजायलें. ताच्या डॅडीकुय कांय घडणुको दाखोवन दिवपाचे यत्न जाले. रेवाचे एका इश्टाक अशे तरेन खूब बेजार करपाचे यत्न चालु आशिल्ले. पूण

एआयचें सगळे नकली  नाटक म्हूण कळ्ळें. पूण कांय दीस तकली पिकार करपाची ती केलीच.

“अविचारी, बेकार कांय जाणांची कामां तिच आसतात”. 

“दुसरे संकल्प तकलेत घेवपाक सुवात दवरनात म्हणटकच असलें नाका आशिल्लें खाजें लोकांक वाटपांत मजा येता.” असल्या नाका नाका त्या कर्ण्याचेर व्हडलें लक्ष आनी ताकां चड म्हत्व दिवचे न्हय…. कारण प्रत्यक्षांत कांय घडुक नासतना कांय लोकांक बेठेंच घोड्याचें कुकड आनी कुकडाचो घोडो करपाची संवयच आसता. तातूंत एआय. आदल्या तेंपार मॅच बॉक्स म्हणल्यार अशेंच म्हणटाले. “काडी पेटोवन खोंप लासु येता ना तर रांनन पेटोवन जेवण करुं येता.”

कुचित्री, पाड बुद्धी वांकडे वाटेन वचपाचें ध्यान करता. विशाळ मळबाचे बदला काळ्या किट्ट कुपांत राक्षसी   आकृत्यो अशें लोकांचें कौशल्य… कसोटी. वाकड्यां पांयानी चलतल्यांक कोणाच्यान कितें करुं  येता?”

घरच्या सगळ्यांनी सायलीचेर फटीची फोट्यांनी बदनामी करतल्यांची गय करपाची ना अशें थारायलें. सायली सामकें खोशी जालें. 

डॅडीकुय खरें पटोवन दिवन सायली कितलें बरें आनी खरें हेंय उक्तें जालें. फेसबुकार आयिल्लें ताची  तांकां योग्य जाप मेळ्ळी. सगळें कितें दिसता दिस्त जाग्यार पडटा म्हणटासर बरोच तेंप गेलो. तरी घरची आनी सायलीचे इश्ट, परिवार एकजुट रावले म्हूण हें शक्य जालें.

नंदा परत पावतकच हे घडणूकेन बरेंच बेजार जालें. पूण तांणे मॉम, डॅडाचो आत्मविश्वास बरोच जागयलो. आपली भयण कशी,  कितली गुणी अशें तशें फालतु गजालींचेर वेळ फुकट घालयनासतना सायलीच्या फुडाराचे नदरेंतल्यान सकारात्मक विचार करपाची कितली गरज हांचें अमृत इल्लें आपल्या गिन्यानांतल्यान दिलें.

“बरीं चिंतपां, दृश्टीकोण मनशांक तेंगशेर पावयतात आनी नकारात्मक फोणांत उडयतात” म्हणपाचें स्पश्ट केलें. त्या बापायच्यो बऱ्यो शिकिल्ल्यो संवरिल्यो चलयो, बायल शिकिल्ली परिपक्व. फुडें  कोण कोणाक कसो आडांवक शकता… सगळें कशें मडवळाच्या घाटार व्हरुन धुंवन भायर वडयलें.

डॅडान सगल्याक गेट टुगेदराक  सगल्यां सामकार सांगलें, केदोय व्हड प्रसंग आयलो जाल्यार मनशाची सालस बुद्द शेणपाक फावना. वाटेवेल्यान वतना हजार आडखळी, फातर, फातुल्ल्यो, बारीक कांटेय आसतात, पूण मनशान अपंगुळ जावन जगपाक फावना. 

येता त्या खिणांक फुडली तयारी दवरता तत्तपरतेन धांवता तोच  जैतिवंत जाता. All you need is the plan, the road map, and the courage to press on to your destination. 

– विजया शेळडेकार