भांगरभूंय | प्रतिनिधी
पूण होच मनीस परत तिका मॅसेज करता करता वायट प्रस्न करू लागलो. तेन्ना तिणें ताची ती वागणुक वळखली
मनशाचे गूण बरे आसत जाल्यार ताका फुडलें- फाटलें सगलें बरें दिसता. आमी वागतात, तशी आमची वळख जाता. आपले आशी- कुशीक आशिल्ले आमकां वळखूंक लागतात. आमचें पटलें जाल्यार तें चड गोड दिसता. आमचें जाचे कडेन पटना ते मात आमकां केन्नाच बरे म्हणचे नात. आतां पटना कशें? आमचें तेन्नाच पटना जेन्ना कोणूय कितेंय वायट करता. ताका आमी आक्षेप घेतात. कोणाकरूय जेन्ना कसलीय गजाल पटना तेन्ना तो ती चुकीचें आसा तें दाखोवन दिता… आनी जो मनीस ती चुकीची गजाल सुवार्था खातीर चुकीची मानीना तेन्ना पटोवन दिवप हें कठीण जाता. परिणाम वायट जातात जेन्ना तो मनीस त्या मनशाचें नांव पिड्यार करता. लागींचे आसता ते सारके जाणा आसतात. पूण हातूंतले जे वायट वृतीक, त्या त्या कृतीक सांगात दिवपी आसतात ते मात ताचे सांगाती जातात.
कांय वेळार भायले लोक, जांकां त्या मनशांची वळख नासता ते खबर काडूंक सोदतात. बऱ्या मनाचे मनीस सांपडत जाल्यार बरेंच सांगतले. मनांत वायट कितें आसत जाल्यार वायट सांगतले. मागीर जो मनीस खबरो काडटा ताका जर ताचे विशीं कितेंय वायट कळटा जाल्यार तो आपले भशेन परिक्षा घेवंक सोदता. जाणें खबर काडिल्ली आसता ताचें लक्ष हें वायट गजालीचेर जर चड आकर्शीत जाता जाल्यार तो त्याच भशेन उलोवपाक फाटी फुडें पळयना. तो चुकता. जाची म्हायती अशी, दुसऱ्या वरवीं घेवन ताचे कडेन बुरशें उलोवपाचो यत्न करता. ताका खबर आसना की तो जाचे कडेन उलयता तो खरो कसो आसा. तो मात ताका बरोबर वळखता की हो म्हजे विशीं जाचे कडे खबर काडून आयला, तसोच म्हाका प्रस्न करता. तें वळखून तो जापो दिता. हाका कळटा की हांव चुकलां. ही चूक ताकाच नडटा. खरें पळोवपाक गेल्यार ताका ती गरज नाशिल्ली. पूण तो आपल्या मदीं खंय तरी आशिल्ल्या दुबावी सभावान असो फसता. देखून ‘दोळ्यांनी पळोवन उलोवचें’ अशें म्हणटात, तें खरें.
कोणाक सारखे वळखनात तेन्ना तुमी ताचे विशीं कितें आयकलां हें तुमी सत मानून घेतात आनी बुरशें उलोवपाक सुरुवात करतात तेन्ना स्वताचीय खरी वळख दितात. खास करून कांय जाण बायल मनशे कडेन अशे उलयतात. ते कितें उलयतात ताचे भान तांकां नासता.
एक गजाल अशी, तिका एका मनशान व्हॉट्सॲप मॅसेज केलो. हय न्हयशी वळख आशिल्लो मनीस तो. सुरुवातेक ताणें तिका एका कामा खातीर मुलाखत घेवची आसा अशें सांगलें. तिणें म्हणलें, हांव कोण व्हड न्हय.
तरी तुवें केल्ल्या कामाची दखल म्हूण म्हाका मुलाखत जाय, असो आग्रो करतकच तिणें बरें म्हणलें. ताणें जे प्रस्न केले ताच्यो जापो धाडल्यो. जापो ताच्या प्रस्नाच्यो आशिल्ल्यो इतलेंच. पूण होच मनीस परत तिका मॅसेज करता करता वायट प्रस्न करू लागलो. तेन्ना तिणें ताची ती वागणूक वळखली, वर्तणूक जाणली आनी ‘ना कळूं ना’ अशें करीत टायप करपच बंद केलें. मॅसेज करताना कितें उलयता आनी कोणा कडे उलयता हाचें भान ताका नाशिल्लें. खंय तरी आपली हुशारी दाखोवंक आयिल्लो तो स्वताचें नांव वायट वाटेन वळोवन गेलो. जरी ताका कळ्ळें की आपूण चुकलों. वायट केलें तरी ताचो तो पश्चाताप जालो. सत खबर नासताना कोणाचेंय आयकून भान दवरीनासतना जो उलयता ताची ही परिस्थिती जाता.
आपूण जाचे कडेन अश्या बुरश्या उतरांनी उलयतात तेन्ना तुमकां लज दिसना? तुजी ती तशीच वृत्ती आसता हें तूं दाखयता. मन अशुद्ध आसलें की कोण वायट सांगता तें खरें अशें तेच मनीस मानतात जे स्वता परस दुसऱ्यांचें चड आयकतात. ना हांव काडटा ती गजाल म्हणून जे असली फालतूपणा करूंक वता तें लोकांच्या नदरेंतल्यान देंवतात. कितें गरज आसता भान दवरनासतना उलोवपाची…?
कोणाल्याय चारित्र्याची परिक्षा घेवचे पयलीं आपूण थंय कितलो योग्य आसा हाचें भान दवरूंक कळटा, तेन्ना तो मनीस कोण सांगता म्हणून सत्य जाणून घेनासतना उलयना. जेन्ना कितें करता तेन्ना त्या मनशाची आपल्याक कितली वळख आसा तें पयलीं तापाशिल्लें बरें.
किसीका चरित्र कोई खराब करता है और किसका कोई करवाता है। पर किसका सुनके कोई परीक्षा लेने हेतू बुरा बोलता है वो ख़ुद के चरित्र को गवाता है। अनजाने में की बात ख़ुद का जो नाम है उसे मिट्टी में मिलाता है। सांगपी आनी कामां करूंक लावपी भरपूर आसतले, पूण हांव जें अर्दकुटें आयकून उलोवपाचें भान विसरतां तें कायमचें उरता… भान नासप चुकीचे…. विचार करून पळयात, विचारुय बी भान दवरून करात…!
सोनाली सु. पेडणेंकार
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
