भांगरभूंय | प्रतिनिधी
सामान्य ज्ञान ही उमळशीक जावंक जाय. पाठांतर न्हय. मजा घेत घेत भुरग्यांनी वाचल्यार बरें.
ण कितेंय सांगूं, पूण पुस्तक वाचपाचें पिशें आयज उणें जालां, हें मान्य करचेंच पडटलें. जांकां भुरगेपणा पसून आवड आसा वा जांच्या घरांत जाण्ट्यांक वाचनाचें पिशें आसा, ते सोडल्यार हेर लोक पुस्तकांचे वाटेक वताच अशें ना. आॅडियोस पीडीएफ पुस्तकांच्यो वेबसायटी इंटरनेटाचेर आसतनाय वाचनाचो आळस करपी वाचक (आनी साहित्यकारुय) आसात. सेंट्रल लायब्ररीन राज्यांतल्या सरकारी आनी खाजगी वाचपघरांनी ‘नेमान’ पुस्तक वाचपी कितले लोक आसात, ताचो आंकडो मुद्दाम सोदचो. म्हणटकच गोंयकारांची वाचन संस्कृताय उजवाडांत येतली. ‘पालक आनी शिक्षकांनी ल्हान भुरग्यां मदीं छापील पुस्तक वाचनाची आवड निर्माण करची. सध्याचीं भुरगीं मोबायल फोनांत घुस्पल्लीं आसतात. पुस्तकांची गोडी लागल्यार तीं फोनांत चड वेळ घालोवचीं नात, पुस्तकां वाचल्यार तांचें गिन्यानूय वाडटलें’, अशें सहायक शिक्षण संचालक फ्रिडा आंद्राद हांणी एके कार्यावळींत सांगलें. सध्या कांपालार पुस्तक महोत्सवूय चलता. ह्या निमतान वाचना संबंदी विचारमंथन जावंक जाय.
वाचन म्हणल्यार विचारांचें भांडार. ती संवय न्हय तर संस्कार. वाचन ही एकप्रकारची क्रांतीच. पुस्तक वाचपी मनीस हो केन्नाच एकलो नासता. पुस्तक आनी तातूंतले विचार ताचे वांगडा आसतात. वाचन म्हणल्यार उतरां पुंजावप न्हय, तर विचार घडोवप. पुस्तक हातांत आयलें काय मेंदवाक पांखां फुट्टात, तो उडणां मारता, इतलें वाचनाक म्हत्व आसा. एक बरें पुस्तक व्यक्तीमत्व सुदारपाक शकता. जिणेची दिशा बदलपाक शकता. देखून प्रत्येकान दिसांतल्यान वरभर तरी वाचन करपाकूच जाय. मूळ भाशांतलीं आनी अणकारीत अशीं ‘दर्जेदार’ पुस्तकां वाचूंक जाय. वाचल्यार वाचतले, अशें म्हणटात ते ओगीच न्हय.
भुरग्यांचें, तरणाट्यांचें वाचनाचें माध्यम बदल्लां, ही गजाल शें प्रतिशें खरी. पूण नवी पिळगी नेमकें कितें वाचता काय पळयता, आयकता, तें तपासचें पडटलें. दिसाळीं वाचपाचें प्रमाणूय देंवलां. तरीय कांय भुरगीं वाचतात. भरडकथा वाच्चे परस मुद्देसूद, झटपट म्हायती तांकां आवडटा. दृश्ट, गती हाचे कडेन तांचें आकर्शण वाडलां. तांचे संवयींनी बदल करीनासतना तांकां पुस्तकां कडेन व्हरपाचो यत्न जाय. ते खातीर पालकांनी, शिक्षकांनी तांकां वाच अशें सांगचे पयलीं स्वता वाचपाक जाय. मोबायल घेवन बशिल्ले दिसतात, तशे दिसाळीं, पुस्तकांत तकली घालून बशिल्ले पालक दिसपाक जाय. भुरग्यांक पुस्तकाची आवड लागची. तांकां वाचन ही ख्यास्त दिसची न्हय. केजी ते पांचवी यत्ते मेरेन तांकां चित्रांचीं पुस्तकां, लोकांकाणयो, इतिहासीक, विज्ञानीक काणयो वाचून दाखोवंक जाय. वाचपाक दिवंक जाय. रातचे न्हिदचे पयलीं काणी सांगची. आतां काणयांच्यो आॅडियो वेबसायटी, अॅपांय आसात. प्रत्येक घरांत एक तरी पुस्तकांचें कपाट आसचें. निदान मेजाचेर तरी पुस्तकां बरीं दाळून दवरचीं. तीं अदींमदीं वाच्चींय!
पाठ्यपुस्तक हें गूण मेळोवपा खातीरुच वाचपाक जाय, हे संकल्पनेंतल्यान भायर येवन शाळांनी अभ्यासक्रमा भायल्या पुस्तकांचेर म्हयन्यांतल्यान चार वरां तरी सामकी सादी, सोंपी भासाभास जावंक जाय. इतिहासीक पुरसांच्यो, विज्ञानिकांच्यो, सोदांच्यो काणयो, बोधकथा सांगच्यो. विज्ञानीक व्हिडियो, रिल दाखोवचे. भुरग्यांक साहित्याची आवड लागपाक जाय. मागीरुच तीं पुस्तकां वाचतलीं. हें अशेंच कित्याक घडटा? तुमकां खबर आसा? असल्या विशयांचेर पांच- धा वर्सां सद्दां वाचून, सांगूनय सोंपचो ना, इतलो मजकूर वेबसायटींचेर आसा. सामान्य ज्ञान ही उमळशीक जावंक जाय. पाठांतर न्हय. मजा घेत घेत भुरग्यांनी वाचल्यार बरें. पुस्तक वाजेवणें नासत, तें वाचपाचें चेपण नासत, वाचतना मजा येत जाल्यार भुरगीं पुस्तकां कित्याक वाच्चीं नात? चलात तर, वाचन संस्कृतायेच्या यज्ञांत आमी समेस्त स्वताची एक तरी समिधा घालुया. इंगळे परतून रसरशीत फुलुंदी.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
