भांगरभूंय | प्रतिनिधी
मानसीक ताणाक वखद ना हें आयकूपाक खर दिसता, पूण हें जिणेतलें सत्य न्हय कारण ताण हो वखद घेवन बरो जावपी असो मानसीक रोग न्हय. ताण अती विचारांतल्यान निर्माण जाल्ली संवंय आनी विचार कमी करपाचें वखद वैजकी स्टोरांत मेळना. ताण कमी करपाक सकारात्मक विचार करचो पडटा. ताण येवपा फाटलें कारण आर्विली जिणे पद्दत. आयचे काळातलें चडशे लोक मानसीक ताणाच्या कामांत व्यस्त आशिल्यान मन शांतीचो भंग जाला.
समस्याय खूब वाडल्यात. मात आमी दरेक समस्या तकलेर घेवन मुखार कितें जातलें काय हाचो हुस्को करतात. फाटल्या काळांत जें वायट घडलां तें विसरुंक शकनात आनी सद्या आमच्या हातांत जें किदें बरें आसा ताची कदर करपाक विसरतात. जेन्ना आमी तांकी भायर विचार करपाक लागतात तेन्ना ताण निर्माण जाता. जेन्ना आमकां सगल्यो गजाली वा नियंत्रण आमच्या येवजणे प्रमाण जावपाक जाय अशें दिसता. पूण जिवीत म्हणल्यार बटण दामून जाय तें मेळवोन दिवपी यंत्र न्हय. जिवीत म्हणल्यार व्हांवपी उदीक, जितलें तें आडावन धरपाचो यत्न करतात तितलें तें खळखळत फुडें वता. जायते जाण म्हणटात, “पयशे नाशिल्ल्यान ताण आसा.” “नात्यांक लागून ताण .” कांय जाण नोकरेक लागून ताणाचे भकीक पडटात. कांय जाण दुयेंसाक लागून. खरें म्हणल्यार समस्या हें फकत एक मात निमित्त.
ताण येवपाचें खरें कारण म्हळ्यार आमची अपेक्षा ताणाचें परिस्थितींत कांय जाण हांसतात तर कांय जाण मनांतल्यान कोसळटात. फरक परिस्थितींत न्हय, नदरेंत आसता.
ताण ल्हवू ल्हवू आमच्या मनांक भितरल्यान पोखरता. आमची न्हीद लुट्टा, आमची भूक मोडटा आनी वागणूक चिडचिडी करता. पूण सगळ्यांत धोक्याची गजाल म्हळ्यार ताण खडेगांठ निर्णय घेवपाची तांक उणी करता. ताणांत आसतना आमी अशे निर्णय घेवपाची प्रवृत्ती आसता, जे फकत फुडें चड समस्या निर्माण करतात. ताणांतल्यान घेतिल्ले निर्णय चड करून चुकीचे आसतात. देखून ताणांत आसतना तो कसो निस्तारप हें समजून घेवप हेंच समजून घेवप चड म्हत्वाचें. जेन्ना जेन्ना मन जड जाता तेन्ना तेन्ना स्वताक विचारात, “हांव सध्या ताणांतल्यान कसो भायर सरपाक शकतलों?” कामांत कसलेय बदल करून ताण कमी जावंक शकता जाल्यार तें काम करचें. बदलूंक मेळटा ताचो स्विकार करचो स्विकार करप म्हणल्यार पराभव न्हय,तर ती मानसीक नव्या जिणेची परिपक्वता.
जिणेंतलो सगळ्यांत व्हडलो ताण म्हणल्यार “कित्याक” हो स्वताक विचारिल्लो प्रस्न. म्हजें बाबतींत अशें कित्याक जालें, म्हजे वाट्याक इतलें दूख कित्याक आयलें म्हाकाच कित्याक त्रास सोंसचे पडटात. ताणांतल्यान भायर सरपाची वाट भायर न्हय तर मनां भितर आसता. तुमची दिसपट्टी जिणेंतली पद्दत सुदारप. वेळार न्हिदप, बेगीन जागे जावप. कूडीक थकयल्यार मन आपोआप हलकें जाता.थोडो वेळ मोबायलाक पयस दवरुन, सगलें विसरून बंद दोळ्यातल्यान निकटें स्वासाचेरुच नियंत्रण दवरल्यार मनीस जेन्ना वर्तमानांत येता ताण आपोआप कमी जाता कारण ताण सदांच एक तर भूतकाळांत वा फुडारांत रावता.
तशेंच जिवीत हो परिक्षेचो पेपर न्हय, जातूंत दर एका प्रस्नाची जाप बरोबर आसपाक जाय असो नेम ना हें लक्षांत दवरचें. समस्येचेर एकूच उपाय म्हळ्यार धीर आनी पर्याय कांय समस्या आमी न्हय तर काळ आनी परिस्थिती सुटावो करता. मनशाक सगळ्या गजालींक आपूण जापसालदार ना हें समजता त्या दिसा ताचो ताण अर्दो कमी जाता. कश्ट करत प्रामाणीकपणान जगप हें आमच्या हातांत आसता लोकांच्या मतांत न्हय. सकारात्मक विचार करप आमच्या हातांत आसता, परिस्थितींत न्हय. ताणाक वखद ना, कारण ताण हो रोग न्हय, मुळांत विचार, अपेक्षा उणी करपाची आनी मना वयलो ताबो सदळ करपाची गरज असो संकेत. आमी जिणेंतल्या दरेका समस्येक चिकटून रावचे परस उक्ते मनान जिवीत जगपाक लागतात त्या दिसा ताण स्वताच कमी जावपाक लागता.
आत्मीक शांती भायल्यान मेळना. झगडप, तुळा करप बंद करपाची मानसिकता बदलतात त्या दिसा मनांत शांती प्रवेश करता. जिवीत म्हणल्यार वजें न्हय; जर तशें आसत जाल्यार तें ल्हव करपा खातीर आमीच हलके फुलके विचार करपाची गरज आसा अशें म्हजें मत.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
