गीतरामायण – ४३

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

सेतु बांदा रे सागरी….गीतां गायत्‌ गायत् वानरांनी त्या सागराचेर तेवीस योजना लांब पूल बांदून उडयलो. राम सुग्रीवाची सगली सेना व्हडल्यो व्हडल्यो गर्जना करीत पलतडी पावूंक लागली. सिद्ध, चरण, महर्षी आनी वर्तमान देवता ह्या सगळ्यांनी शुभेत्सा दिल्यो.

श्रीरामाचे सेनेची कल्पना येवपा खातीर रावणान आपले हेर रामसेनेंत धाडले. तांणी श्रीरामाच्या अफाट सेनेची कल्पना रावणाक दिली. रावणान आपल्या प्रासादाचे गच्चीवेल्यान तें प्रत्यक्ष पळयलें. श्रीरामाच्या सेनेंतल्या सगळ्या विरांच्या बलाची कल्पना त्या हेरांनी रावणाक दिली. रावणाचो धाकटो भाव बिभीषण पयलींच रामांक वचून मेळिल्लो.

कपटी आनी अनीतिप्रिय रावणान विद्दुज्जिव्ह नावाच्या राक्षसा वरवीं श्रीरामाचें मायावी शीर करून घेतलें. तें घेवन तो अशोक वनांत आयलो. छद्मीपणान हांसून तो सीतेक म्हणपाक लागलो, ‘सीते ज्या श्रीरामा खातीर तूं हांवें सागुन लेगीत म्हजो धिक्कार केलो, त्या रामाक माल्लो, हें पळय. प्रहस्त नांवाच्या म्हज्या सेनापतीन राम न्हिदिल्ले कडेन ताका मारून ताचें शीर हाडलां. सगळी वानरसेना भियेल्ल्या. हे तुज्या रामाचें धनुष्य आनी हें -धडा वेगळें शिर,

सारके तश्शें दिसपी तें शिर पळोवन सीतेन आकांत केलो. ती व्हडल्या व्हडल्यान रडपाक लागली, आक्रोश करपाक लागली. म्हणपाक लागली…..

वाणी मोनी कशी जाली?

कितें आयकता कितें पळयतां कितें अवस्था ही? 

राघवा वाणी मोनी कशी जाली?।।धृ।।

पत्नी आदीं मरण पतीचें हें कशें घड्लें?

दैवच घडये खड्‌ग जावन् तें म्हजेर अशें पड्‌लें। 

पुण्यहीन कौसल्या माता अशी कशी जाली।।1।। 

ज्योतिशांची ग्रहगणितां अशीं कशीं चुकलीं? 

अभागिनी ही अकस्मातशी सर्वस्वाक मुकली। 

मुढे खातीर ह्या रघुरायाची मती, कशी मातयेन् मेळ्ळी?।।2।।

हांव वळखतां कानांक ह्या आनी कमलनेत्रांक ह्या। 

कशी सोंपना न्हीद आजुनय ह्या रुदनांत म्हज्या? 

गतीहीन जाली काय सृश्टी? काय सुन्न दिशा जाली?।।3।।

सुवर्ण चाप तो वळखला पूण महाबाहु तो खंय? 

श्यामवर्ण ती मूर्ती – म्हाका दिसतली खंय? 

दोळे म्हजे रडून सुकले आंगाची तल्खली ।।4।।

लग्ना वेळार सपूत दिल्लो विसल्ले कशे प्रिया? 

विचारले बगर सर्गांत गेले सोडून ही जाया। 

आयकूंक ना काय तुमी सीतेची आर्त अशी बोली?।।5।।

रघुकुलदिपका तुमी मेळ्ळे पितरांक ते सर्गांत। 

हांव मात उरली फाटल्यान परक्याच्या हातान्।

रीत अशी ही सोबता काय सांगा रघुकुळी ।।6।।

म्हजे खातीर कित्याक अथांग सागर तुमी आयले जिखून। 

हांव कुलनाशिनी जल्मली धरतीच्या कुशीनसून।

जनकान यज्ञ केले तांची सांगता कितें जाली?।।7।।

हे लंकेशा ज्या शस्त्रांनी माल्लो तुवें नाथाक्। 

तेंच शस्त्र तुं मार रे बेगीन आता म्हज्या माथ्याक।

रामा फाटल्यान जाल्यार पासून सीता आतां वतली।।8।।

– उदयबुवा फडके (राष्ट्रीय कीर्तनकार) 

97642 43377