‘रसमी चिमटे’ अणभवताना…

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

नामनेचे कोंकणी साहित्यकार कृ. म. सुखठणकार हांचें रसमी चिमटे हें पुस्तक उजवाडाक आयलां. ताची ही प्रस्तावना.

रसमी चिमटे- हें कोंकणीचे नामनेचे विनोदी लेखक कृ. म. सुखठणकार हांचें सातवें पुस्तक. फाटल्या चवदा वर्सांत उजवाडाक आयिल्लीं स पुस्तकां आनी सातत्यान शेंकड्यांनी विनोदी लेख बरोवपी कृमक म्हज्या सारक्या ताच्या हजारांनी वाचकां मदल्या एकान, तागेल्या ह्या नव्याताल्ल पुस्तकाक प्रस्तावना बरोवप म्हणल्यार सुर्याच्या उजवाडा मुखार मेणवात दाखोवप. पूण जेन्ना ताणें म्हाका आपल्या ह्या सातव्या पुस्तकाक प्रस्तावना बरोवपाचो मान दिलो, तेन्ना म्हाका एक चवकस वाचक म्हण आनी वाचनांतल्यान जाल्लो फाटल्या चवदा वर्सांचो आमीग म्हूण हांव ताचो आग्रो मोडपाक शकलों नां. (हांवे ‘आग्र्याहुन म्हजी सुटका’ करपाचो येत्न केल्लो ना अशें न्ही.) पूण म्हज्या प्रस्तावनेंत हांव ह्या पुस्तकांतल्या लेखांची विस्कटावणी करचो ना. तें वाचकांक आवडचेंय ना. तांणीच ताची रुच घेवंची.   .

हांव  जेन्ना  कृम कडेन म्हजी इश्टागत कशी जाली तें येवजितां तेन्ना 6 फेब्रेर 2011 दिसा ‘सुनापरांता’ च्या आयतार पुरवणेंत आयिल्लो ‘मैं अण्णा हूं’  हो ताचो लेख याद जाता आनी तो वाचतगीर हांवे ताका केल्लो फोन आयज इतल्या वर्सांनीय म्हाका याद आसा. ते फोना उप्रांत जाल्ली आमची इश्टागत आयज चौवदा वर्सां जाली तिगून आसा.

ह्या चवदा वर्सांत आमी चवदा फावटी लेगीत प्रत्यक्षांत मेळूंक नात. मेळल्यात ते चडशे खंयच्याय कोंकणी कार्यावळीक. पूण फोनाचेर आमी सदांच मेळटात. वरांच्या वरां उलयतात. पूण पयलो फोन ताका हांवूंच करता आं… (तुमचे म्हायती खातीर). आमी साबार साहित्यीक विशयांचेर उलयतात. ताचे इतलें म्हजें वाचन ना. पूण आमचे आवडीचे लेखक काॅमन. आमचे दोगांयचोय ‘विक पोंयट’ म्हणल्यार नुस्तें. ताचेरुय आमी खूप उलयतात. 

ताचें साहित्य म्हाका खूप भावता. ताचीं हांवे पारायणां केल्यांत. ताचें छापून आयिल्लें साहित्य सगळें सांबाळून दवरलां. तें ताचे कडेन लेगीत आसत हाचो म्हाका दुबाव! फाल्यां कोणूय विध्यार्थी फुडाराक ताजे साहित्याचेर Ph.D. करपाक सोदतलो तर ताका म्हजे कडेन आयले बगर प्रर्याय ना. हो विनोद न्हय तर ही सत्य गजाल.

ताच्या साहित्यान म्हाका जगपाक उमेद दिल्या. जेन्ना म्हजे जिणेंत कांय खीण अशे आयले (ते ताका सोडून आनी कोणाकूच खबर ना) तेन्ना ताचें साहित्य वाचून म्हजें मनोबल वाडलें आनी तांतूतल्यान हांव सयसलामत भायर आयलों. साहित्याचो जिणेचेर कितें परिणाम जाता ताचें हांव जिते जागतें उदारण.

कोंकणीतले फामाद विनोदी लेखक अ. ना. म्हांब्रे (अना) गेल्या उप्रांत कोंकणी विनोदाच्या मळार एक निरशेवणी आयिल्ली. अना उप्रांत कोण असो प्रस्न आमकां वाचप्याक सतायतालो. अश्यावेळार पिरायेच्या उसरां पांवड्यार काय जायनां, अनाचोच गांवभाव कृ. म. सुखठणकारान कोंकणी विनोदी साहित्याच्या मळार एक घणघणीत पावल घालें आनी फाटल्या एका ‘तपा’ वयर ताचो तो वावर सातत्यान चालू आसा. कृमन कोंकणी विनोदी साहित्याक नवी ‘संजिवनी’ दिली म्हणल्यार अतिताय जांवची ना. 

अना आनी कृम ह्या दोगांय भितर म्हाका सारकेंपण जाणवता तें हें कीं हे दोनुय विनोदी लेखक आसूनय तांचो तो गंभीर चेरो, अफाट वाचन आनी स्मरणशक्त आनी सगळ्यो गजाली बारकायेन पळोवपाची फिशालकाय. 

फाटलीं चवदा वर्सां कृमन आमकां खंड पडूंक दिना आसतनां, सेगीत अशे 500 ते 550 जांव ते विनोदी लेख, विनोदी डायरी, विनोदी नाटकुलीं, विनोदी नभोनाट्यां वा विनोदी रहस्य कथा आमकां दिल्यात. कोंकणींतल्या आयज मेरेनच्या विनोदी लेखांचो आंकडो मतींत धरल्यार कृमचें ह्या विनोदी मळावेलें योगदान खूप व्हडलें आसा  हातूंत दुबाव ना.

6 फेब्रेर 2011 दीसा ‘सुनापरांतां’त छापून आयिल्लो पयलो लेख ‘मैं अण्णा हूं’ ह्या विनोदी लेखा वरवीं कृमन कोंकणी विनोदाच्या मळार पयलें पावल घालें. ह्या लेखकाच्या ‘चिमटे आनी धुमके’ ह्या सदराची लोकप्रियता इतली वाडली की ‘सुनापरांत’ बंद पड मेरेन सुनापरांताची आयतार पुरवणी म्हणल्यार कृम अशें समीकरण जाल्लें. ‘बिम्बा’त एकूय उतर बरयनास्तना ‘सुनापरांत’तल्या तांच्या लोकप्रियते वेल्यान 2012 वर्साचो ‘शंकर भांडारी विनोदी लेखक’ पुरस्कार तांका फावो जालो. ताचे उपरांत तांका साबार पुरस्कार मेळ्ळ्यात. तांच्या उजवाडाक येवपी पुस्तकां वांगडाच तांका मेळपी पुरस्कारांचोय आंकडो वाडत रावतलो हातूंत दुबाव ना.

कृमच्या विनोदी लेखांनीं  साबार विशय आसपावतात. तातूंत राजकारण, समाजकारण, विज्ञान, नाटक, सिनेमा, शेरो- शायरी, रामायण, महाभारत ही महाकाव्यां, संत साहित्य, टागोर, शेक्सपियर अशे फामाद लेखक हांचो आसपाव जाता. गोंयकार हो अना प्रमाणे कृमचोय आवडीचो विशय. गोंयकारांचे सबावगूण, खाण -जेवणां, चाली- रिती, उत्सव, सण हांचेर तो आपल्या विनोदी शैलीन भाश्य करता. 

कृमचें साहित्य हें आगळें वेगळें, ताची शैलीय बी आगळी वेगळी. कोंकणींत ह्या तरेच्या साहित्याचो प्रयोग हाच्या आदीं जावंक ना. हें साहित्य फकत मनरिजवणेचें साहित्य न्हय. कृम हो एक प्रगल्भ लेखक. ताणे केल्लो कोंकणी मनश्याच्या सबावगुणांचो, मानसिकतेचो अभ्यास आनी निरक्षण शक्तीक हांका हांव दाद दितां.

ह्या तांच्या 500 ते 550 विनोदी लेखांत आमकां कृमन कितें दिलें? कृमन आमकां आमच्या आशिकुशिच्या मनश्यांक पळोवपाची नदर दिली. प्रत्तेक मनश्याचो एक सबावगूण आसता. तो सबावगूण वळखुपाची आमकां तांक दिली. लेखकान आपल्या चडश्या विनोदी लेखांनीं एक प्लॉट आंखिल्लो आसा आनी खुद्द लेखकच त्या प्लॉटाचो ‘नायक’ जावन आसा. हो ‘नायक’ एक सामान्य मनीस. आनी त्या कारणान लेखकाक त्या नायकाच्या रुपान आनी आपणे घडयिल्ल्या हेर पात्रांच्या आदारान समाजाच्या गुण अवगुणाचेर कोणाकय दुखयनासतना भाश्य करपाक मेकळीक मेळटा. लेखक ह्या पात्रांच्या माध्यमांतल्यान ह्या गजालींचेर आपली उलट सुलट प्रतिक्रिया दिता म्हल्यार अतीताय जांवची ना. जिविताचें तत्वगिज्ञान तो आमकां आपल्या पात्रांच्या तोंडांतल्या संवादांतल्यान अचळय विस्कटावन सांगता. 

आपल्या विनोदी लेखांत लेखक गरज पडटा थंय quotations, संस्कृत शिळोक, शेरो-शायरी, सिनेमांतलीं गितां, संवाद घालता आनी ते सामके authentic आसतात. ते खातीर अफाट वाचन आनी स्मरणशक्ती जाय पडटा आनी ती लेखका कडेन आसा हाची आमकां पावला कणकणी जाणविकाय जाता. ह्या सगळ्या वरवीं लेखक आपल्या लेखांतल्या विनोदाक एका उंचेल्या पांवड्यार व्हरता. 

आयज मेरेन कृ.म. चीं स पुस्तकां उजवाडाक आयल्यांत. ‘ रसमी चिमटे’ हें ताचें सातवें पुस्तक! आयज मेरेनचें कृमचें साहित्य मतींत धरल्यार आनीक 10- 15 पुस्तकां सहज जातलीं. ताच्या फाटल्या तीन आनी ह्यावूय पुस्तकाचें नांव दवरुन बारसो करपाचें स्रय ताणें म्हाका दिलें म्हूण ताचे उपकार, आनी फुडलीं पांच नांवां तयार आसात. तेन्ना ताणे आतां रोखडेंच फुडल्या पुस्तकाच्या कामाक लागचें. 

कृमच्या लिखणेंतल्या खंड पडूंक दिनास्तना विनोद असोच भायर सरुं आनी आयच्या ह्या कठीण काळार आमच्या तोंडार हांसो फुलोवपाचें म्हान काम तांच्या हातांतल्यान घडूं आनी तेखातीर ताका बरें आयुश्य आनी आरोग्य मेळचें म्हण देवा कडेन मागणें! 

– सखाराम सिनाय बोरकार