भांगरभूंय | प्रतिनिधी
विज्ञान, तंत्रज्ञान आनी खेळांत भारत संवसारांत गाजता, पूण हे उदरगतीचीं मुळां संविधानांतच आसात. संविधान म्हणल्यार कागद न्हय, तो आमचो श्वास.
भारतांत गणतंत्र वा प्रजासत्ताक दीस म्हणल्यार फकत एक उत्सव न्हय; तो आमच्या देशान आपलोच मार्ग वेंचपाचो दीस. हो दीस स्वतंत्रताय आनी मानवी प्रतिश्ठेची एक मोलादीक ठेव. 26 जानेवारी 1950 दिसा संविधान लागू जाल्ल्यान भारतान आपले हक्क, आपली जापसालदारकी आनी आपलो आवाज वळखलो. तो इतिहासिक दीस आमकां सांगता की, हो देश फकत परक्या हातांतलें शासन न्हय, तर आमकां आमचें भवितव्य घडोवपाचो पुराय अधिकार मेळ्ळा.
संविधानाची निर्मिती आनी वारसो
संविधान तयार करपाचें काम म्हणल्यार काय सोपी गजाल न्हय; ती एक व्हड जापसालदारकी आशिल्ली. डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर आनी तांच्या मंडळान संवसारांतल्या वेगवेगळ्या देशांचे कायदे वाचले, तांचो खोलायेन अभ्यास केलो. आमच्या भारताची समाजीक, धार्मीक आनी संस्कृतीक बसका मतींत दवरून, तांणी एक अशें संविधान तयार केलें, जें आमच्या देशाक खऱ्या अर्थान फाव सारकें आसा. हो दस्तावेज फकत कायद्यांचो पुरावो न्हय; तो आमच्या मानवी मर्यादांचो आनी स्वाभिमानाचो घट्ट खांबो आसा. संविधानान आमकां सगळ्यांक एकूच वळख दिली. जात, धर्म, भास वा धन-दौलत- हातूंत कसलोच भेदभाव केलो ना. न्याय, स्वातंत्र्य, समानता आनी बंधुत्व—हेंच संविधानान आमकां दिल्लें खरें गिरेस्त दायज.
संघर्शांतल्यान उदरगती कडेन
आमचें संविधान लागू जावचे पयलीं, भारताची सत्ता परक्यांच्या हातांत आशिल्ली. ब्रिटीश आमच्या जमनीचेर आनी कायद्यांचेर राज्य करताले. त्या वेळार शिक्षण आनी न्याय सगळ्यांक मेळनासलो. स्वातंत्र्य मेळ्ळें, पूण कसलें पावल मारचें, ह्या प्रश्नान देश भरिल्लो. संविधानान ह्या प्रश्नांचीं जाप दिली. ताणें देशाचो फुडाराचो मार्ग उजवाडलो—तो म्हणल्यार लोकशाय, न्याय आनी प्रगतीचो मार्ग.
हक्क आनी जापसालदारकी
आज आमचो भारत जो दिसता, तें संविधानाचेंच फळ. गांवांतल्या शेतकाराचो भुरगो लेगीत दोतोर, शिक्षक, इंजिनिअर वा सैनिक जावंक शकता- हें फकत ह्या कायद्याक लागून शक्य जालां. बायल-दादल्याक समान अधिकार आसात. आमचे भितरलो ल्हानसो मनीस लेगीत सरकाराक प्रस्न विचारूंक शकता- हीच लोकशायेची खरी सोबितकाय! पूण हक्का वांगडाच जापसालदारकी लेगीत येता. नागरिक म्हणून मतदान करप, नेम, कायदे पाळप आनी समाज म्हूण एकवटान रावप, हेर जाती, धर्मांक एकवटान दवरप – हें आमचें कर्तव्य.
तिरंग्याची शान
जेन्ना परेडीत आमचो तिरंगो वाऱ्यान हालता, तेन्ना मनांत अभिमान दाटून येता. ताचे रंग केशरी (धैर्य), धवो (शांतताय) आनी पाचवो (उदरगत)- आमची काणी सांगतात. अशोक चक्र सांगता की काळ थांबना आनी आमचो देशूय आतां थांबचो ना. आज विज्ञान, तंत्रज्ञान आनी खेळांत भारत संवसारांत गाजता, पूण हे उदरगतीचीं मुळां संविधानांतच आसात. संविधान म्हणल्यार कागद न्हय, तो आमचो श्वास.
आयज भारताक ‘प्रजासत्ताक’ जावन 76 वर्सां जालीं. हो प्रजासत्ताक दीस आमकां उगडास करून दिता, की एकचारान आनी मानान आमचें स्वातंत्र्य सांबाळचें. धैर्यान आनी उर्बेन, एका बऱ्या फाल्यांक लागून आमची ही वाटचाल चालूच आसा. ‘भारतान आमकां सांबाळ्ळे, आतां भारताक सांबाळपाची पाळी आमची!’
– आश्लेषा आनंद नार्वेकार
83901 89747
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
