शेणिल्लें कुटूंब

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

कुटूंब हो समाजाचो एक भाग जावन आसा. मनीस हो सामाजीक प्राणी अशें आमी म्हणटा म्हणून तो एकटो रावपाक शकना. ताका कुटुंबाची गरज आसता. मनीस ल्हानाचो व्हड जाता. तो कुटुंबांत रावनच. कुटूंब ही भुरग्यांची पयली शाळा अशें म्हणटात आनी आवय ही पयली गुरु अशें आमकां आमची संस्कृताय सांगता. कुटुंबांतूच भुरग्यांचेर बरे संस्कार घडटात. पयलीं रासवळ कुटुंब पद्दत आशिल्ली. घरांतल्या जाण्ट्या मनशाचो सगळ्यांक आदार दिसतालो. जरी तो कडक शिस्तीचो आशिल्लो तरी ताच्या उतरा भायर कोणूच वचपाक शकनाशिल्लीं. सगळे सण एकठांय मनोवप. मागीर ती चवथ आसूं नाजाल्यार दिवाळी. ह्या सणांच्या निमतान सगळें कुटूंब राग, व्देश विसरून एकठांय येतालें. म्हणून चवथ, दिवाळी मनोवपाक एक वेगळीच अशी खाशेली अशी उमेद येताली. सगळीं जाणां एकठांय वावुरतालीं एकामेकाक ‘ तेंको आदार दितालीं. घरांतलीं आजो – आजी भुरग्यांचेर बरे संस्कार करतालीं. तिळसांजेर तुळशी कडेन दिवो लावन जालो की आजो -आजी भुरग्यांक
देवाचें म्हणपाक लायतालीं. आजी
रातची न्हिदचे पयलीं भुरग्यांक काणयो सांगताली.
सामाजीक परिवर्तन आनी आधुनीक समाजांत जाल्ल्या बदलांक लागून विभक्त कुटूंब पद्दत जल्माक आयली. भुरग्यांच्या सामाजीक आनी मानसीक विकासांत कुटुंबाक खूब महत्व आसा. पूण आतांच्या काळांत विभक्त कुटुंबाची संकल्पना मुखार वतना आमकां दिसता ताका लागून भुरग्यांक वाडयतना तांकां कितल्योश्यो आडखळी येतात. भुरग्यांचेर बरे संस्कार करप, तांच्या खातीर वेळ काडप, तांकां शक्य जायना. आतांच्या धांवपळीचे जिणेंत घरकार आनी घरकान्ना हांकां तरी एकामेकाकडे उलोवपाक तरी वेळ मेळटा काय ना ? हो एक व्हड दुबावूच आसा. आतां कुंटूंबांत मोबायलाचो वापर चड ‘जाताना दिसता. ह्या मोबायलाक लागून आवय, बापूय आनी भुरगीं हांचे मदलो संवाद वा उलोवप खूब कमी जालां. पयलीं टिव्ही पळोवपाक तरी सगळीं एकठांय बसतालीं आनी टिव्ही वयल्या कार्यावळीचेर तरी भासाभास करतालीं. पूण मोबायलाचो अती वापराचो भुरग्यांच्या मनाचेर वायट परिणाम जाताना आमकां दिसता, बरे संस्कार नासलेल्या कारणान आतांचीं भुरगीं आवय बापायचें कांयच आयकना जाल्यांत., तांच्या मनांत वायट नाका नाका ते विचार येवन तांची वागणूक बदललेली आमकां दिसता. आनी एक गजाल म्हणल्यार अभ्यास करपाच्या नांवार मोबायलाचेर नाका तें पळोवपाची, रिल्स आनी शॉटस पळोवपाची वायट संवंय भुरग्यांक लागलेली आसा, ताका लागून रातभर जागरण करताना भुरगीं आमकां दिसतात. ह्या सगळ्याचो परिणाम तांच्या अभ्यासाचेर आनी मानसीक भलायकेचेर जाता. बरी शिस्त लावपी आनी वागपाक शिकोवपी आजो आनी काणयो सांगून मनाचेर बरे संस्कार करपी आजी आतांच्या भुरग्यांक नाका जाल्या. आवय बापूय कामाच्या निमतान भायर आसता आनी घरायेतकूच टिव्ही पोळोपाच्या नादांत भुरग्यांक लक्ष दिवपाक तांकां मेळना, म्हणून आयचें कुटूंब खंयतरी शेणिल्लें दिसता.

प्रा. किशोर वासुदेव वझे