भांगरभूंय | प्रतिनिधी
श्टांनो, कांय नातीं अशीं असतात, तांकां नांव आसना वा नांव दवरूंक मेळना. कांय नात्यांक आमी एखाद्या विशिष्ट नांवाच्या बंधनांत बांदून दवरूंकय शकनात. रॉझालीन आनी म्हजेंय नातें अशेंच आशिल्लें !
म्हजो जल्म सांगें तालुक्यांतल्या सावर्डें गांवांत जाल्लो. आमचो वाडो सावर्डें गांवांतलो मुळावो आनी सैमीक सुंदरताय लाबिल्लो. पावस सोडल्यार ह्या वाड्या सारखो दुसरो बरो वाडो नाशिल्लो म्हळ्यार जाता. पावस सोडल्यार फक्त अशे पासत म्हळां की आमच्या वाड्या भोंवतडीं एके वटेन जुवारी न्हंय दुसरे वटेन न्हंयचे देगेक लागून व्हडलें भाट, भाटा आदीं व्हडलें शेत, लागींच आशिल्लें श्री दत्त मंदिर आनी ताका तेकून वाड्यार वचपाक एक अशीर वाट. दुंयेंत मनशाक वल्तेरांचेर बसोवन उखलून श्री दत्त मंदिरा मेरेन व्हरचें पडटालें.
गिमाक दुसरे वाटेन शेतांतल्यान दुसऱ्या वाड्यार वचूंक मेळटालें, पूण पावसा दिसांनी फकत एकच वाट उरताली. उटंगाराच्या पावसांत जुवारी न्हंय भरताली आनी वाड्याच्या दोनूय वटांनी हुंवाराचें उदक भोंवतणी शेतांत भरून वाड्याक एका जुंव्याचें स्वरूप येतालें. तेन्ना अशीर वाटेवेल्यान धपरभर वा अदीक उदकांतल्यान चलत वा उदकाची पातळी वाडत जाल्यार आमकां पनेळांत बसून श्री दत्त मंदिर मेरेन वचचें पडटालें. वाड्यार वीज पावूंक
नाशिल्ली. उपरांत वीज आयली.
साळावले धरण पुराय जालें, उंच आनी रुंद रस्तो जाल्ल्यान हुंवार येवपाचो बंद जालो.
देवाचो व्हड उपकार म्हळ्यार आमचो वाडो इल्लो उंचायेचेर आशिल्लो. म्हणटकच हुंवाराचें उदक एकूय घराक तेकना आशिल्लें. पूण 1984 वर्सा साळावले धरणाचें काम पुराय जायत आयिल्लें. त्या वर्सा उटंगाराचो पावस पडिल्ल्यान आदींच हुंवार आयिल्लो, शिवाय जतनाय म्हणून साळावले धरणाचेंय उदक सोडचें पडिल्लें. म्हणटकच आमचे एकुलते एक वाटेर मनीस बुडपा इतलें उदक भरिल्लें. एका घराक उदक तेंकून एक वणत कोसळिल्ली. देवाचे उपकार म्हळ्यार, हो हुंवार निमाणो आशिल्लो. आमच्या वाड्यार तेन्ना वीस घरां आशिल्लीं. आमचो वाडो पारंपरीक उत्सवाचें दायज सांबाळटालो. शिगमो धालो धेणलो दिवजांचें केंद्र आशिल्लो. अशा या वाड्यावयल्या शेजाऱ्यां कडच्यान हांवें शेजारधर्म आनीं परोपकारीपणाचे धडे चिरले.
अशा ह्या आमच्या वाड्यार ल्हानाचो
व्हड जाल्ल्या म्हज्या भुरगेपणांतली कशीच विसरप शक्य ना अशी ही एक गजाल.
आमच्या घरा लागींच ल्हानशेच खोंपींत बिराडांत प्रेमळ दांपत्य रांवंक आयिल्लें. तीं खंयचीं तें हांव नकळ. तांचें नांव रॉझालीन आनी मुल्ला. रॉझालीन गृहीणी आनी मुल्ला मायनिंग ट्रक चलयतालो. तो तेन्नाचे रिती प्रमाण ड्रायव्हराचो खाकी गणवेश घालतालो, तर रॉझालीन भौतेक नायलॉनची साडी आनी फुगिल्ल्या हातांचो फुलांच्या डिझायनाचो ब्लावझ घालतालें. केसांक चार पांच लीगां खोयल्लीं आसतालीं. विडी ओडटालें. नाजाल्यार एखादी विडी कानांत खोयल्ली आसताली. भौतेक 1963- 64 वर्स आनी हांव तेन्ना घडये 5-6 वर्सांचो आसुंये. तेन्ना गांवांत फकत आमगेरच रेडिओ आशिल्लो. हांव पयलेच फावट रॉझालीनागेर गेल्लों. तांगेर ग्रामोफोन आशिल्लो. गांवांतलो एकूच. सिनेमांतल्या गीतांची रेकॉर्ड लावन आयकुपाचो. हांव अजापान पळयत रावलों. हें आनीं कितें अजाप ! हॅण्डल घुंवडावन ग्रामोफोनाक कॉर्त दिवप, बारीक पिन बदलप आनी ताचेर रेकॉर्ड तबकडी दवरप. ती घुंवताली आनी तातुंतल्यान गीत आयकूंक येतालें. सगळेंच अजापाचें कशें! भुताटकी शी ! रेडिओचेर आयकप म्हणल्यार अजाप आशिल्लेंच. कारण ते पिरायेचेर तेन्ना अजाप दिसतालेंच येद्याश्या रेडिओंत गावपी येदो व्हडलो दादलो आनी बायलमनीस कशीं आसूं शकता
काय !
रॉझालीनागेर फकत दोनच ग्रामोफोन रेकॉर्डी आशिल्ल्यो. 1963 सालांत प्रदर्शित जाल्लो राजेंद्र कुमार, मीना कुमारी अभिजीत, गीतकार शैलेन्द्र – हसरत जयपुरी आनी संगीतकार शंकर – जयकिशन या तेन्नाच्या फामाद जोडींच्या गीतांनी नटिल्लो, सी व्ही श्रीधर निर्देशीत ” दिल एक मंदिर ” ह्या सिनेमाची आनीं दुसरी गीतकार शकील बदायूनी आनीं संगीतकार नौशाद हे फामाद जोडयेच्या गीतांनी नटिल्लो निर्माता निर्देशक मेहबूब खान हांचो ” सन ऑफ इंडिया. ” दोनी सिनेमांतलीं गीतां खुबूच सुंदर आशिल्लीं. सन ऑफ इंडियांतलें शांती माथूर हांणीं गायिल्लें गीत ” नन्हा मुन्ना राही हूं, देश का सिपाही हूं, बोलो मेरे संग जय हिंद ” ” दिल एक मंदिर ” आनी महंमद रफी हांणीं गायिल्लें ” याद न जाये, बीते दिनों की. जाके न आये
जो दिन, दिल क्यूँ भूलाये ” ह्या दोन
गीतां पैंकीं दुसरें गीत म्हाका खुबूच आवडिल्लें.
रॉझालीनागेर भुरगें नाशिल्लें. भौतेक करून सांजवेळा हांव तांगेर वतालों तेन्ना तें अपुरबायेन म्हाका शाणी म्हणून उलो करतालें. हांव आयले बरोबर शाणी आयलो ? यो. अशें म्हणत तें म्हजे आवडीचें गीत वाजयतालें. आयकतां आयकतां म्हज्या हातार तेन्नाच्यो पिसोळें ससो मांजर सवणें हत्तीच्या आकारांच्यो बिस्कूत्यो दवरतालें. गीताचो आस्वाद घेत घेत हांव त्यो बिस्कूती आवडीन खातालों. कांय दिसांनी तीं आमच्या घरा लागींच बिराडाक रांवंक आयलीं म्हणटकच म्हाका तें आनी लागीं जालें. हांव शाळेंत वचूंक लागलों. भुरगेपणांतच रेडिओचेर गीतां आयकुपाचें वेसन लागिल्लें. एक तीं बिराड सोडून गेलीं. खंय गेलीं खबर ना. कांय वर्सांनीं हांव कॉलेजींत शिकतना एक दीस सावर्डे तिस्कार म्हाका मुल्ला दिसलो. हांव वळखलों ना, पुण शेजाऱ्या कडच्यान कळटकच ताणें ” आरे शाणी ” म्हणून घट वेंगेंत घेतलो.
उपरांत दोगांय विशीं कांयच म्हायती मेळुना. एक दीस शेजारच्या कोणें तरी खबर हाडली, बिराड सोडून रॉझालीन काणकोण आपल्या गांवांत रावतालें. दुर्दैवान कॅन्सराच्या दुंयेंसान त्रस्त जाल्लें. कांय दोन म्हयन्यां आदीं देवागेर गेलें ! आयकून दुख जालें. रॉझालीन म्हजें कोणच नाशिल्लें.
आज हे गजालीक सुमार 62 – 63 वर्सां जायत आयलीं. विश्वास दवरात, आज सुद्धां हें गीत म्हज्या आवडीच्या
गीतांपैकीं एक आसा आनी तें आयकले बरोबर म्हज्या तोंडांत नकळत चुकनासतना उतरां येतातच, रॉझालीनाची याद जाली !
रंजन नायक
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
