बावल्यांचो खेळ,सापशिडी, मीठ

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

अडचणी वगतार शिक्षण, संपर्क, संवादा खातीर मोबायल/ सेलफोनाचो उपेग विद्यार्थी आयज करतात. तोच सेलफोन परंपरीक खेळ घेवन येता तेन्ना रातदीस सेलफोनार आशिल्ले विद्यार्थी दिसूंक लागल्यात. घरांत, लग्न आनी हेर कार्यावळींत पांच वर्सांचीय भुरगीं वरांची वरां सेलफोन घेवन आसतात. तेन्ना सेलफोनावेल्यान तांकां पयस व्हरपाक वेगळ्यो माचयो गरजेच्यो. ते माचयेची ल्हानशी वळख सेरेंडिपीटी उत्सवांत जाली. ती आशिल्ली ज्येश्ठनिती, बावल्यांचो खेळ, चादरी वयली सापशिडी, मातयेंतले चौकोन.
विद्यार्थी, भुरग्यां मेरेन सेरेंडिपीटी फुडारांत वतलो. पर्यटनांत मनरिजवण म्हणून हॉटेलांत थळावे उत्सव, कला व्हरपाचो तो नवो मार्ग. हॉटेलांनी ल्हानशीं वाचपघरां, थेटरां नितळ पर्यटनाची दिका जावंक शकता.
दिसभराच्यो भोंवड्यो, रातीची मनरिजवण राबितो आशिल्ल्या हॉटेलांत हे नवे येवजणेक गोंय मुखार व्हरत व्हय? येरादारीची कोयंडी, तंटे, अॅक्सिडेंट उणे करपाची वाट. ज्येश्ठांनी नितळ पर्यटनाक उद्येगाचे दिकेन व्हेलें तें भोंवडेंतल्यान. इस्पिकांचे खेळ, लुडो एकठांय येवन खेळप, एकामेकांचे वळखींतल्यान इश्टागत जोडप परिशद पर्यटन वाडोवपाचो आदार. कुटुंब पर्यटन येवजण परतून एकदां फुडें व्हरप आदले पर्यटनमंत्री माथानीबाब साल्ढाणा हांकां याद करप. माथानीबाब एक शिक्षक, समाजीक चळवळींतल्यान राजकारण करत ते पर्यटनमंत्री जाले. कुटुंब पर्यटनांतल्यान कुळागरां, गांवचे संस्कृतायेंतलें गोंय उरचें, दिसचें हें तांचें सपन. मांडवी न्हय आडमेळ्यांतल्यान भायर सरची हे तांचे विचार. विचारधन मांडपाच्यो माचयो सेरेंडिपीटी उबाळाच्या दिसांनी हाडत व्हय? बावल्यांच्या खेळांतल्यान, सापशिडींतल्यान तें संवसारांत पावोवप आतां शक्य आसा. सापशिडीचो खेळ बोर्डावयलो न्हय कपड्याचेर बांदिल्लो.
कोयंडेबाल, गड्ड्यांचो, रिंगांचो खेळ नव्या रुपांनी कबड्डी, क्रिकेटीवरी वेवसायीक रूप घेवंक शकता. पयशांच्या खेळांतल्यान घरां, भूंय एकठांय केल्ल्या पयशां वांगडा ना जातात हें बावल्यांचो खेळ सांगूंक शकतात. तंत्रज्ञानान घडयल्ल्यो बावलो, बावली पडद्यावयले काणयेंत घालपी परंपरेक भेसांतल्या तरणाट्यांनी काणयो आपले कलेंतल्यान दाखोवच्यो. गांवांतली संस्कृताय, दायज तंत्रज्ञानांतल्यान संवसाराक उतरां परस चित्रांनी दिसल्यार पर्यटकांक तेवटेन वचपाची येवजण आदींच करपाक मेळटली.
हिप्पी पर्यटनांतल्यान भायर सरतना देशाक ते संस्कृतायेची बादा जाल्या आसत जाल्यार गोंयांक नवे वाटेन वचचेंच पडटले. नव्यो वाटो सोदप, खेळ, खेळण्यांतल्यान अभ्यास शिकोवप, करप ही ज्येश्ठनीत.
उदरगत जातना पर्यटन, कोयर वेवस्थापन शिक्षणात गेलां. त्या शिक्षणाचो पावंडो वाडोवन पर्यटन, कोयर वेवस्थापन पुस्तकांनी काणयांतल्यान घाल्यार विद्यार्थी पालकांक शिकोवंक शकतात. सुटयेंत आयतारा एक, अर्द वर विद्यार्थ्यांक घराघरांनी कोयराचें म्हत्व काणयांनी सांगपाक कळपाक जाय. ते खातीर पयलीं वातावरण निर्मणी करची पडटली.
उत्सव शारांतल्यान गांवामेरेन वतले तेन्ना स्वयंपूर्णा संस्कृताय तरणाट्यां मदीं येतली. अस्तुरे खातीर केल्ली स्वयंपूर्णा युवांपासत उपेगी ठरतली हो विश्वास शिक्षणीक पावंड्यावर दिवपाक जाय. सर्तींचो सापशिडीचो, बावल्यांचो खेळ बुद्धिबळा मेरेन पावल्यार उत्सवी पर्यटन जैतवंत जातलें. मर्याद दवरुन उत्सवांतल्यान दायज नवे संस्कृताये वांगडा, नवो भेस, राश्ट्र आनी राजभाशेंतल्यान मांडल्यार तें शिक्षण नाशिल्ल्यांकय कळटलें.
उत्सवाची माह्यती, तकटे चिन्हाचे भासेंतल्यान, पड्ड्यावेल्यान, आवाजांतल्यान लोकांक कळोवचे. सेरेंडिपिटीचे पडद्यावयले मांडावळींत ते यत्न जाले, मुखेल तकट्यांची भास ११ व्या महोत्सवांत ती आसूंक येता. मोबायल, सेल्युलर फोनापासून पयस वचपापासत कसले प्रयोग जावंक शकतात ती शिकवण सेरेंडिपीटीन दिली. गोंय, राजस्थान तशेंच हेर राज्यांतलीं मीठांची आगरां, ढोली दाखोवपी मांडावळ कला अकादमींतले आर्ट गॅलरींत उरतली? शारांतलो सेरेंडिपिटी ताळगांवां वता तेन्ना तो सांखळे, मडगांव, वास्को, फोंड्यां, काणकोणा दिसपाक जाय. समेस्तां मेरेन सेरेंडिपिटींतलें नवे कलेचें शिक्षण पावल्यार गोंयचे कलेचीं तासां व्हड जातलीं. नाटकांची संस्कृताय बदलता, जागृतायेची नवी माची नवे भासेंतल्यान, लोकमांडार वतली तेन्ना कला गिरेस्त जातली. वेवसायाच्यो नव्यो वाटो कलेक दिसतल्यो.
सेरेंडिपिटींतलीं अश्टतासां गोंयकारांक कळपाक जाय, गोंयच्या भावा भयणींक सगल्याक सुवात मेळटली तेन्ना सेरेंडिपिटीचें जैत दिसतलें. जड गिरींगिऱ्यांपरस कागदाच्या धा गिरगिऱ्यांचे चक्र बांदल्यार वाऱ्यार तें फिरतलें. पयल्या सेरेंडिपिटींत तशीं चक्रां घुवंतालीं. तीं चक्रां परत एकदां गोंयच्या कोनशाक फिरचीं.

सुहासिनी प्रभुगांवकार