भांगरभूंय | प्रतिनिधी
….. ह्या भंयान केदोय व्हडलो गैरप्रकार जालो तरी पालक कागाळ करपाक वताच अशें नात.
माथाळ्यांतलीं हीं उतरां सिनेमांचीं नांवां न्हयत, तर शिक्षण मळाचेर उजवाड घालपी व्हडलो फोलेर. शिक्षण हो हक्क, वेवसाय न्हय. जंय ज्ञान विकतात, थंय मोल शेणटा खंय. आदल्या तेंपार कांय शिक्षक भुरग्यांक शाळा सुटले उपरांत शिकयताले. तांकां चड म्हायती मेळची, भलायकी सुदारची, म्हूण फांतोडेर स्वताच्या घरा वा शाळेंत सूर्यनमस्कार, योगासनां, अभ्यासक्रमा भायलें गिन्यान दिताले. तातूंत त्या शिक्षकांचो एकूच उद्देश आसतालो, भुरगो बोर्डांत येवचो, शाळेचें नांव गाजचें. मात, हालींच्या कांय वर्सांनी शिक्षणाचो बाजार जाला, अशें लोक म्हणटात. तातूंत मात पसून तथ्य ना, अशें म्हणपाचें धाडस कोणाक जावचें ना. अर्थांत परोपकारी शिक्षक आनी वेवस्थापनांय अजून आसात, पूण तीं सोदचीं पडटलीं. स्पर्धा परीक्षा, चड गुण, बरी नोकरी…. हे खातीर शिक्षण मळाचेर अक्षरशा लूट चल्ल्या, अशें म्हणटात. प्रवेश प्रक्रिये वेळार प्रोस्पेक्टसच्या नांवा खाला हायर सेकंडरी चड शुल्क वसुल करतात अशी कागाळ अखील भारतीय विद्यार्थी परिशदेन केल्या. मुख्यमंत्री आनी शिक्षण खात्याक तांणीनिवेदनूय भेटयलां. हें चड शुल्क कांय वेंचिक हायर सेकंडरी घेतात काय सगल्याच, तेंय कळ्ळ्यार बरें.
नव्या शिक्षण धोरणा खाला आतां अभ्यासा भायलें शिकचें पडटलें. तें करपाक खाजगी शाळां कडेन निधी ना खंय. ताकाच लागून तांकां उठसूट पालकांचीं बोल्सां सांसपुची पडटात. पयलींय हें चलतालें. देखीक, मेळाव्याक स्टाॅल घालतात, ते उबारपा सावन तातूंत भाजी, भजीं, वडा – पाव हें सगलें हाडपा मेरेन भुरग्यांक (म्हणल्यार तांच्या पालकांक) पदरचे पयशे मोडचे पडटाले. शिवाजी महाराजाची भुमिका करतलो जाल्यार मेकअप आनी मुस्तायकी स्वताच हाडची पडटाली. आयज तातूंत फरक पडला काय सगलें ‘जैसे थे’ आसा, हें विद्यार्थी आनी पालकांकूच खबर. अभाविपान कांय सुचोवण्यो केल्यात. प्रोस्पेक्टस पीडीएफ स्वरुपांत वेबसायटीचेर डावनलोड करपाक दिवचे वा ताचें मोल उणें दवरचें. फोटो प्रतीय दिवं येतात. आॅनलायनूय भरपाक मेळूंक जाय. शुल्काच्या नांवार हजार- हजार रुपया घेतल्यात, अशें निवेदनांत म्हणलां. सरकारी अर्जूय अशेच 50 ते 100 रुपयांक विकतात. आरटीओचे अर्ज तर भायल्यानूच विकत घेवचे पडटात. प्रोस्पेक्टसा बाबतींत (आनी हेरुय गजाली) शिक्षण खात्यान मात्शें लक्ष घालचें. कारण शुल्काच्या नांवान पालकां कडल्यान जादा पयशे घेवप ही गंभीर समस्या.
शिक्षणीक संस्थांक देणग्यो दिवच्यो पडटात, कार्यावळीं खातीर स्वता खर्च करचो पडटा. पुस्तकां, चोपड्यो, गणभेस थारावीक विक्रेत्यां कडल्यान घेवचो पडटा, नाजाल्यार शाळा स्वता दितात. ताचें मोल चड आसता. कांय कडेन तर उदरगत फी, अॅक्टिव्हीटी फी असलें ‘लगान’ आसता. हाका लागून पालकांचेर अर्थीक वजें पडटा. बरेच लोक आमदाराचे हुंबरे झरयतात, ताचे फाटल्यान शाळा शुल्क हेंय एक कारण आसा! शिक्षण मुफत. गरजे भायर शुल्क घेवपाक जायना, अशेंय कायदो म्हणटा. फी नियंत्रणा खातीर समित्यो आसात. शिक्षणीक वर्सांत कितलें शुल्क भरचें पडटलें, ताची म्हायती पालकांक पयलींच दिवप बंधनकारक. शिक्षणीक संस्थेंत शुल्क भरलें काय लेखी पावती घेवपाक जाय. पालक संघटना जागृत जाय. सगल्याच गजालीं बाबतींत बरेंपण, आमदाराची भीड, भंय उपकारचो ना. शाळा चलोवपाक भरपूर दुडू जाय, ही गजाल खरी, पूण तो पयसो पालकां कडल्यान उबारप तांचेर अन्याय करी सारकें. खरें म्हणल्यार कितेंय चुकीचें दिसल्यार शिक्षण खात्या कडेन कागाळ करपाक जाय. मात हाचे त्रास आपल्या भुरग्याक जातले, ह्या भंयान केदोय व्हडलो गैरप्रकार जालो तरी पालक कागाळ करपाक वताच अशें नात. चुकून खंय तरी आडवाद आसत! पारदर्शकताय, पालकांची जागृकताय आयज सामकी गरजेची.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
