भीष्म पर्व आनी कृष्ण

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

(हांव ताका आतांच सोंपयता, अशें म्हणीत कृष्ण आपले सुवाते वयल्यान उठलो आनी सकयल देंवून भीष्माच्या रथा वटेन वचपाक लागलो. आतां मुखार….)

ताणें आपले कमरेक आशिल्या चक्राक हात घालो. इतल्यात अर्जुन रथा वयल्यान उडी मारून धांवत आयलो आनी ताणें कृष्णाच्या पायांक घट्ट वेंग मारली. ताणें म्हणलें, ‘कृष्णा, म्हाका क्षमा कर. हांव म्हजें कर्तव्य विसरलों. हाचे फुडें तें जावचें ना, तूं तुजें हातांत शस्त्र ना घेवपाचें उतर मोडूं नाका. चल परत रथात बस’, अशें म्हणून ताणें कृष्णाक ओडून हाडून रथांत बसयलो.

मागीर अर्जुनान परत लडायेक सुरवात केली. ते उपरांत मात जे तरेन ताणें भीष्माचेर बाण सोडले ते चुकोवपा खातीर भीष्माचेर रथ घेवन पळपाची पाळी आयली. इतले म्हणसर कोणेंतरी शंख वाजयलो आनी त्या दिसाचें झूज सोपलें अशें सुचीत केलें. त्या दिसा कौरव आनी पांडव सैन्यांतलो दरेक जाण फकत अर्जुना विशीं उलयत- उलयत आपल्या शिबिरांत परतलो.

चवथ्या दिसा धृष्टद्दुम्नान आपले गदेन शाल्व राजाच्या पुताचो जीव घेतलो. भीमान दुर्योधनाच्या आठ भावांक सर्गाचे वाटेर धाडले. झुजाच्या चार दिसा भितर स अक्षोहिणी सैन्य सोंपिल्लें. पांचवे दिसा भुरिश्रवान बाण सोडून सात्यकीच्या धा पुतांक एका फाटोफाट एक करून मारून उडयले. सव्या दिसा भीमान आपले गदेन कितल्याशाच कौरव सैनिकांक यमाच्या राज्यांत धाडून दिले. सातव्या दिसा द्रोणान विराटाचो तिसरो पूत सांख्य हाका मारलो. आतां मेरेन विराटान आपले तीन पूत व्हगडायल्ले. दुसरे वटेन भीष्म पांडवांच्या सैन्याचो आंकडो उणो करीत राविल्लो. आठव्या दिसा भीमान दुर्योधनाच्या आनीक सोळा भावांचो जीव काडिल्लो. अर्जुन आनी उलूपी हांचो पूत इरावान हाणें शकुनीच्या पांच पुतांचो जीव काडलो. मागीर इरावानाक अलंबूश राकेसान मारून उडयलो. णव्या दिसा भीष्माचेर सांवार आयिल्लो. आदले दिसा दुर्योधनान ताका चाळवोन घाल्लो. त्या एकाच दिसा भितर ताणें आदल्या आठ दिसां भितर जितले सैनीक मारिल्ले ताचे परस चड सैनीक मारून उडयले.

भीष्मान पांडवांचे केल्लें लुकसाण पळोवन कृष्णान पांडव आनी पांडवा वटेन लडाय करपी मुखेल राजा हांची एक बसका घेतली. बसकेंत ताणें म्हणलें, ‘आयज तुमी भीष्मान आमच्या सैन्याची कशी वाट लायली तें पळयलां. भीष्माक जर आतांच आडायलो ना जाल्यार आमकां जैत मेळपाक खूब कुस्तार जातलें. तेन्ना भीष्माक कसो हारोवचो हाचेर तुमी तुमचे विचार मांडांत.’कृष्ण उलयलो तें आयकून शिखंडीन म्हणलें, ‘भीष्मान तुमकां नाका शेवट केला जायत. पूण झुजा वेळार तो म्हजे मुखार उबो पसून रावना. हांव दिसलो कांय तो, थंय सावन रथ घेवन दुसरे कडेन वता. म्हजेर ताणें आतां मेरेन एक बाण लेगीत सोडूंक ना. हांवेन ताका म्हजे आड लडाय कर अशें आड्डून लेगीत सांगलें. त्या वेळार आपूण बायल मनशाचेर शस्त्र चलयना अशें म्हणीत तो दुसरे वटेन गेलो.” 

शिखंडीन अशें सांगतकच कृष्णाक एक कल्पना सुचली. ताणें अर्जुनाक सांगलें,  ‘अर्जुना, शिखंडीक पयली भीष्मा मुखार वचूं दी आनी ताचेर बाण सोडूं दी. भीष्म थंय सावन आपलो रथ घेवन दुसरे कडेन वचूंक सोदतलो. तेन्नाच तूं थंय पाव आनी भीष्माचेर बाण सोड. तुका आनी शिखंडीक, भीष्माक एकाच वेळार तोंड दिवपाक जमचें ना आनी ताका आपलो जीव व्हगडावचो पडटलो.’ कृष्णान तशें सांगतकच अर्जुनान म्हणलें, ‘आरे, पूण हें झुजाच्या नेमांत बसचें ना.’ ताचेर कृष्णान ताका म्हणलें, ‘हें पळय, भीष्म जिवो आसासर आमकां जैत कशेंच मेळचें ना. तेन्ना बरो विचार कर आनी हांव सांगता तें करपाक तयार जा.’ थंय जमिल्ल्या राजांनीय अर्जुनाक कृष्ण कितें सांगता तें केल्या बगर आनीक उपाय ना, अशें सांगलें. शेवटाक अर्जुनान कृष्णाचे येवजणेक मान्यताय दिली आनी ती बसका सोंपली.

धावो दीस उजवाडलो. भीष्मान सुरवातीपासुनूच नेट धरिल्लो. पांडवांचे सैनीक ताच्या बाणांनी मरून पडूंक लागले. त्या बोवाळांत विराटाचो भाव भीष्माच्या चपक्यांत मेळ्ळो आनी आपलो जीव व्हगडावन बसलो. ते पळोवन कृष्णान सांगिल्ले प्रमाण शिखंडी आपलो रथ घेवन भीष्माच्या रथा मुखार येवन ताचेर बाण सोडूंक लागलो. तसो भीष्म आपलो रथ दुसरे कडेन व्हरपाक घुंवडावक लागलो. त्याच वेळार कृष्णान अर्जुनाचो रथ भीष्माच्या रथा मुखार हाडलो आनी अर्जुनाक भीष्माचेर बाण सोडपाक सांगलें. शिखंडी आनी अर्जुन ह्या दोगांकूय एकाच वेळार तोंड दिवप भीष्माक शक्य जालें ना. ताच्या आंगाक इतले बाण लागले की तो बेसुद्ध जावन रथांतल्यान सकयल पडलो. तसो अर्जुन आपल्या रथांतल्यान देंवलो आनी धांवत वचून ताणें भीष्माक उखल्लो. भीष्म पडलो हें कळटकच दोनूय सैन्यांनी झूज थांबयलें. भीष्माक मागीर उखलून ताच्या शिबिरांत व्हेलो. वैज येवन ताचेर उपचार करूंक लागले. कांय वेळान भीष्म साबुदीर आयलो. पूण तो आतां इतलो घायाळ जाल्लो की ताका हातांत शस्त्र घेवपाक जमचें नाशिल्लें. हाचोच अर्थ भीष्म आतां झुजाच्या मळार पावल दवरुंक शकचो नाशिल्लो. पांडवांच्या जैता मुखार आशिल्लो व्हडलो अडसर झुजाच्या धाव्या दिसा कृष्णान केल्ले येवजणेक लागून ना जाल्लो.

मुखार चलता

अनिल नायक

9049079789