भांगरभूंय | प्रतिनिधी
रेव पार्टी…. फकत पार्टीच पार्टी. जीण म्हळ्यार मजा म्हणपी… कोणाकच दोशी थारावंक शकना. “जिणेचे भांगर” करचे काय तो कोळसो… काय गोबोर खासा आपणेच थारावचें.
वळेरस
लक्ष्मी बंगल्यार मोटारीची रांक लागिल्ली. भितर येता वता तो पळोवंक मातूय कोणाक उसरबत नाशिल्ली. कोणा कोणाक आडावंक शकनासलो. येतल्या वतल्याची मान सकयल दिसताली. अशें कितें घडलां? हांच्यो तकल्यो सकयलशो कित्याक? दारा कडेन उबो रावन बारीकसाणेन पळोवपी प्रवीणाच्या मनांत जायते प्रस्न उप्रासले. काल पयरच कुण्डयकारबाबाक पळयला. ताच्या आठ दीस आदीं प्रथमेशाकूय पळयिल्लो. मागीर हो असो वेळ कोणाचेर आयला आसत? धाकटो चलो प्रदीप! शें! नाका तेंच तकलें येता पळय. प्रदीप त्या वर्सा धावेक पाविल्लो. “मन येवजिता तें खंय दुस्मान पासून येवजीना”. म्हजें तशेंच जालां. प्रवीण त्या सुवातेवेलो पयस वचून उबो रावलो. खूब भावूक जालो तो. तोच कित्याक दर एकटो अशेच अवतीकायेंत दिसलो.
इतल्यांत कोणाक तरी उबारून चवगजाण खांदो दिवन हाडटा तें ताणें पळयलें. सगळें वातावरण खिन्न. उलोवपच बंद… कित्याक! अश्यो घडणुको जायत्यो घडटात देशांत आनी विदेशांत. पूण एकाचें नशिबां कितें वांटून दवरिल्लें आसता विधात्याक खबर.
मोन्यानी फुडें फाटीं मोटारी स्टाट मारून एक एकटो वचूंक लागलो. गाडयाची रांक येदी व्हडली जणू कोणूय कोणय हॉलिवूडाचो सिनेस्टारच निखळ्ळा. “नरेद्र काका सांबाळात आ” ल्हवू एक तरणाटो फुतफुतलो. “बरें! बरें तूं भियेव नाका.”
स्मशानांतूय तशीच घोर शांतता. कोणाच्या तोंडांतल्यान उतर फुटना. क्रिया कर्म करूंन घरांत पावल दवरता मात, नरेंद्र खाटीर शेवटून पडलो.
“दोतोराक आफयात…बेगीन”. सगळेच आड्डले. आई म्हऱ्यांत धांवन आयलो. आवयचे खांद्यार तकली दवरून रड रडलो. आवयन दोळ्यांतली दुकां पुसलीं ना. “व्हांवन वचूनी. मनांतले त्रास अशेच मेकळे जावचे”. तितलीं आनीकूय दुकां व्हांवली. ही न्हय तशी आडावंक शक्य जायना. ती समुद्राक मेळची आसता.
“तिका आळाबंद घालप कठीण. न्हंयेक पूर आयला आज. कितलीं जाणां व्हांवन वचत सांगप कठीण.”
इतल्यान फाटल्याच्यान ‘बाबा’ ‘बाबा’ म्हणत तरणाटो धांवत आयलो. ताचो चलपाचो नेट आनी “बॉडी लेंग्वेज” खूब कितें ओंकताली.
“तुमी इतले हार खावंक नाकात”
“तुमकां लागून घडूंक ना हें” आमचेंच चुकलें. आमी आमची जापसालकी सारकी पेलली ना. सगलीं ताच्या तोंडाक पळयतच रावली.
इतल्यान कुण्डयकार शिटकावलो. खंय तरी कितें करपता. हाजी ताका सटकन सुलूस लागली. सगल्या मुखार आपले बारा बिरेस्तार तेरा शुक्रार जावपाचे आदींच तो ताका घेवन. दुसरे कुडींत गेलो.
“यो म्हजे बरोबर दोगूय उलोवया.” दुसरे कुडीत दोगय बसले. तरणाटो प्रदीपाचो इश्ट. पूण सादो गरीब कुटुबांतलो. आनी ताणें प्रदीपाचे जिवीतांतली जीणेची खरी पानां उक्ती केलीं.
“बाबा हांवे तांकां खूब समजायिल्लो पूण तो आयकनाशिल्लो.” तुका कांयच सांगनाका असो म्हाका सोपूत घाल्लो.
‘आठवेक आसतना गुटखा खावंक लागिल्लो. उपरांत वयान व्हडल्या इश्टा बरोबर भोंवक लागलो. तांणी ताका वर्गात दांडी मारपाक शिकयली.
“तरेतरेच्या ड्रग्साच्या जाळ्यांत प्रदीप अडकलो. ताणें तुमकांच न्हय आमकांय फटयलें” धावे मेरेन तो ताज्या बुद्धीमत्तेन पावला. बाबा… टिचरांक बरो मानय दितालो. पूण हें व्यसन कशेंच सोडूंक तयार जालो ना.
“पिकनीक नांवाची, थंय फकत असलोच धुडघूस चलतालो”
खंय कसो आनी कित्याक म्हूण तो असो फसलो. हांव सांगूक शकना. पूण म्हजो एक बरो इश्ट गेलो.
अर्दवर तो प्रदिपाच्या बापायच्या म्हऱ्यांतच बसलो. चाळीस वर्साच्या इश्टाची इश्टागत दिसाचीच घुंवळे वखदां खंयच्या खंयच्या गाड्यानी, इश्टा कडेन पाकिटांनी. खप कसो चलिल्लो तोय ताणें सांगलो. “गरिबीक लागून हांव फाटी उरलो आनी हें सगळें अवचिन्नपणांतल्यान वाटांवलो.”
“पयसो! आतां पयश्याचो कसो वेपार आनी दुरूपेग करून जीण सोंपोवपी प्रदीपा खातीर तो काळजांतल्यान रडलो. बापायच्या तोंडार थापट पडलें. आपल्याच पुताची जीण ताचो इश्ट चिंतारता तें पळोवन ताचें तोंड काळें निळें जालें.
“आतां बायेक सांबाळचे पडटलें” सहज कुण्डेकाराच्या मनात येवन गेले. दर्या देगेर सकाळ सांजे वचपी चलो आनी चली ताच्या दोळ्यां मुखार उबीं रावली. कसलो बापूय हांव. पयसो कुसला पूण आवयची माया आनी ती राखण म्हाका जमना.
प्रदिपाचो इश्ट घरा गेलो. आनी कुण्डेकाराच्या दोळ्यां मुखार एक व्हड “घर” खाल्लो बापूय उबो जालो. समाजात मान, भोवमान, राजकारण,समाजकारण, करतां करतां तो खंयचे धडेर उबो आसा ताजी ताका जाणीव जाली.
“हो एदो मोटो बांद जर फुटलो तर… हेर गांवांतलीं घरां व्हांवत वतलीं. म्हजे मित्र वतलेंच.” त्या दिसाच्यान आपल्या मतदार संघाची बारीकसाणेन चवकशीय सुरू केली. तातूंत व्हडलो चलो प्रथमेशय अडकला हाची सखोल म्हायती मेळ्ळी. दुसऱ्याक दोशी थारावचे आदि आपूण चुकला खंय तें पळोवचें आसता. पयशेकार बापायचो पूत म्हूण कोणेच ताका हटकिलो ना. बापायकय केन्नाच कागाळ केली ना.
परिणाम भयंकर वायट जालो. व्हडलो पूत प्रथमेशाक हॉस्पिटलांत दवरला. दोतोराची टीम यत्न करतात. पूण वाचपाची गॅरेन्टी ना. वर्सांची वर्सा घुवळे वखदां खावन. क्लब, पार्ट्यो आनी व्हडल्या म्हारग गाड्यानी भोंवप.
रेव पार्टी…. फकत पार्टीच पार्टी. जीण म्हळ्यार मजा म्हणपी… कोणाकच दोशी थारावंक शकना. “जिणेचे भांगर” करचे काय तो कोळसो… काय गोबोर खासा आपणेच थारावचें. कुण्डेकारान जाता ते परीन ड्रग्सा आड झुडपाचें थारायलां….पिळगेक वाटावपाचो संकल्प केला… पळोवया.
विजया नवीन शेल्डेकार
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
