भांगरभूंय | प्रतिनिधी
खूब उदक जाय आशिल्लें. बांयों, न्हंयो, व्हाळ, दर्या, घसघशे कशे भरतले? हें सादें काम न्हय. अकस्मात अशें इतलें उदक येतलें कशें? इतल्यांत…
बावलेची नदर वेगळी आशिल्ली. ती सैमांतले सगळें दिसता तें दोळ्यांत भरुन घेताली. त्या दिसांनी पावसाचो शिंवर जालो.
“भुरग्यांनो हांव मात्शी पासय मारुन येतां. तुमी पावसाचें चित्र काडात. तुमकां आवडटा तें काडात”. बावली भुर्रर्र करुन उडली. ती पावसांत बरीच भिजली. नाच नाचली. कांय पावसाचे थेंबे आपल्या पोशांत भरले. ते शिंवरायले. उदक पळयत रावली. उदक पळयतां- पळयतां तिका दिसलें. एक काणी भुरग्यांक सांगपाक जाय ती परत सुकण्यां भशेन उडत आयली.
“टप टप टप…..कसलो आवाज हो?”. रेवान विचारलें.
“उदकशें दिसता!” म्हणलें रायनान.
“हय, पावसाचे थेंब तें… पावळी गळटा ताचोच आवाज.
आयकात हां काणी. एक फावट धर्तरेक खूब तान लागली. तानेन तानेली. सुर्याचें वोत सोसुंक जायना जालें. पूण करतली कितें? वताक आडावपाची कोणाकडेन इतली तांक नाशिल्ली. सुर्य तो.
“मागीर कितें केलें?”.
तिणें मोट्यान उलो मारलो. शेजारी आमच्या उल्याक धांवन येतात. तशें तिका दिसलें. कोणय पूण धांवत येतलो. तिच्या उल्यान कांय झाडांच्यो फांदयो बागवल्यो. आपल्या पानांतलो रोस तांणी तिका पिवयलो. पूण चड दिस न्हय.
“सुकण्यांनी कितें केलें तर?”.
“तीं खूब बेजारली. तांचे कडेन उदक खंयचें?
“सैमांतल्या सगळ्यांक काकळुट आयली”.
“झाडां पेडां, वारो, मळब”.
“दर्या तर स्वता कडेन उदक आसुनय, धर्तरे खातीर तळमळटालो.”
“करया कितें?” सगळ्याकच प्रस्न पडलो. सोडोवप शक्य नाशिल्लें. खूब उदक जाय आशिल्लें. बांयों, न्हंयो, व्हाळ, दर्या, घसघशे कशे भरतले? हें सादें काम न्हय. अकस्मात अशें इतलें उदक येतलें कशें? इतल्यांत तांची नदर वयर आशिल्ल्या कुपांचेर गेली. काळीं काळीं कुपां. तोंड लिपोवन फाट करुन बशिल्लीं. काळ्या रंगात तीं कोणाक दिसनाशिल्लीं. रंगान काळी म्हूण तांकां कोण म्हत्व दिनाशिल्लो. दिसता पळय मांकडां कशीं?”.
रेवा, रायन, प्रणव, श्वेता, रमाक हें आयकुन राग आयलो.
“काळीं जाली म्हूण कितें वायट?
“तांकां कुपांचें म्हत्व खबर नाशिल्लें. देखून तीं तशीं म्हणटालीं “.
“रंग व्यंग केन्ना कोणाचें वयर काडचें न्हय ” म्हणलें बावलेन.
“कोण कुड्डो, मोटवो, तिरसो हाका व्यंग म्हणटात”.
“तरी आसतना कुपांचो रंग आकार विचित्र म्हूण कांय जाणाक ताचेर उलोवंक आवडटालें “
” सभाव बदलुक येना न्हय? करतां करतां सगळ्याचो जीव सामको कासावीस जावंक लागलो. चलात सगळीं आमी कुपांक उलो मारुंन पळोवया. मातशी दया आयल्यार बरी जाली, अशें म्हूण मोट्यान उलो मारलो . तरी मळबाक तो आयकुंक आयलो ना.”
“कित्याक” रायनान विचारलें.
“पयस म्हणून?”.
“हय तर”.
“मागीर कितें केलें?”. थंयच वारो म्हऱ्यांतच आशिल्लो तो सामकोच मुखार आयलो.
“हांव आसा न्हय तुमचो रखाद हांव पावयतां. जमता तशें तांकां समजायतां आनी उदकय घेवन येतां. तुमी मातय भियेवं नाकात “.
सगळे वाऱ्याच्या उतरांनी खोशी जाले.
” कितलीय गर्मी जाल्यार तूंच आमकां थाकाय दिता. कितलो बरो रे तूं?! सगळ्याचें बरें येवजीता. देव तुजें बरें करुं “. अशें म्हणटांच वारो हांस हांसलो.
” काम करुंन येतां, मागीर पळोवया”. वाऱ्याचें इतलें बरें उलोवप आयकुन तर सगळीं अजाप जालीं.
“हो कितलो बरे मनांचो. पळयलें एकामेकां विशीं अशें दिसप “.
“चल हांव रोखडोच येतलो. ताका समजावंक कांय दीस लागले. कसली अडचण आयली, मातसो कळाव जालो तरी निर्शेव नाकात “
“ना, ना मातुय ना “.
“आमी कुपांक देव बरी बुद्द दिवं म्हूण मागतलीं “.
” बरे मनांन मागता तें सगळे मनशाक मेळटा “.
” वारो फुरफुरलो ” येतां, तुमी बरीं करुन, सांबाळुन एकामेकांक.”
वारो हांस हांस हांसलो. इतल्यांत कुपांत गडगड सो जालो.
” आवयस “!!? हें कितें !!
माया म्हयनो सोंपलो आनी गडगड सुरु जातलो” अशें दिसलें.
“बेठोच हो वारो आनीक कित्याक वता? पावस येवचो जालो”. झाडां म्हणूक लागलीं. पूण पावस आयलो ना.
“पळयलें बरें जालें वारो कुपांक समजावंक गेलो “. तितले म्हणटासर वारो कुपांगेर पावलो.
“कितें कित्याक आयला? यो बस”.
“हांव बसपाक येवंक ना. म्हजें मागणें घेवन आयलां”
“कसलें मागणें?”.
” तुमची गिरेस्तकाय, धर्तरेवेल्या लोकांचो प्राण. “दान” मागपाक आयलां .”
“चल, दिलें दान उदक.. पावसाच्या रुपांत . मातय हुस्को करुं नाका.” वारो कुपांक पायां पडलो. मोटो गडगड मारलो . सुर्यान आपलें तोंण मातशें धांपलें.
“हो पळय आयलो पावस!!!”
“पळयलो! पावस, गडगड, वीज सगळे एकाच बरोबर. म्हणल्यार वाऱ्यान कुपांच्या कानांत मंत्र मारलो. सेगीत गडगड पावस आनी पावसाच्यो पावळ्यो घोग्यांनी पावस सुरु जालो. धर्तरी माय शांत जाली. सगळ्यांक खोस जाली.
सगळी वाऱ्या नेटार धोलली …. गायत रावलीं….
पावस वारो, येतलो खरो
घेवन पांवळ्यो, उदकाच्यो कोवळ्यो
भरुंन दवरच्यो न्हयो बांयो
तांबये बालद्यो बुडोवंक आशेच्यो
देखून सांबांळच्यो जादुच्यो पांवळ्यो
सगळीं भुरगीं हांसलीं “हो पळय, आयलो पावस ” म्हणत धांवली.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
