अबला न्हय, सबला

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

एका तेंपार बायल मनीस म्हणलें काय रांदात, वाडात, उश्टीं काडात, चुल आनी मुल, भुरगीं सांबाळात… हाचे पुरतीच मर्यादीत आशिल्ली. तिका घराच्या हुंबऱ्या भायर वचपाक मेळनाशिल्लें. ल्हवूल्हवू विसाव्या शेंकड्याचे अखेरेक खूबच बदल जालो. आमचे पयले मुख्यमंत्री भाऊसाहेब बांदोडकार हांणी तळागाळांत सरकारी शाळा उक्त्यो केल्यो. जो तो शाळेंत वचपाक लागलो. शिक्षणाचें वारें सगले कडेन पातळ्ळें. 

आतां आमची बायलां उच्च शिक्षण घेवपाक लागलीं. सगल्या मळांचेर काम करपाक लागलीं. अशें एकूय मळ ना, जंय बायल पावूंक ना. समाजांत ती दादल्यांच्या खांदाक खांद लावन वावुरता. कसलेंय काम रोखडेंच करता. हसतमुखान सगल्यांचीं मनां जिखता. आयचे अस्तुरेक यशोदामिनी, महिषासुरमर्दिनी अशा नांवांनीय वळखतात. ती दादल्याची अर्धांगिनी, भुरग्याची मोगाळ आवय, कोणाची नणंद, भयण, सून… हीं सगलीं नातीं जगतना तिका त्रास, अपमान जातात. पूण ते मनांत दवरिनासतना ती आपलो संवसार सुखी जावचो हे खातीर राबता. परिस्थितीक तोंड दिता. आपल्या कुटुंबाक वारस दिता. वंश वाडयता. 

महिला दिना निमतान आपली शाळेंतली शिक्षिका, घरांतली आई, भयण हांचो हळदकुकूम, गुलाबाचें फूल दिवन भोवमान करप, हाकाय महिला दिन समजूंक जाय. तशें केल्यार तांकां मोग, माया दिल्ल्याचें समाधान आमकां मेळटलें. महिला दिन खऱ्या अर्थान मनयलो अशें दिसतलें. 

8 मार्च हो महिला दिन म्हूण संवसारभर मनयतात. त्या दिसा साबार जाग्यांचेर बायलां जमतात. विवीध कार्यावळी, हळदीकुकूम जातात, गुलाबाचें फूल दितात. मिठाय वाट्टात. कर्तृत्ववान बायलांचे सत्कार जातात. कश्ट करपी बायलांक मान दिवप हो ताचे फाटलो हेतू जावन आसा. गोंयचीं बायलां हुशार. तीं घरांतलीं कामां करून आॅफिसाक वतात. घरकाम आनी नोकरी ही तारे वयली कसरत. कांय बायलो भाजी, फळां विक्रीचो वेवसाय करतात. आपणाचेर अन्याय जाता तेन्ना बायलो मोर्चा काडटात. उपास करतात. भियेवन रावपाचे दीस आतां गेले. लोकां कडेन समजुतदारपणान वागप, अडिअडचणींक धांवून वचप. सगल्यांचीं मनां जिखप, हें ती सहज करता.  अशे बायलेचो मान राखप म्हणजेच महिला दिन साजरो करप. आयची अस्तुरी ही अबला न्हय, तर सबला. खोट मारीन थंय उदक काडीन ही तिची वृत्ती. हे रणरागिणीक कोटी कोटी प्रमाण. नारीशक्त जिंदाबाद.

– सिद्धी तिळवे