काणी काणी कोतवा – 16

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

गिरेस्त वेवसायीक आनी तीग पूत

एक गिरेस्त वेवसायीक आशिल्लो. ताका तीग पूत. तिगायनी पिरायेचीं १८ वर्सां हुपिल्लीं. ताका लागून वेवसायीक मात्सो चिंतेस्त आशिल्लो. ताका आपल्या सगळ्यांत बुदवंत पुता कडेन वेवसाय सोपोवपाचो आशिल्लो. पूण सगळ्यांत बुदवंत कोण हो विचार ताका रात आनी दीस सतायतालो. एक दीस रातचो न्हिदिल्ले कडेन त्या वेवसायीकाक एक युक्ती सुचली. ते रातची ताका सुस्त न्हीद पडली. तो फांतोडेर उठलो आनी आपल्या तिगांय पुतां वांगडा सकाळची च्या घेवपाचें थारायलें.
ते चोवगूय जाण सकाळीं च्या घेवपाक बसले. च्या पिवन जाले उपरांत भाटकारान तिगांय पुतांक म्हणलें, ‘‘तुमकां हांवें आयज सामक्या म्हत्वाच्या मुद्याचेर उलोवपा खातीर आपयला. हांव आतां जाण्टो जालां. म्हज्यान आतां हो वेवसाय फुडें चलोवपाक जावचो ना. ताका लागून हांवें तुमचे मदलो जो कोण सगळ्यांत हुशार आसतलो ताचेर ह्या वेवसायाचो भार दिवपाचें येवजीलां. हे खातीर तुमकां एक परिक्षा पास करची पडटली. जो पास जातलो ताचे सुवादीन हांव पुराय वेवसाय करतलों. आसात तुमी ही परिक्षा दिवपाक तयार?’’

त्या वेवसायिकाचे तिगूय पूत खूब शिकिल्ले. त्या तिगायनी ‘हय’ म्हणलें.

‘‘तर आयकात. घरा भायर आशिल्ल्यो तीन कुडी हांवें तुमचे खातीर खाली करून घेतल्यात. त्यो तिनूय कुडी तुमकां भरच्यो पडटल्यो. आनी हे खातीर तुमकां हांव दोन वरां दितां. सध्या १० वरां जाल्यांत. हांव तुमकां १२ वरांचेर मेळटां.’’
ते तिगूय पूत आपापल्याक दिल्ल्या कुडींनी वता. कुडींक जनेलां नाशिल्ल्यान थंय काळोख आसता. ते तिगूय कामाक लागता. म्हणटा म्हणसर २ वरां अशींच पासार जातात. १२ वरांचेर वेवसायीक आपल्या तिगूय पुतांक आपयता. ते येतात. तातूंतले दोग भाव बरेच थकिल्ले आसता. तो त्या तिगांकूय म्हणटा, ‘‘चलात तुमकां भरपा खातीर दिल्ल्यो कुडी म्हाका दाखयात.’’ तो सगळ्यांत पयलीं आपल्या धाकट्या पुताचे कुडी कडेन वता. धाकट्यान आपली कूड भाताच्या कुण्यान गच्च भरिल्ली आसता. उपरांत तो व्हडल्या पुताचे कुडी मुखार वचून उबो रावता. ताणें आपली कूड मातयेन गच्च भरिल्ली आसता. तो हांसता आनी मदल्या पुताक भरूंक दिल्ले कुडी मुखार येवन उबो रावता. मात मदलो पूत ताका कुडी भितर आपयता. ताचे कुडीक पळोवन तो खूब सुखावता आनी खोशी जाता. कारण ताका आपलो वेवसाय सांबाळपा खातीर बुदवंत पूत सांपडटा. तो आपलो वेवसाय आपल्या मदल्या पुताचे सुवादीन करता.

वेवसायिकाचो मदलो पूत बापायन दिल्ले कुडींत वता. ताका ते कुडींत काळोख दिसता. तेन्नाच तो आपले बुद्धीचो वापर करता. तो आपल्याक दिल्ले कुडींत एक पणटी पेटयता आनी दोन उजवाती लायता. तो आपली पुराय कूड उजवाडान आनी परमळान भरता. ताचो बापूय जेन्ना ताचे कुडी कडेन येता तेन्ना तो बापायक कुडी भितर आपयता. आपल्या पुताची हुशारकाय पळोवन वेवसायीक खूब खोशी जाता आनी आपलो पुराय वेवसाय त्याच खिणाक मदल्या पुताचे सुवादीन करता.

देख: आपले शक्तीचो न्हय तर बुद्धीचो वापर केल्यार सगळीं कामां सहज जावन पडटलीं.