नाट्य, समाजसेवा मळाक योगदान दिवपी रामकृष्ण नायक अंतरले

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

पणजी, बातमीदारः पिराय जाली तरी नाटक, संगीत मळाचेर कायम कार्यरत आशिल्ले नामनेचें व्यक्तीमत्व रामकृष्ण नायक (96) आयतारा संवसाराक अंतरले. मडगांवच्या मठग्रामस्थ हिंदू सभा मसंडभूंयेंत तांच्या पार्थिवाचेर आयज आयतारा पांच वरांचेर निमणे संस्कार जातात. तांच्या मरणान गोंय आनी महाराष्ट्राच्या कला मळाक धपको बसला. फाटले कांय दीस ते बांदोडेंच्या स्नेहमंदिरांत रावताले. भलायकी इबाडिल्ल्यान तांकां फोंडेंच्या खाजगी हाॅस्पिटलांत दाखल केल्ले. थंय उपचार चलतना तांकां दनपरां मरण आयलें.
30- 35 वर्सां पयलीं मराठी संगीत आनी नाटक मळाचेर गोंयकारांचीं नांवां खूब गाजतालीं. तातूंतले भोवतेक गोवा हिंदू असोसिएशन आनी ताच्या कला विभागा कडेन संबंदीत आसात. रामकृष्ण नायक हे संस्थे कडेन संबंदीत आशिल्ले. ही संस्था वयर काडपाक तांणी मोलादीक योगदान दिलां. ते गोवा मराठी विज्ञान परिशद, गोमंत विद्या निकेतना कडेनूय संबंदीत आशिल्ले.
रामकृष्ण हांचो जल्म 3 नोव्हेंबर 1928 दिसा जालो. समाजसेवक बाबा केशव हांचे कडल्यान तांकां समाजसेवेचें दायज मेळ्ळें. ‘गोवा हिंदू असोसिएशना’चें काम तांणी सुरवेक ते निमणे मेरेन केलें. तेंय एक पयसो मानधन घेनासतना. ही संस्था म्हणल्यार तांचो स्वास आशिल्ली. संस्थेच्या कला विभागान खडाष्टक (१९५५), संशयकल्लोळ (१९५६), करीन ती पूर्व (१९५७), शारदा (१९५९), युद्धस्य कथा रम्या (१९६०), मरणात खरोखर जग जगते (१९६०), मृच्छकटीक (१९६१), होनाजी बाळा (१९६१), रायगडाला जेव्हा जाग येते (१९६२), मत्स्यगंधा (१९६४), लेकुरे उदंड जाहली (१९६६), आर्य चाणक्य (१९६६), धन्य ते गायनी कळा (१९६८), तुझा तू वाडवी राजा (१९६९), सं. एकच प्याला (१९७०), आटपाटची राजकन्या (१९७०), नटसम्राट (१९७०), पद्मश्री धुंडीराज (१९७०), मिरा मधुरा (१९७१), बिराड वाजलं (१९७२), सभ्य गृहस्थ हो (१९७३), संध्या छाया (१९७३), अखेरचा सवाल (१९७४), दिसतं तसं नसतं (१९७५), बॅरिस्टर (१९७७), सुर्याची पिल्ले (१९७८), अभिज्ञानशांकुंतल (१९७९), मंतरलेली चैत्रवेल (१९७९), दुर्गी (१९८०), जिथे चंद्र उगवत नाही (१९८१), हयवदन (१९८३), स्पर्श, नागमंडल, तू तर चाफेकळी, आनी वसंतात अर्ध्या रात्री अशीं जायतीं नाटकां दी गोवा हिंदू असोशिएशनाच्या कला विभागान केलीं. कुसुमाग्रज, वसंत कानेटकर, जयवंत दळवी, रत्नाकर मतकरी अशा जायत्या साहित्यिकांनी खास ह्या विभागा खातीर नाटकां बरयल्यांत. ह्या नाटकां वरवीं बरेच नट, गायक, गायिका मुखार आयल्यो.
निराधार, विकलांग ज्येश्ठ नागरिकां खातीर रामकृष्ण नायक हांणी बांदोड्यां स्नेहमंदीर हो वृद्धाश्रम उबारलो. ताच्या वावरांतूय ते सक्रीय आशिल्ले. तांच्या मरणा विशीं साबार जाणांनी दुख्ख उक्तायलां.