हें अशेंच चलपाचें?

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

तेल वाडलें, गॅस वाडलो, बटाट वाडलें, कांदे वाडलें हें निमित्त घेवन हाॅटेलवाल्यांनी बटाटवड्याचो आकार ल्हान केलो. आतां तेल देंवलां तरी तांचो आकार तसोच आसा. वयल्यान बटाटवड्याचे दर मात वाडयल्यात.

आगे, आयकलां, येता ते दिवाळेक खंय आमकां भेसळमुक्त मिठाय मेळटली. 

”अशें कोण सांगता?” 

”केंद्र सरकारान सांगलां. पयर पेपरार आयिल्लें. भारतीय अन्न आनी मानक प्राधिकरणान खंय तांच्या अधिकाऱ्यांक मिठाय करप्यांचेर खर नदर दवरपाक सांगलां. आतां दिवाळेक आमकां भेसळमुक्त मिठाय मेळटली. हांव हे दिवाळेक म्हाका आवडटा ती मिठाय खातलों. भरपूर खातलों. दर वर्सा तूं म्हाका मिठायेंत वापरतात त्या दुदांत भेसळ आसता, ती मिठाय तुमकां माल पडटली अशें सांगून भेश्टायता आनी कोणेय मिठायेची कास दिल्यार तश्शातश्शी वावराडेक दिता. अंदूं मात हांव बिनधास्त म्हाका जाय ती मिठाय खातलों. मिठायेच्यो काशी वावराडेक दिवंकूच दिवचों ना.”  

”आनी मागीर तुमकां गोडेमुताचें जालें जाल्यार?”

”तें म्हाका जावचेंच ना. कारण गोडेमुताचें दुयेंस खंय आनुवंशीक. वंश परंपरेन तें जाता आनी आमच्या घराण्यांत कोणाकूच गोडेमुताचें ना.” 

”बरें, म्हाका एक सांगात, तुमचे ते एफएसएसआय काय कोण म्हणटात ते किते मिठायेचो दरेक जिनस चाखून पळयतले?” 

”तें म्हाका खबर ना.” 

”म्हणून म्हणटां अशें कोणूय कितेंय सांगता तें हें कानांत आयकुपाचें त्या कानांत सोडून दिवपाचें. पूण तुमी कानपोकळे. कोणें कितेंय सांगलें जाल्यार तुमकां खरेंच दिसता. फाटीं हवामान खात्यान सेगीत तीन दीस पावस पडटलो म्हणून सांगलें, तुमी तीन दीस रजा घेवन घरांतूच रावले. पावस पडलोच ना. तुमची रजा मात फुकट गेली. फाटीं सरकारान सगल्यांक वर्साक तीन सिलिंडर दितले म्हणून जाहीर केलें, तुमी बेगिबेगीन आमचे कडेन आशिल्ले दोन सिलिंडर भावाक दिवन मेकळे. म्हणटकच सरकाराचें सगलेंच कानामनार घेवचेलें नासता.” 

”तें सगलें सोड गे. पूण आतां आमकां भेसळमुक्त मिठाय मेळटली हें मात सेर्त.” 

”कित्याक म्हणटात तुमी?”

”सरकारान हें भेसळीचें बरेंच मनार घेतलां.” 

”हय? तशें जाल्यार सरकाराक सांगात, सोसायटींनी मेळटात त्या तांदळांनी कणयो आनी फातरच चड आसतात म्हणून. थंयूय लक्ष घाल म्हणून सांगात सरकाराक.” 

”हय. सांगतलोंच.” 

”तुमकां याद आसा जाल्यार पळयात. 23 मेक तुमचो वाडदीस म्हणून तुमकां हांवें अर्द कील भक्कम पेडे हाडिल्ले. सगले भातल्ले म्हणून सरळ एफडीआय कडेन त्या स्वीट मार्टा आड कागाळ केल्ली. 

”हय. याद आसा म्हाका. एफडीआयन सोमती अॅक्शन घेवन त्या स्वीट मार्टाक 20,000 रुपयांचो दंडूय फर्मायलो. वालोर तुका.”  

”कर्माचो वालोर. त्या स्वीट मार्टाच्या धनयान 20,000 रुपयांचो दंड फारीक केलो आनी दुसऱ्या दिसाच्यान 300 रुपयांचे पेडे 500 रुपया केले आनी दंडाक दिल्ले पयशे भरून काडले.”  

”आरे बाबा! हें म्हाका खबर ना मुगे.” 

”खरें म्हणल्यार लोकांच्या जिवा कडेन खेळपी अश्या दुकानांचे परवानेच रद्द करूंक जाय. पूण कोणाक पडलां?” 

”आगे, पूण कितेंय जावं, ताका दंड फारीक करचो पडलो मुगे?”

”तें फकत लोकांच्या दोळ्यांक उदक लावपाक. हांव मारिल्ले भशेन करतां तूं रडिल्ले भशेन कर. आतांचो तेंप असोच. तुमी आतां एक काम करात, दिवाळे दिसा खंयच्याय स्वीट मार्टांत वचात. सगले पेडे 500 रुपया कील आसतले. आदल्या दिसा 320 रुपया कील आशिल्ले पेडे दिवाळे दिसा अचकीत 500 रुपया कील कशे जातात हाचें कुवाडें म्हाका अजून सुटूंक ना. आनी जाणांत तुमी, पेडे कितलेय म्हारग आसूं, लोक घेतात. म्हणून ह्या लोकांचें फावता. काल 320 रुपया आशिल्ले मरे, आयज 500 कशे? अशें तांकां एकलोय सभागो विचारिना.”

”आगे, तेल, तूप, दूद वाडलां. तांकां मिठायेचे दर वाडोवचे पडले नात.” 

”तेल, तूप सवाय जातकच ते दर देंवयतले?”  

”हें आनी तुजें नाका आशिल्लेंच मुगे. तेल वाडलें, गॅस वाडलो, बटाट वाडलें, कांदे वाडलें हें निमित्त घेवन हाॅटेलवाल्यांनी बटाटवड्याचो आकार ल्हान केलो. आतां तेल देंवलां तरी तांचो आकार तसोच आसा. वयल्यान बटाटवड्याचे दर मात वाडयल्यात. आनी तूं जाणां मुगे, उड्डाची दाळ वाडली म्हणून हाॅटेलांतल्या जेवणांतल्या ताटांतलो पापडूच गायब जाला. उड्डाची दाळ देंवतकच ते किेतें ताटांत पापड दिवपाचें परत सुरू करतले अशें दिसता तुका?”

”हें पळयात. आतां हीं चकाटां पुरो. आमी उलयलीं म्हणून कांयच फरक पडचो ना. कसलोच बदल जावचो ना. ताचे परस तुमी आतां भायर सरात. तांबडे आनी धवे फोव, गाॅड, आंबाडे आनी काट्टां घेवन येयात. रेडिमेड आकाशदिवोय मेळटा जाल्यार पळयात. वेळार मागीर कांयच मेळचें ना.” 

”हय. आतांच भायर सरतां. आमी कितलींय उलयलीं म्हणून कांयच जावचें ना. हें अशें चलत रावपाचें.” 

अशें म्हणून हांव दिवाळे खातीर लागपी सामान तशेंच आकाशदिवो हाडूंक भायर सरलों आनी अंदूं कसलें कसलें फोव करपाचे हाची वळेरी अर्धांगिनी घेवन बसली. 

– अतुल र. पंडित 

9623269013