भांगरभूंय | प्रतिनिधी
5. दासवाळाचे शाम्पू – ओहो ! ओहो ! ओहो !
किव्! किव्! किव्! किव्! कोलबेल्ल मणकेचि ध्वनि । भ्रंगान दिघीण राब्बइले । कानु चुरकु केल्ले ।
बाहिरी आइलीयारि सानी चान्नाणी, तोण्डांतु पेर दोवोरुनु पुटपुटीची उड़तची अश्शीली ।
हा! हो! यो, यो, किशोरा मोणु भ्रंगान सांगले । आइलो आइलो आइलो मोणु उड्डूनु येत्तना तोण्डांतु आश्शीले पेर पळ्ळे । पाप छे ! “पळ्ळेले काणुका” । “विन्घड दित्तां” मोणु भ्रंगान भित्तरी वोच्चुनु विन्घड फलवस्तु दिल्ले । भ्रंगान कोकिलाक भाइरिआप्पयिले । केळे पान्नांतु फलवस्तु चे वोट्टु खरजूरु, द्राक्षी, काज्जुबी, दोवरूनु आश्शिले । “चान्नणी, घे घे फलाहारू तीन पटी शीत खाउनुका एक पटी फलाहारु चान्गु ।”
चान्नणी वोपास पेर खात्तची अश्शिली । सांग किशोरा, भ्रंगान निम्गिले । तेचि तेदीसु तोटाचे विषयु सांगचाक आश्शिले नवे ? वयी आनीकई विषयु अस्स उद्धाकना चन्नाणी रायना सांघलावे ?
“चान्नाणी रायनायी सांघला। जाल्यारि वरुणान आयकुकानवे ? हे पटी पावसु ऊणे अश्शी तश्शी । मणतची अस्स वरुणु ।” चान्नाणी राणी कश्शी अस्स ?
चान्नाणी राणीक कुरटा दूकी तश्शी जाउनु चन्नाणीचे रायु बिजी अस्स । कुरटा दूकी वे ?
नावचाक तळेलाग्गी वत्तना पायु निसरलोकई । कुरुटु धरला कई अय्यो पाप… कोकिला चान्नणी भ्रंगान वोट्टुचि उद्गुरु केल्लें । तेद्दन पुवक्का आयली । चान्नणी पारकुट माणाय घालनु बय्सून अश्शीली । भ्रंगु बेन्चेरी आडपोणु आश्शीलो । पुवक्कान येत्तना दोगजणान उट्टोनु राबुनु नमस्कारु केल्ले । पुवक्का बेत्ताचे कुरचेरी बसूली ।
“माथ्थे समची सुक्कयी नानात्लेरी, शींखी खांखीं जात्ता ।” फुल्लाआज्जेन बिथ्तरीतुलेन सांगले । माक्का तेवयी मथ्ते सुरब्यीनात्लेरी मात्थे दूकी येत्ता ।
पुवक्का तुग्गेले केसु कितले दीगु चंदू ? कोकिला केसाचे वयरि तोग्गु पळयितशी आश्शीली ।
“ती दासवाळाचे उपयोगु करता नवे ? दासवाळाचे फूल पान जेज्जूनु येवचे जेल्ली, शेम्पू । फूल पान मत्येचे खरवड निवारण करता।” पूवम्मा कुटिरांचे बाघला बित्तरीची बैसूनु मणाली । पुवाक्काले मात्थे तुल्यान दासवाळ्याचे पोरमबोळु पुवाक्काले मात्यातुलन फूल्ला पोरमबोळु येत्ताची अस्स आह ! आह ! “नंतर रासनादि चूर्ण मात्थाक लायल्यारि सैत्य जायना” पुवक्कान कोकिलाक सांगले । आक्का आक्का चान्नणीन सांगले, तुम्मी दिसानदीसु नात्ताची । आमका नावचाक उद्धाक ना। फलवस्तु समची उत्पत्ति जात्तची ना । हे विषयु वरुणालाग्गी उल्लायतावे ? “खंडित वत्तां । आजी वत्ता।” “दिसानदीसु नावचे आरोग्याक चांग । जीर्णाचे शक्ति चढ़ता। रक्त परिसंचरण संमंची जात्ता । श्रम निवारण जत्ता ।” भ्रंगान मळ्ळे । “चान्नणी तुवं वस। निश्चिंत जाउनु वस । तुंवे पावुचे भित्तरी आयली । सान विमान दोनी घंट्टेक अस्स ।” पूवक्कान मळ्ळे हे चेल्ये नन्नारेचे शरबत् हाडि । कोकोलाक चान्नणीक, भ्रंगाक दी,
सुर्यु पूर्णरूपारि चड्तचि आस्स् पुरायिजन शरबत पिल्लांचि तानि शमन जाल्लि ।
(लेख दक्षीण कॅनरा कोंकणी शैलींत आसा.)
लेखनीक : आकांक्षा यादव, छत्तीसगढ
डॉ. पूर्णिमा भट्. के.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
