वेळ शेणलो वो मनीस ?

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

वेळ आसतना आमी ताचो उपेग करून घेवचे बदलेक सुस्त रावतात. वेळ जावन गेल्या उपरांत आमी वेळाक दोश दितात. पुरो करात असले तरेचीं निमतां सांगपाची रीत. स्वताचो गुन्यांव वळखूंक शिकात.

वेळ सगळ्यांक खूब गरजेचो. वेळाची गरज कोणाक ना असो म्हूण कोण आसचो ना. कोंकणींत वेळ उतराचे दोन अर्थ आसात. दर्यावेळ ह्या अर्थान वेळ शब्द वापरतात. गोंयकारांचे जिणेंत दर्यावेळ खूब म्हत्वाची. पूण मनशाचे जिणेंत वेळ सगळ्यांत चड म्हत्वाचो. आतां वेळ ह्या उतराच्या जाग्यार इंग्लीशींतलें ‘टायम’ हें उतर वापरतात. मागीर आमी कोणाकूय विचारतात टायम कितलो जाला?
वेळ पळोवंक आमकां घरांत वणटी घडयाळीचेर चोवपाक मेळटा. हाताक घातिल्ल्या वॉचीक वा घडयाळीक पळोवन आमी वेळ कितलो जाला तें सांगूंक शकतात. इतल्यान काबार जावूंक ना. टायम नवे पिळगेच्या बोल्सांतूय पावलो. म्हणल्यार मोबायल. जाय तेन्ना जुप्प करून बोल्सांतलो मोबायल काडलो, टायम चोयलो, परत बोल्सांत दवरलो. कामांत व्यस्त आसतना वा न्हिदिल्ल्या मनशाक उठोवपा खातीर आलाम क्लॉक लेगीत आयलें. जो मेरेन ताका बंद करिनात तो मेरेन आलाम एक सारको वाजत रावता. मनीस ज्या वाठारांत रावता त्या वाठारा प्रमाण वेळ थारिल्लो आसा. क्षेत्रां प्रमाण खंयचो वेळ मानप हें थारिल्लें आसा. भारतांत इंडियन स्टॅण्डर्ड टायम आपणायला.
आदीं लोक कोंब्या सादार उठ्ठाले आनी आपल्या वावराक वताले. पूण आतां कोंबे गांवांतल्यान नाच्च जाल्यात. कितलेशेच कोंबे तर आपणाक जाय त्या वेळार साद दिवपाक लागल्यात. देखून आतां दर एकल्याच्या मोबायलान कोंब्याचो जागो घेवन साद घालपाक सुरवात केल्ल्याचें दिसता. घडयाळीवेलो वेळ आतां स्मार्टूय जाला. स्मार्ट वॉर्च घालून तो मोबायलाक जोडपाक मेळटा. निमणे घडयाळ आमकां वेळ पळोवपाक जाय आसता. पूण ह्या स्मार्ट वॉचाचेर व्यायाम आनी भलायकी संबंदीत कितल्योश्योच गजाली मेळटात.
पूण वेळ आतां नाच्च जायत वता, अशें लोक म्हणपाक लागल्यात. दर एक फावट ताच्या तोंडांतल्यान आयकतां टायमूच पावलो ना. कारण कितें आसूंक शकता? घडयाळीचो कांटो फास्ट घुंवता म्हूण काय वेळ बरो बेगीन धांवता म्हूण? ना, मनीस धांवपाक लागला. मनीस सकाळीं कामाक वतना आनी मागीर सांजेचो घरा परततना गाडयेंत वतना धांवता. तशेंच भुरगीं शाळेंत वतना आनी शाळा सुटले उपरांत एक मिनीट पासून वगडायनासतना धांवतात. पूण वेळ आसतना आमी तशें चलनात. वेळ गेल्या उपरांत मनीस धांवपाक लागता. वेळ आसतना ताचो उपेग करपाक मनीस जड जाता. वेळाचेर नदर मारून आपलें मन बदलता. पावल फुडें मारचे सुवातेर फाटीं सरता. मागीर धांवपळ करता. मागीर त्या वेळार सगळें काम ताचे कडेन उरफाटें घडटा. तेन्ना कपलार हात मारून उदास जावन मनीस वोग्गी बसता. प्रत्येक गजालीक थोडे मनीस अशें म्हणटात सामको बिजी आसा. मातसो वेळ राव. पूण आमी वेळाक अशें म्हणूंक शकतले?
आतां कांय कडेन उरफाटें घडिल्लें पळोवंक मेळटा. म्हणटात न्ही वेळ कोणा खातीर रावना. एकदां गेल्लो, गेलो वेळ, कितें आसा तें आतांच. पूण वेळाचो फायदो हांव कसो काडटालों हें स्वताचेर थारलां. देखून वेळ आसतना आमी ताचो उपेग करून घेवचे बदलेक सुस्त रावतात. वेळ जावन गेल्या उपरांत आमी वेळाक दोश दितात. पुरो करात असले तरेचीं निमतां सांगपाची रीत. स्वताचो गुन्यांव वळखूंक शिकात. मनशान वेळ वगडायनासतना, वेळाचो वालोर समजून घेवन आपलीं कामां वेळार करपाची गरज आसा. थोडो वेळ घरच्यां खातीर दिवचो. वेळाचो बरे तरेन फायदो घेवंक आतांच आमी जागृत जावया.

डॉरीस फारिया
8208579552