नाटकाचो होम धगधगत रावूं

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

हें आव्हान तांणी येसस्वी करून दाखयलें. आयज लेगीत हो होम अखंड धगधगत आसा.

कणीचे वाटेक कांटेच कांटे आशिल्ले. कांय पडिल्ले कांय पेरिल्ले. पूण ह्या सगल्या दिव्यांतल्यान ती मुखार पावलां मारीत रावली. तेंमकां चडत रावली. अजून तिचो संघर्श सोंपूंक ना. हिब्रु सारकी कोंकणी शुन्यांतल्यान वयर सरली म्हणल्यार अतिताय जावची ना. कोंकणी पर्वाचो एक भांगरा खीण आयज समेस्त कोंकणीभाशक मनयतात. तो म्हणल्यार कला अकादमीच्या नाट्य सर्तीचीं 50 वर्सां. भांगरा महोत्सव. ह्या निमतान हे सर्तींतले एक परमळीत फूल पुंडलीक नारायण नायक हांचो भोवमान जाता. साबार नाटककारांनी हे सर्तीक योगदान दिलां. तातूंतले पुंडलीकबाब एक. सॅटेलायट टिव्ही चॅनलांची खातड जावचे पयलीं गांवांगांवांनी चडशी मराठीच नाटकां जातालीं. कोंकणी नाटक म्हणलें काय थोडे नाक वांकडे करताले. मात आतां उरफाटें जालां. फक्त उत्सवी रंगमाचीच न्हय, तर सगलेच कडेन कोंकणी एकांकी, नाटकां जावपाक लागल्यांत. एखादो आडवाद सोडल्यार आयज नाट्य संस्था फक्त सर्तीं आनी उत्सवा पुरत्योच उरल्यात. वळवयचे कलाचेतना सारक्यो थोड्योच वेवसायीक मळाचेर वावुरतात. तांचो आंकडो वाडपाक जाय. गांवांनी जात्रा, शिगम्याक कोंकणी नाटकां जातात. मात, हेर कडेन एकांकिका वा दोन अंकी नाटकांच चड जातात. देवळांच्या वर्धापन दिसाक तर कोंकणी एकांकी, नाटक (चडशें विनोदी) आसताच आसता. पयलीं गांवचे कलाकार करताले, फाटल्या कांय वर्सां सावन भायल्या नाट्यसंस्थांक ओब्र दितात.
शणै गोंयबाब नांवाचो एक म्हापुरुस जावन गेलो. वड, पिपळूच तो. ताच्या स्वासांत कोंकणी घोळटाली. ताणें साहित्याच्या दरेका मळाचेर कोंकणीचें खणखणीत नाणें वाजचें म्हूण नाटकांची बुन्याद घाली. विलियम शेक्सपियराचीं नाटकां कोंकणींत रुपांतरींत केलीं. आनिकूय नाटकां कोंकणींत हाडलीं, स्वता बरयलीं. तांणी सांगूंक नाशिल्लें जाल्यार तीं भायलीं नाटकां हाचेर कोणाचो विस्वासूय बसचो नाशिल्लो, इतलीं तीं थळावीं जाल्यांत. उपरांतच्या काळांत जात्रांक, काल्यांक, शिगम्याक कोंकणी नाटकांचें रुजवण पडलें. आकाशवाणीनूय व्हडलें योगदान दिलें. कला अकादमीची कोंकणी नाट्य सर्त उबी केली ती पुंडलीक नायक, दत्ताराम बांबोळकार, उदय भेंब्रे, प्रकाश थळी, प्रकाश वजरीकार, मुकेश थळी, दामोदर मावजो, एन शिवदास अशा कितल्याशाच नाटककारांनी. 1970 त कला अकादमीन नाट्यसर्तीचीं घोशणा केली. चड प्रवेशिका येवंक नाशिल्ल्यान कोंकणी सर्त रद्द करची पडली. लेखक चळवळींतूय घुस्पल्ले. उपरांत 1976 वर्सा कोंकणी नाटकांचे सर्तीक सुरवात जाली. नाटकां उणीं जाल्यार सर्त बंद पडटली म्हूण त्या काळार साहित्यकारांनी नाटकां बरयलीं, रुपांतरींत केलीं. नवे नट, दिग्दर्शक, लेखक, तंत्रज्ञ तयार जाले. हें आव्हान तांणी येसस्वी करून दाखयलें. आयज लेगीत हो होम अखंड धगधगत आसा.
सर्तींतलीं चडशीं नाटकां अनुवादीत आसतात, असो थोमणो बरेच जाण मारतात. तातूंत थोडें तथ्य आसा. रुपांतरीत नाटकांक सर्तींत इनामांय मेळपाचे प्रकार घडल्यात. हें उक्तडार येवन संबंदीत संस्थेचें सामकें दर्जेदार जाल्लें नाटक पसून भायर पडलां. रुपांतरीत नाटक आसल्यार लेखकान पयलीं सांगपाक जाय. पूण ताचे परस स्वतंत्र कोंकणी नाटकां बरोवपाची चड गरज आसा. नवे लेखक घडचे म्हूण कोंकणी साहित्य, नाट्यसंस्थांनी फुडाकार घेवचो. लेखन सर्तीय घेवं येतात. कथासंग्रह, निबंध, कवितेचे तुळेन नाटकांचीं पुस्तकां उणीं येतात, तीं वाडपाक जाय. गोंयान वेवसायीक मराठी रंगमाचयेक एका परस एक व्हडले दिग्दर्शक, संगीतकार, अभिनेते, अभिनेत्री. महाराष्ट्रांतली रंगमाची गोंयकारांनी जिवी दवरली, अशें म्हणूं येता. आतांय आमी फाटीं नात. जाय ती फक्त जिद्द, मेहनत, उर्बा आनी नाट्यमळा वयल्या म्हालगड्यांचें मार्गदर्शन.
पन्नास वर्सांचो हो भांगराळो प्रवास तसो ल्हान न्हय. ह्या मार्गाचेर कितलेशेच वाटचिरे गोंयकारांनी रोंयल्यात. मुखारूय रोंयतले. कोंकणी नाटक अज्रंवर जावं.