भांगरभूंय | प्रतिनिधी
अंदू 2026 वर्सां पावस जरी उसरां आयलो तरी चैत्र- वैशाखांत साहित्य मळार मात आकांताचो पावस पडलो! हातलेंच एक पुस्तक म्हणल्यार रवींद्र फोगेरी हांचें ‘म्हज्यो दिवचलच्यो यादी’ हो ललीत निबंद झेलो. हांव गोंया भायर भोंवडेक गेल्ल्यान पुस्तक प्रकाशनाचें आमंत्रण आसुनूय पावलें ना, हाची म्हाका खंत आसली. ती लेखका कडेन उलोवन दाखोवन शीण पयस केल्लो, पूण उपरांत फोगेरीबाबान हें पुस्तक ‘मोगाळ भेट’ हीं उत्तरां बरोवन म्हाका मुजरत धाडून दिल्लें. तशेंच हांव दिवचलकान्न आशिल्ल्यान पुस्तकाचेर मनांतलें बरोवन शीण मेकळो करचोशें म्हाका दिसलें. देखून हो प्रपंच !
पुस्तकाचे अर्पण पत्रिकेन लेखक आपल्या जल्मदात्याच्या नात्याक जागला. तांचे यादीक तांणी हें पुस्तक ओंपला. एकूण तांच्या ह्या संग्रहांत दिवचलचे सण आनी परबो, उद्देगधंदे, वेवसायीक, कलाकार, गायक, संशोधक, राजकारणी, विनोदी व्यक्तिमत्वां, रंगकर्मी, समाजसेवक धरून खेळगडे आनी कलाकार ह्या सगळ्यांचो आसपाव आसा. अशे तरेन दिवचलच्या यादींची नोंद घेतां- घेतां ते तातूंत सामकें समरस जातात. आपल्या भतग्राम (दिवचल) गांवचो लेखकाक व्हड अभिमान देखून थंयच्या सैम सोबीतकाये विशीं बरयतना तांकां खोस भोगल्या. थंयचे दोंगर, झाडां- पेडां, न्हंय, मयेचें तळें, तांबडी शाळा, शाळेंतले गुरु ह्यो गजाली तांणी आपल्या काळजा कुर्कुटांत सांबाळून दवरल्यात.
मुखार वचून 1955 वर्सां सुरु जाल्लें गांवचें फामाद अवर लेडी ऑफ ग्रेस हायस्कूल. थंयचे मोगाळ पाद्री अॅन्थनी परेरा, तशेंच शाळेंतले केळकार गुरुजी आनी नवाथे गुरुजी हांचे विशीं आशिल्लो आदर लेखक व्यक्त करतना दिश्टी पडटात. गांवचे भुरगे हुशार, कश्टी, महत्वाकांक्षी. कठीण परिस्थिती आड झुजून नांव मेळोवपी दिवचलकारां विशीं तांका तितलोच आदर! हांगाचे भावार्थी लोक बाराय म्हयने सण आनी परबांनी गुल्ल आसतात. देखून एकादस धरून, नागपंचम, चवथ, दसरो, गुरुदुवाद, दिवाळी, लक्ष्मी पुजन, नवो सोमार, नातलां, अल्लावो, आनी शिगमो, वीरभद्र सगळ्या परबांचें नकसूद उतरांनी वर्णन करता.
आपल्या कुटुंबीक, समाजीक, शिक्षणीक जिवितांतली कितलींशींच पात्रां ह्या पुस्तकांत चित्रीत केल्यात. शब्दांच्या आनी अणभवांच्या माध्यमांतल्यान तांणी ह्या मनशांक जिवी तटतट्टीत केल्यांत, लेखक संयुक्त कुटुंबांत वाडला. त्या मनशांचो मोग आनी जीण आपल्या ह्या पुस्तकांत बरे तरेन मांडल्या.
झांट्ये, नेवगी, सावयकार, शेट्येच्या रूपान तेन्नाचे फामाद उद्देजक आनी तांचें समाजा पासतचें योगदान, तशेंच धेंप्याची मायनींग आनी ताचेर आदारून आशिल्ली लोकजीण आमकां वाचूंक मेळटा. हातूंत म्हजो बापोलयो, विनायक नाटेकार (आबा) आनी म्हजो बापूय नारायण (पांडू) नाटेकार हांचो आसपाव केल्लो वाचून खोस भोगली.
गांवचे दोतोर, आदवोगाद, राजकारणी, गांवचे पुरयत, खेळगडे, समाजसेवक हांचे विशीं म्हायती दितना जात, धर्म कडेक दवरून सगळ्यांक न्याय दिला.
सांगपाचे म्हणल्यार लेखकान बरोवंक जाय म्हूण बरोवंक ना, तर आपल्या मनांत उफाळून आयिल्ल्या गांवच्या पुराय यादींचें गांठवल पुस्तक रूपांत सोडयलां. ह्या पुस्तकांत तेदे वेळा वयली तरेकवार व्यक्तिमत्वां रंगयतना तीं अभ्यासपूर्ण रंगयल्यात. देखून खंयच काल्पनीक गजालींचो आव हाडिल्लो पळोवंक मेळना. एकुणूच लेखकाच्या सभावांतली नमळाय, सगळ्या जाती- धर्मां विशीं आशिल्लो मोग, आदर दिश्टी पडटा. लेखकाचो कोणाच कडेन कसलो शीण ना, खंत ना, पिरंगणी ना आनी म्हत्वाचें म्हणल्यार दुस्वास ना. देखून आपले कडल्यार कांय व्यक्तिमत्वां उरल्यांत ही खंत ते मुजरत व्यक्त करतात.
199 रु. मोल आशिल्लें हें पुस्तक गोंयकार आनी विशेश करून समेस्त दिवचलकारांनी मुजरत वाच्चें. कारण मुखा वयले पिळगेक ह्या सगल्यांची वळख जावंक पावतली. निमाणे कडेन लेखकाक फुडले वाटचालींत यश आंवडेंतां आनी फुडल्या साहित्य कृतीची उमळशिकेन वाट पळयतां.
काश्मीरी पावसकार
9421192858
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
