आयचे तरणाटे: निरशेवणेच्या सावटा खाला !

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

दुख्ख, अपमान वा अन्याय ह्या गजालींनी मनशाक राग येता, पूण त्या रागाचेर नियंत्रण दवरूंक सोंशिकताय आसप हें म्हत्वाचें.

आयच्या तरणाट्यांक देशाचो सगल्यात व्हडलो खांब मानतात. पूण बेकारी, सर्त आनी अनिश्चीत फुडाराक लागून त्याच तरणाट्यांच्या जिवितांत निरशेवणेची सावळी आयल्या. जायते तरणाटे आपलें शिक्षण पुराय करून लेगीत नोकरेची सुरक्षीतताय नाशिल्ल्यान मानसीक ताणांत पडटात. सपनां व्हड आसतात, पूण वास्तवांत तीं साकार करपाचीं दारां बंद जाल्ली दिसतात, ताका लागून उदासीनताय वाडल्या आनी तांतूंल्यान कांय जाणांनी चुकीचो मार्ग आपणायला, जाल्यार कांय जाण भितरल्यान कोसळ्ळ्यात.आयच्या सर्तीच्या काळांत कुशळटाये परस प्रमाणपत्रांक चड म्हत्व दितात. हाका लागून गांवगिऱ्या वाठारांतले तरणाटे आनी सादारण कुटुंबांतले तरणाटे फाटीं पडटात अशें दिसता. रोजगाराची संद उणी आशिल्ल्यान आनी सर्त व्हड आशिल्ल्यान अपेस पचप कठीण. सतत ना म्हणल्यार आत्मविस्वास दुबळो जाता आनी निरशेणी वाडटा.
हे अवस्थेंत कांय तरणाटे वेसनांत, गुन्यांवकारी कर्तुबांनी जाल्यार कांय जाण आत्मविस्वास वगडावन बसतात. तरी लेगीत हे परिस्थितींतल्यान भायर सरपाचो मार्ग आसा हाचें मार्गदर्शन करपाक जाय. तरणाट्यांक कुशळटायेचेर आदारिल्लें शिक्षण, उद्देजकते खातीर प्रोत्साहन आनी योग्य मार्गदर्शन मेळ्ळें जाल्यार तरणाट्यांक आपलो फुडार स्वता तयार करूं येता. समाज, कुटुंब आनी सरकार एकठांय येवन तरणाट्यांक संद दिवपाची गरज आसा. कारण निरशेल्लो तरणाटो हो फक्त एकाच व्यक्तीचो प्रस्न न्हय, पूण तो पुराय समाजाचे प्रगती खातीर आडखळ. योग्य दिका दिल्यार हेच तरणाटे देशाक उजवाडाचो फुडार निर्माण करूंक शकतात. हाचो खोलायेन विचार करपाची गरज आसा अशें म्हाका दिसता.
आयज गोंयांत खूब उच्च शिक्षीत तरणाटे बेकार आसात. कांय जाण बेकार उदानसीन जावन घुंवळे वखदाचें भकीत पडून तांचेर इतको दुश्पपरिणाम जाला की ते एका खिणाक वेसनाक लागून हिंसक जावन पयशे मेळवपा हेतान दुसऱ्याचो जीव घेवपाक फाटीं फुडें सरनात. ही वृती समाजा खातीर जितली घातक तितलीच दर एका घरचे -पालक, शिक्षक आनी सगल्यांत म्हत्वाचें म्हणल्यार आमचे मूळ वेवस्थेचे नदरेंतल्यान हुस्क्याची गजाल.
खंयचेंय भुरगें गुन्यावकारी वृत्तीचें आसना. दरेक भुरगो मोगान, सुरक्षेंत आनी विस्वासांत वाडटा. तर व्हड जातकच ताच्या मनांत राग, असहिष्णुताय आनी क्रूरपण नेमको खंयच्यान येता? ह्या प्रस्नाक एकूय जाप ना. घरांत, शाळेंत, इश्टां मदीं आनी समाजांत ल्हवू ल्हवू ताची निर्मणी जाता. आयज आमी भुरग्यांक सर्तींनी जिखपाक शिकयतात, पूण हार मान्य करपाक शिकयनात. आमी तांकां व्हड यश मेळोवपाक शिकयतात, पूण अपेस पचाेवपाक शिकयनात. आमी तांकां “टॉप” जावपाक सांगतात, पूण “पडटना उठपाक” शिकयनात. देखून मनांत निर्माण जावपी निरशेवणी, अपमान आनी असुरक्षीतताय सारकी हाताळना ते ताण घेतात आनी अचळय सोऱ्याचे भकीक पडटात. ताचें फुडें वचून घुंवळै वखदांचो आदार घेतात मागीर वेसनाचे सुवादीन जावन फुडारांत घर, समाज, देशाची जबाबदारी आपल्या भुजार घेवपाक तयार जावपी आयचे तरणाटे पिळगेक वेसनांचे किडेन कोसमुयलां.
समाजात शांत नमळायेन वागपी तरणाट्याचें रागाच्या स्फोटांत रुपांतर जाता. राग ही चुकीची भावना न्हय. दुख्ख, अपमान वा अन्याय ह्या गजालींनी मनशाक राग येता, पूण त्या रागाचेर नियंत्रण दवरूंक सोंशिकताय आसप हें म्हत्वाचें. जायत्या तरणाट्यांक स्वताच्यो भावना समजनात. संवसार आपले आड आसा अशें तांकां दिसता, पूण प्रत्यक्षांत ते स्वताच्या भावनां कडेन झगडटा.
आयज शिक्षण वेवस्थेंत बुध्दीक अफाट म्हत्व दिल्लें आसा. गूण, परिक्षा, करियर, पगार-जीण ह्या सगल्यां भोंवतणी घुंवता. पूण समाज फक्त बुध्दीचेर चलना. भावनीक बुध्दी म्हळ्यार स्वताची आनी दुसऱ्याची भावना समजून घेवपाची तांक-आयज ही सगल्यांत व्हडली गरज. कारण बुदवंत मनीस येसस्वी जावंक शकता, पूण भावनीक नदरेन थीर मनीस समाजाक सुरक्षीत दवरता.
आयज आनीकय गंभीर समस्या म्हळ्यार “हांव”, “म्हजो”, “म्हजे खातीर” अशी वृत्ती वाडप. ल्हवू ल्हवू “आमी” अशी भावना उणी जायत वतली . दुसऱ्याची वेदना समजून घेवपाची तांक उणी जायत वता. जंय सहानुभूती सोंपता थंय हिंसाचाराक सुवात मेळटा. आनी हिंसाचार वाडटा. डिजिटल युगान संवसारांक गती मेळ्ळ्या. सगलें एका क्लिकाचेर मेळटा-जेवण, म्हायती, मनरिजवण, खरेदी. हाका लागून तरणाट्यां मदीं तात्काळ तृप्तीची संवय वाडल्या . पूण जिवीत म्हणल्यार “एक क्लीक” न्हय. जिणेंत कळ सोंसप, वाट पळोवप न्हयकार, संघर्श, अपेस ह्यो गजाली आसता. तरणाट्याक हें मान्य करपाक शिकोवप हें आयच्या काळांत खूब गरजेचें आसा.
आयज जायते जाण “अनुकुलताय” हें एक दुबळेपण मानतात. पूण प्रत्यक्षांत अनुकुलताय हें सगल्यांत व्हडलें बळगें. आमचे इत्से प्रमाण सगलें घडचें ना हें मान्य करप म्हणल्यार परिपक्वता. दरेक नातें सदांच परिपूर्ण आसचें ना, पूण तें सांबाळपाची समजूत आसप म्हत्वाचें. संघर्श म्हणल्यार नात्याचो शेवट न्हय; नातें तयार करपाची संद.
समाज माध्यमान डिजिटल संवाद वाडयला, पूण त्याच वेळार ताका लागून तुळा, असुरक्षीतताय, राग वाडला. लायक्स, कमेंट आनी नामनेचो सोद घेवन चलपी संवसारांत खऱ्या संवादाची सुवात उणी जायत आसा. हजारांनी “फॉलोअर्स” आसून लेगीत जायते तरणाटे एकलेच ​​आसात-ही आयची व्हडली शोकांतिका.
हांगा पालकांची भुमिका खूब म्हत्वाची. जायते फावटीं “लोक कितें म्हणटले?” तांचें आयकून घेवचे बदला समाजाचें आयकतात. पूण समाज तुमच्या भुरग्याक वाडयना. भुरग्याक वाडोवपाची जापसालदारकी घराचेर आसता. भुरग्यांचें आयकप, तांकां समजून घेवप आनी तांकां सुरक्षीत भावनीक आदार दिवप ही पालकांची खरी जापसालदारकी. भुरग्यांक येसस्वी करपाक पुरो जायना. तांकां संवेदनशील करप चड गरजेचें. कारण चड पगाराक लागून समाज सुरक्षीत जायना, पूण बरे लोक समाजाक सुरक्षीत करतात. सहानुभुती, धीर आनी मनीसपण हीं खरी संपत्ती.
आर्विले पिळगेक कोणेय बरो उपदेश दिल्यार खिणांत राग येता. कांय कडेन तरणाटे घुंवळे वखदांचे इतले भकीक पडल्यात की वेवसनाक लागून समाज विघातक दलाली करपाक लागल्यात हें गंभिरतायेन लक्षांत घेवचें पडटलें. राग, अहंकार, बदलो, असहिष्णुताय आनी सहानुभुतीचो उणाव- हे सगले दुर्गूण एकठांय येतात आनी निमाणें हिंसाचार जल्माक घेता. देखून परिस्थितीनुरुप तरणाट्यांच्या मनाचे अवस्थेचो नियाळ घेवप गरजेचें आसा.
आयज खरी गरज फक्त बऱ्याे शाळा वा बरें करियर न्हय. खरी गरज म्हळ्यार बऱ्या मनशांची. कारण कृत्रीम बुध्दी कितलीय प्रगत जाली तरी मनशाच्या काळजांतल्यो भावना ताका समजूंक शकनात. फक्त मनीसपण समाजाक वाटावंक शकता.
शेवटाक एकूच प्रस्न उरता-आमी आमच्या भुरग्यांक फक्त करियर तयार करपा खातीर शिकयतात काय मनीस म्हणून जगपाक शिकयतात? कारण रागाचो एक खीण कोणाचो जीव घेवंक शकता, पूण एक आयुश्य मनीसपण कोणाक तरी जियेवंक शिकयता.
आयज तरणाट्यांच्या मनांत मनीसपणां रुजोवपाची गरज आसा, रागाच्या उज्यांत वचून गेल्ली शांती सोदप. येसस्वीपणाच्या फाटल्यान धांवतना आमी थांबून पळोवचें, आमच्या वागणुकेंतल्यान मनीसपण सांबाळपाक जाय. आमच्या हातांत शिक्षण आसलें तरी आमचें काळीज रितें जावंक फावना. गिन्यानाच्या उजवाडांत लेगीत आमचो विवेक वचूंक फावना. कारण शेवटाक समाज पयश्यांनी बांदना, पूण खरो उजवाड फक्त संवेदनशील मनांच्या स्पर्शा वरवीं येता.

सुदिन वि. कुर्डीकार
8275425404