सुत्रसंचालन एक कला

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

कसलीच कार्यावळ मांडावळीन जातली आनी सगळ्या प्रेक्षकांक सांगात घेवन फुडें वतली जाल्यार, सुत्रसंचालक म्हत्वाचें आनी सुत्रसंचालन गरजेचें.
दरेका सुत्रसंचालकाक सुत्रसंचालन करूंक कला आसूंक फावो. खंयचेय कार्यावळीक सुत्रसंचालक सुरवात दिता आनी आपली जबाबदारी फुडें व्हरतना, एक जाहीर करपी, निवेदक, प्रेक्षकांचो प्रतिनिधी, म्हायती दिवपी, समिक्षक, मुलाखत घेवपी कार्यावळीची मांडावळ सांबाळपी कसो सुत्रसंचालक आपलें कार्य पाळटा. दर एके कार्यावळीचें रूप पळोवन सुत्रसंचालकाक आपलें काम करचें पडटा. कार्यावळीक हाजीर आशिल्ल्या सगळ्यांक बऱ्या भशेन विश्वासांत घेवप आनी उमेदीर हाडप म्हळ्यार सुत्रसंचालकाचो वावर घडोवन हाडिल्ल्या कार्यावळींत सुत्रसंचालक पयले सुवातेर कार्यावळीची वळख दिता. अख्खे कार्यावळींत वांटेकारांचें मन – काळीज जोडून घेवंक सुत्रसंचालकान आपणें पुरायपणान यत्न करूंक गरज. कार्यावळीचो मध्यस्थी कसो तो वावुरता. एक-एक वेळार निमाणें वेळार ताका जायते बदल करचे पडटात. ही क्षमताय ताच्यांत आसप गरजेची. तेच परीं प्रेक्षकांत कार्यावळींत गूल्ल दवरूंक आनी ताची उमेद वाडूंक ताणें आपले कलेचो भरपूर वापर करूंक जाय.
तयारीचेर लक्ष आसूं दी..
सुत्रसंचालकान खंयच्या घडोवन हाडटल्या कार्यक्रमाचेर तयारीचेर लक्ष दवरूंक फावो. तयारी नासतना फळादीक निकाल मेळना. साहित्यीक मळार सोद वावर गरजेचो तेच परीं कार्यावळीचू तयारी करतना सोद वावर करप आनी संबंदीत गरजेची ती म्हायती पुंजावन आदींच तयारेन रावप शाणेंपणाचें.
सुत्रसंचालकान प्रेशकांक कार्यावळींत मिसळ करूंक जाय. तांकां वांटेकार करता तेन्ना सगळ्यांचें मन सुत्रसंचालकाचेर थिरता. सुत्रसंचालक कार्यशाळा घडोवन हाडटल्या आनी वांटेकार जाल्ल्या मदीं मध्यस्थी जाता.
आत्मविश्वास आसूंक गरज
संद सगळ्या वेळार मेळना. देखून जेन्ना कोणूय सुत्रसंचालक जावंक संद मेळचा. तेन्ना भियेनासतना म्हज्यान जातलें हो आत्मविस्वास घेवन फुडें पावल मारूंक फावो. भुरांत आनी लज मनशाक वयर सरूंक दिना. देखून काळजीदारपणान आपल्या प्रेक्षकांचेर प्रभाव हाडूंक जाता म्हूण जो कोण फुडें सरून आपली कला दाखोवन सुत्रसंचालनाचेर अभ्यास करून, सुत्रसंचालन करता तो एक बरो सुत्रसंचालक जावंक पावता. आत्मविश्वास सुत्रसंचालकाच्या मनांतल्यान, नदरेंतल्यान, वागणुकेंतल्यान, उलोवपांतल्यान दिश्टी पडूंक जाय.
उबो रावपाची पद्दत
एक सुत्रसंचालक एक देखीवंत नमुनो कसो. देखून ताचें उबें रावप बेस बरे तरचें जावंक चड गरज. माचयेर चलपाची पध्दत राखूंक फावो. सुत्रसंचालक उमेदीन आसता तेन्ना वांटेकारांची उमेद वाडटा. उमेदीन उबो रावन सुत्रसंचालकाक नेटान कार्याशाळा फुडें व्हरता, तेन्ना सगळें बरें भशेन जाता.
आदीं फुडेंच बरोवन दवरल्यार चुकी उण्यो जाता. कार्यावळ सुरू जातली, कोणाची वळख करची, कसो येवकार जातलो. कोण उलयतोल. कोण – कोण फुलां आनी भेट भेटयतलो. कोण दिनवास आठयतलो. ही सगळी म्हायती बरोवन सुत्रसंचालकाक कसलींच आडखळ आसचीं ना.
दोळ्याचो संपर्क राख
सुत्रसंचालकान लोकांचेर दोळ्यांची दिश्ट दवरप भोव म्हत्वाचें. दरेका मनशाचे दोळे उलयतात आनी दोळ्यांतल्यान जायतें आठापूंक जाता. सुत्रसंचालक लोकांच्या दोळ्यां मुखार आसता. म्हणटकच ताणें आपले नदरेंतल्यान जायतें कितें सांगूंक जाता. बरो सुत्रसंचालकाक बरोयलां तें पळोवन वाचिना बगर दोळे लोकांचेर भोंवडावन उलयतात. सुत्रसंचालकाक भियेल्लो आसा. जाल्यार ताच्या दोळ्यांतल्यान दिसून येता.
तोंडाचेर हांसो दवर
तोंडाचेर हांसो दवरून उलयता आनी बरी न्हेसता तो सुत्रसंचालक सगळ्यांक आवडटा. रागिश्ट तोंड करून उलोवप सुरू केल्यार सुत्रसंचालकाचेर कोणूच लक्ष दवरीना.
उतरांचो बडबड केलो म्हण जायना पूण जें कितें सुत्रसंचालक उलयता तें कार्यावळींत वांटो घेतिल्ल्यांक समजूक जाय. जो कोण उतरांची बरू मिसळणी करता. आवाज, वयर सकयल काडून उलयता तो सुत्रसंचालक लोकांचे आवडीचो जातलो. व्हडल्यान उलोवप म्हणल्यार बोवाळ मारप न्हय बगर तशें उलोवप.
सोंपयतना
सुत्रसंचालन एक कला, म्हणटकच दरेका सुत्रसंचालकान आपल्यांत आशिल्ली ही कला सोदून सुत्रसंचालकान काडून ती आकारूंक जाय. येसाय मारून सुत्रसंचालक आपलें कार्य बरे तरेन शारती पावयता. जितलें सुत्रसंचालकाचें नांव गाजता तितलो लोक कार्यावळींत वांटेकार जाता. दरेका कार्यावळीची सुरवात आनी शेंवट तशेंच कार्यावळीचो फळ सुत्रसंचालकाचेर धरिल्लें आसता.

फादर मायरॉन जेसन बार्रेटो