भांगरभूंय | प्रतिनिधी
कृष्णायण
(ताणें आनीक वेळ काडलो ना. ताणें दृष्टद्युम्नाची गोमटी आंवळून ताचो जाग्यारूच जीव काडलो. इतले म्हणसर शिखंडी जागो जालो…. आतां मुखार…)
अश्वत्थाम्यान आपले तरसादीन ताचो गळोच कापलो. कुशीक अशिल्ल्या द्रौपदीच्या पांचूय पुतांक ताणें आपल्या तरसादीन मारून उडयलो. इतले म्हणसर कृतवर्मान शिबिराच्या भायर लायिल्ली मशाल घेवन सबंद शिबिराक चंवशी वटेन उजो लायलो. ते सरशीं शिबिरांत न्हिदिल्ले पांडव सैनीक जागे जाले. कितें जाला ते तांकां पयलीं कळ्ळेंच ना! आपलो-जीव वाटोवपाक दरेक जाण शिबिराच्या दारांतल्यान पळपाक लागलो. भायर सरतल्यांक दारार आशिल्लो कृपाचार्य आपले तरसादीन मारीत सुटलो. दारार सगळो गोंदळ जालो. सगलेच वांगडाच भायर वचूंक सोदताले ते गडबडीत धृष्टद्युम्नाचो सारथी कृपाचार्याच्या चपक्यांतल्यान सुटलो. भायर येतकच ताणें धृष्टद्युम्नाचो रथ घेतलो आनी तो उपप्लाव्य नगरा वटेन गेलो.
उपप्लाव्य नगरांत पावतकच त्या सारथ्यान घडिल्ली सगली गजाल पांडवांक सांगली. जालें! रोखडीच राजवाड्यांत बायलांची रडारड सुरू जाली. द्रौपदीन तर व्हडल्या व्हल्यान रडून सगलो राजवाडो माथ्यार घेतलो. अश्वत्थाम्यान केल्लें कर्म आयकून पांडवांक सुन्न जाले. अश्वत्थाम्याक मजत करपाक द्वारकेंतलो कृतवर्मा आशिल्लो हें कळटकच कृष्णाक भयंकर तिडक आयली. कितेंय करून अश्वत्थाम्याक ख्यास्त करपाकूच जाय अशें ताणें थारायलें. ताणें भीम आनी अर्जुनाक घेवन कुरुक्षेत्राक वचपाची तयारी केली. त्या वेळार द्रौपदी थंय आयली आनी तिणें भीमाक म्हणलें, “तुमी त्या अश्वत्थाम्याक ख्यास्त करतले हाची म्हाका खात्री आसा. तें तुमी कराच. पूण म्हजे आनीक एक काम करात, आमच्या पांचाल घराण्याचो अभिमान आशिल्लो मणी जो अश्वत्थामा सदाच आपल्या कपलार बांदून सगल्याक मिरयता तो मात ताचे कडल्यान काडून घेवपाक विसरू नाकात. “कृष्णान मागीर द्रौपदीक म्हणलें, “द्रौपदी तूं कांयच हुस्को करू नाका. तू सांगला ते सगले जातले अशें म्हणून कृष्ण भीम आनी अर्जुना सयत अश्वत्थाम्याक सोदपाक भायर सरलो.
ते वटेन पांडवांचे शिबीर भगाभगा पेटूंक लागतकच आनी भितर आशिल्ले कोण जिवंत उरुंक ना. हाची खात्री जातकच अश्वत्थामा आनीक थंय रावूंक ना. तो कृपाचार्य आनी कृतवर्मा हांकां घेवन बेगिबेगीन दुर्योधन जे सुवातेरर मोडून पडिल्लो थंय आयलो. दुर्योधन तेन्ना निमाण्यो घटका मेजतालो. त्या तिगांची जाग लागतकच ताणें आपले दोळे उगडले आनी तांकां पळयलें. अश्वत्थाम्यान मागीर तांकां आपणे केल्लो पराक्रम मोठ्या अभिमानान सांगलो. दुर्याधनाच्या तोंडार मात्शे हांशे आयले आनी ताणें व्हडल्या कश्टान अश्वत्थाम्याक म्हणलें, “तुवें व्हडलें काम केलें. त्या पांडवांचें नशीब बरें म्हणून ते तुज्या चपक्यांतले सुटले. कांय नजो! त्या द्रौपदीच्या संबंद कुळाचो निर्वश जालो हें सामकें बरें जालें. म्हाका मयसभेंत हांशिल्ली! आतां रड म्हणचें!” इतलें उलयता म्हणसर ताका धांप लागली आनी तेन्नाच ताचो जीव गेलो.
दुर्योधन मरतकच त्या त्रिकुटा मुखार व्हडलो प्रस्न उबो जालो. फुडें कितें? तांणी केला तें कर्म पांडवांक कळटकच ते ओगी रावचो नात. तांकां सोदीत येतलेच. तांच्या हातांत मेळ्ळे जाल्यार पांडव तांकां कशेंच जिते सोडचे नात. हे तांका खबर आशिल्ले. ते भियेले. थंय सावन जाता तितले बेगीन पयस वचपाक जाय अशें तांणी थारायलें. ते प्रमाण कृतवर्मा आपलो रथ घेवन द्वारके वटेन गेलो. कृष्णा कडल्यान आपणांक फकत द्वारकेंतले हेर यादवूच वांटोवंक शकताले असो ताणें विचार केल्लो. कृपाचार्यान हस्तिनापूराची वाट धरली. विदुराक पांडवांक समजावपाक जमतले आनी आपलो जीव वांटावतलो अशें ताका दिसलें. अश्वत्थामा थार्र भियेलो. ताणें व्हड पातक केला हें ताच्या ल्हवू ल्हवू लक्षांत आयलें. ताचें मन सामकें उंचाबळ जालें. खंय तरी पयस तिर्थक्षेत्रार वचून रावपाचें आनी मन शांत करचें अशें ताणें थारायलें आनी तो रथ घेवन उत्तर दिकेन गेलो. अशे तरेन ते तिगजाण तीन दिकांनी गेले.
(मुखार चलता)
अनिल नायक
9049079789
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
