कला अकादमीक गिराण

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

अविद्या कृतं कर्म विनाशाय न संशयः। गिन्यान नासतना केल्लें काम विनाशा कडेनूच व्हरता, हातूंत दुबाव ना, असो ह्या सुभाशिताचो अर्थ. जाचें काम ताणेंच करपाक जाय. तें चुकतकच दोशांचो बुडकुलो दुसऱ्यांच्या वा परिस्थितीच्या माथ्यार फोडपाक जायना. अज्ञान आनी अहंकार एखाद्या प्रकल्पाचें जितलें लुकसाण करपाक शकता, तितलें दुस्मान पसून करपाक शकना, अशें म्हणटात. कला अकादमीचें आयज सावन बांदकाम खातें आनी तज्ञ पळोवणी करतले. करोडांनी रुपया खर्च करून केल्ले दुरुस्ती उपरांत हे वास्तुच्या 18 विभागांनी दोश आशिल्ल्याचो अहवाल तज्ञांनी दिला. आतां परतून दुरुस्ती जातली. आयआयटी मद्रास दुरुस्ती कामाचो (बांदकाम) एस्टिमेट सादर करतली. हेर दुरुस्ती संबंदी जाणकार कितें तें सांगतले. जर अकादमी बंद दवरपाची गरज आसा, अशें सांगलें जाल्यारूच ती बंद दवरतले. मात ती बंद उरली जाल्यार बद्द इफ्फीक चालू जातली, अशें भोवतेक कलाकारांक दिसता. कला मळा खातीर तें लुकसाणाचें. कारण हे इतिहासीक वास्तूंत दरदिसा नाटक, तियात्र, प्रदर्शन असलें कितें ना कितें चालूच आसता. शिकपाकूय भुरगे येतात. पावसाच्या दिसांनी हांगा चड कार्यावळी जातात. देखून बरेच जाण काचाबूल जावप साहजिकूच आसा. कोणाचे तरी चुकीक लागून गोंयकारांचें सांस्कृतीक लुकसाण जाता, हें विसरुंक जायना.
कोट्यांनी रुपया खर्च करून बांदिल्ले इमारतीक जर परतून व्हडले दुरुस्तीची गरज पडटा, जाल्यार दोश फक्त बांदकामांत वा हेर गजालींनी नासून तो नियोजन, देखरेख, निर्णय प्रक्रियेंतूय सोदचो पडटलो. कारण कामाची जाण नाशिल्ले जेन्ना दायज वास्तूक स्पर्श करतात, तेन्ना ती विकसीत जावचे बदला विद्रुपूच चड जाता. आयआयटी मद्रासान स्ट्रक्चरल आनी वाॅटरप्रुफिंगात व्हडलो दोश आशिल्ल्याचें म्हणिल्लें. दुरुस्ती करुनय उदक झिरपप, बांदकामांत वेंरो वचप असले प्रकार घडल्यात. तांणी सविस्तर अहवाल सरकाराक सादर केला. ते प्रमाण, सभाघराच्या पोंदां भरतेचें उदक येता ताचे खातीर टांकी आसा, तें उदक भायर काडपाक पंप बसयला. लायटीचे यंत्रणेक ओलसाण बादता. आतां तर पावसाचे दीस सुरू जाल्यात. उदक सांठून उरलें वा झिरपलें जाल्यार वीज आनी हेर यंत्रणांचें कितेंय जावं येता. ताचेर सगल्यांत पयलीं उपाय जाय. ओलसाण, शेळ्याक लागून सभाघरांतली हवा सारकी आसना. पाख्याचेर पडपी उदक व्हांवून वचना. टायल्सांक, खांब्यांक वेंरो गेल्यात. ओपन अॅर थियेटरांतूय उदक तुंबपाची समस्या आसा. जमीन मुंगरल्या. अकादमींत भितर खंयच ओलसाण येवची ना, हें पयलीं पळोवचें पडटलें. उजवाड, आवाजाचे येवजणे विशींय कागाळी आसात. मागीर इतले पयशे मोडून केलें कितें? कलेचो हो ताजमहाल खंडहर जावचो न्हय, इतलीच कलाकारांची इत्सा आसतली.
कला अकादमी फेब्रुवारी 1970 त बांदिल्ली. तेन्ना सावन हांगा हजारांनी कलाकार कला सादर करून गेल्यात. हांगा शिकून शेंकड्यांनी नवोदीत नांवा रुपाक आयल्यात. बऱ्याच जाणांनी कला अकादमीच्या आदारान पोटूय भरलां. निदान कलाकार तरी हें न्हयकारुंक शकचो ना. वास्तुशिल्पकार चार्ल्स कुरैय्या हांणी इमारतीची रचणूक केल्ली. अकादमी कडेन संबंदीत थोडे तांकां वळखनात, म्हूण तांचें कर्तृत्व उणें जायना. 2021 सावन अकादमीची दुरुस्ती जाता. ती बंद दवरल्यार कलाकारांचें लुकसाण जातलें, विद्यार्थ्यांच्या शिक्षणाचेरूय परिणाम जातलो. तशी सुरक्षेचे नदरेन ती उक्ती दवरपूय धोक्याचें. दुर्घटना जावं येता. फाटीं आख्खें पाखेंच पडिल्लें.
कांय जाणांच्या मतान, पणजे व्हडलें कला संकूल उबारूंक जाय. रवींद्र भवनां आसात तसलें. अर्थांत ते खातीर खूब दुडू जाय. आतां मेरेन कला अकादमीची तपासणी, दुरुस्तीचेर जितलो खर्च जाला, तितल्या खर्चान नवी कला अकादमी बांदून जावपाची.