ही दिका बदलूंक जाय

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

शिक्षणाच्या बाबतींत आयज गोंय राज्य लोकशायेंतल्यान उदरगतीच्या मार्गाचेर मुखार सरता. हें पळोवन दरेक गोंयकार मनीस खोशी जातलो. व्यक्ती आसूं, समाज आसूं वा राश्ट्र आसूं, ताची उदरगत, सूख आनी आशेची परंपरा शिक्षणाक जोडिल्ली आसता. राश्ट्राचें कल्याण हें ताच्या शिकिल्ल्या लोकांच्या कामगिरीचेर आदारून आसता. तेच प्रमाण राश्ट्राक सुखी वा दळदिरें राश्ट्र करप काय ना, हें ताच्या स्वताच्या वावराचेर आसता. नातर गरीबीक लागून तें खोल अथांगांत कोसळटा. हेंय मुखेल कारण आसा. ते पासत देशांतल्या देशांत, गांवांतल्या गांवांत आनी घरांतल्यान घरांत शिक्षणाचो नेटान प्रसार करचो. जशे परीं दोन पारांचे गरीब घराब्याक अन्न उणावाक लागून त्रास सोंसचे पडटात. तशेंच घराब्यांत अनपड मनीस आसल्यार घर धनयाक खुबूच वेदना भोगतात. जशें एका बेबद्याक नेमान सोरो ना पिवपाक, ना मेळयिल्ल्यान तो विचित्र तळमळटा. तशेंच दरेका मनशाक विद्या अमृताच्या पेल्याचो उणाव भासता. तशेंच एकाद्रो तरणाटो वेश्या अस्तुरेक आपल्या मोगाचें मोल म्हूण आपल्याच घरलक्ष्मीचो अपमान करता. इतलेंच न्हय तर, घराक नागयता, फटी उलयता आनीक आपल्या प्रतिश्ठेची होळी करता. तेच प्रमाण भुरग्यांक शिक्षणा पासत सांठयिल्ले दुडूंवांची नाशाडी करता. हीं मुखेल व्यसनां ह्या कामांनी गुंथयली जाल्यार आयज लेगीत बळिश्ट आशिल्ल्या पंच महाभूता प्रमाण तांकां हें व्यसन सोडल्यार कांयच करपाक मेळचें ना. आयज मेरेन ह्या वेंसनां पसून कसलोच फायदो जाल्लो दिसूंक ना. आयज जें गोंयांत दळदीरे देवतेचें अविचल साम्राज चलता. तें सवका – सवका वितळून , बरोच तेंप परकी जाल्ल्या लक्ष्मी देवीच्या भाग्यशाली राज्यांत सासणाचो आनंद मेळटलो हातूंत दुबाव ना.
पूण आयज जी शिक्षण परंपरा गोंयांत पातळिल्ली आसा, ते शिक्षण वेवस्थेन आमची आस्त पुराय जातली काय ना हाचेर खर दुबाव आसा. आयची शिक्षण वेवस्था खरेंच भयानक आसा काय? तिचे पसून आमची खऱ्यानीच उदरगत जातली काय..हे विशीं मात खऱ्यानीच विचार जावंक फावो. नाजाल्यार निदान एक आनी वखद – विसर्द दुसरेंच, अश्यांतलो आत्मघातकी प्रकार करपाचो यत्न करप समा न्हय. म्हज्या मतान, आमचें सद्याचें आयचें शिक्षणाचें धोरण पुरायपणान सामकें चुकीचें आसा. आयज जें शिक्षण गोंयांत दितात, तें उत्तम नागरीक निर्माण करीनांत. आमचीं अर्थींक परिस्थिती सुदारना, उरफाटें ह्या लोकांचीं वाड व्यापकपणान वाडत आसा. नीक त्पादक लोक ना जावंक लागल्यात. ही परिस्थिती सारकी न्हय. हाका लागून लोकांच्या मनांत उद्देगा विशीं भिरांकूळ उदासीनताय निर्माण जावपाक लागल्या. गुलामगिरी कडेन तांचो आसक्ती दिसान दीस वाडत आसा. तातुंतल्यान दळदिरेंपणाचीं पाळां-मुळां खोल- खोल वचपाक लागल्यांत. नोकरे पासत तांणी शिकपाक जाय. आमच्या देशाक उंचेल्या पांवड्यार हाडपाक, गरिबांची स्थिती सुदारपाक, आमकां कश्टा बगर मेळिल्ल्या रिपब्लीकाचो फायदो मेकळेपणीं आमकां घेवंक जाय. हे पासत आमी शिकचें आनी दुसऱ्यांकय शिकोवंचे अशें कितल्या तरणाट्यांक दिसता काय? बारा रुपया मोलाची नोकरी खंयी आसल्यार ताचेर 150 लोक तिचेर उडी मारतात. ते खातीर दुकमेंत कितें काडटले ? ते खंयचे दुडूं खर्चितले?. ते आपल्या वरिश्ठां कडल्यार कितें घेतले? पूण स्वतंत्र वेवसायांतल्यान म्हयन्याक पंचवीस रुपया मेळ्ळ्यार लेगीत तांकां ताची लज दिसता- तातूंत ते पुर्वजाचें स्वातंत्र्य पयसावतात. तांच्या उंचेल्या कुळाक दाग लागता. पूण आपल्या वरिश्ठांची थुंकी घेवंक तांकां खोस भोगूंक जाय. नोकरी हेंच एकूच जिणेंतलें कर्तव्य. आपल्या पुर्वजां कडेन आडनदर जावंक फावना अशी घट्ट समजूत आसूंक जाय. हें कित्याचें लक्षण? कसली ही भयानक उदासीनताय !, कसली ही वेदनादायक परिस्थिती !, कसली ही असामान्य आत्मघातकी बुध्दी !!
एक सादारण गरीब सुतार जो आपल्या आदले परंपरेंतल्यान इल्लो लेगीत पसून वचूंत नाशिल्लो. ताणें आपल्या आज्जाच्या काळांतलीं आवतां सोडून हेर कसलींच आवतां पळोवंक ना. तो भिकारी सुतार, तो दळदीर कारागीर, तो दिसाक बारा आणें पगार घेता. हे खातीर ताका आपलें स्वातंत्र्य आपल्या जिवा भायर विकचें पडना. ताका तांच्या वरिश्ठां कडल्यान उणाक उतरां वा गाळी घेवंच्यो पडनात. ताका आपल्या वरिश्ठांक खोशी करपाक भेटवस्तू दिवंच्य लागनात. तो स्वतंत्र आसा. आनी घरांत मेकळ्या वेळार चड काम करून पगार मेळयता. सकाळीं ताका जाय जाल्यार पांच – चाकर ताची वाट घरांतल्या दारांत पळयतात. दरेकलो ताका आपल्या कडेन आपयतात. आनी तांका पंदरा दिसांचे दुडूं आदींच दिवपाक तयार आसतात. पूण शिक्षणांचेर रिणाच्या बाजारांत उदका सारके दुडूं खर्च करपी गिरेस्त लोकांच्या मनांतली म्हत्वकांक्षा कितें? मागीर एक नोकरी! तातूंत ताका कांय प्रमाणांत स्वातंत्र्याचो खंयच्याय प्रमाणांचेर सौदो जावपाची मानसिकताय आसता पूण ताका वेवसाय नाका.
पूण आमच्या मतान, तांची चूक न्हय, जंय फकत भूक भागोवपा खातीर पोटांत बकबक करून अन्न कोंबतात, थंय राममूर्ती कशी निर्माण जातली. देखून तांकां उद्दैगीक शिक्षण दिवपाक स्वतंत्र विद्यालयां स्थापन करचीं पडटलीं. लोकांच्या मनांत शेतवडीचो मोग रुजोवचो पडटलो. आयज गोंयांत खूब जमिनी पडींग आसात. तिचेर हजारांनी दुडवांची पिकां पिकोवंक मेळटात.
हे गोंयकार घरकारांनो, ह्या शिक्षणान तुमी तुचें कर्तव्य पाळिनात, जाल्यार उरफाटें तें तुमच्या घरांतल्या कामां कडेन उदास उरतले. ते शेतांचेर मोग करचे नांत, तर आतां सरकाराच्या आनी तुमी स्वताच्या खर्चाचेर उद्देगीक शिक्षण पातळावचें. तेन्नाच तातूंत स्वताची आनी आपल्या देशांतल्या भावांचीं व्हडली सेवा केल्ल्या सारकें जातलें. देखून ही दिका बदलूंक जाय!

अनुवाद: विशाल खांडेपारकार
8080622370